Να συμψηφιστούν τα αναδρομικά με οφειλές προς το κράτος ΑΜΕΣΑ!

Αθήνα 23/12/2018

 

 

Να συμψηφιστούν τα αναδρομικά με οφειλές

των συνταξιούχων/εργαζομένων προς το κράτος ΑΜΕΣΑ!

 

 

Ιδού η τροπολογία της ΕΝΥΠΕΚΚ!

 

 

1.Δικαστική εξουσία εναντίον μνημονιακής «κανονικότητας»

Τώρα που διανύουμε την περίοδο της μνημονιακής εμβάθυνσης, όλοι οι μνημονιακοί κύκλοι προσπαθούν να εμφανίσουν το δόγμα τής δημοσιονομικής «κανονικότητας» ως μόνιμη συνθήκη ζωής των Ελλήνων. Κεντρική ιδέα αυτής τής …κανονικότητας είναι ότι οι αποφάσεις της τρίτης συντεταγμένης λειτουργίας-εξουσίας, δηλαδή οι αποφάσεις των Δικαστηρίων (κυρίως των Ολομελειών τους), δεν μπορεί να γίνουν δεκτές στο μέτρο που διαταράσσουν τη δημοσιονομική πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων και τους προεκλογικούς τους σχεδιασμούς.

Έτσι, όλοι «εν χορώ» δυσφορούν για τις αποφάσεις των Ολομελειών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, αρνούνται την εφαρμογή τους και διερωτώνται πού θα βρεθούν τα κονδύλια για την πληρωμή των παρανόμως παρακρατηθέντων Δώρων, επιδομάτων ή άλλων οικογενειακών παροχών στους συνταξιούχους και στους εν ενεργεία υπαλλήλους.

Σημειωτέον ότι όλες αυτές οι αποφάσεις διατάσσουν την επιστροφή κονδυλίων και την αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών παροχών, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί μετά τις δραστικές περικοπές που επέφερε το α’ Μνημόνιο και οι οποίες είχαν τότε κριθεί συνταγματικές!

Παρά ταύτα, την πρώτη μνημονιακή περίοδο, ουδείς τολμούσε να αμφισβητήσει τις δικαστικές αποφάσεις. Αλλά όταν τα Ανώτατα Δικαστήρια (Συμβούλιο Επικρατείας, Ελεγκτικό Συνέδριο, Ανώτατο Ειδικό) επιχείρησαν να βάλουν φραγμό στις πρόσθετες περικοπές που επέφερε το β’ και το γ’ Μνημόνιο, τότε όλοι οι μνημονιο-αμύντορες ξεσηκώθηκαν, παρά το ότι τα Δικαστήρια με εκτενείς και εμπεριστατωμένες αναλύσεις τους έλαβαν υπόψη τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και έκριναν ως απόλυτη συνταγματική προτεραιότητα τη ΜΗ περαιτέρω φτωχοποίηση και αναξιοπρεπή διαβίωση συνταξιούχων και μισθωτών.

 

2.Η δικαστική μάχη «τής αξιοπρεπούς διαβίωσης»

Με τις αποφάσεις τους αυτές τα Ανώτατα Δικαστήρια προσπάθησαν να βάλουν ένα όριο στις διαρκείς περικοπές των συντάξεων, των αποδοχών και των σχετικών επιδομάτων, οικογενειακών τους ν παροχών, ώστε αυτές να πληρούν έστω τα έσχατα όρια τής αξιοπρεπούς διαβίωσης. Έτσι περισώζεται –έστω και στα κατώτερα δυνατά επίπεδα- το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου που δεν πρέπει να διολισθήσει σε συνθήκες βικτωριανής εποχής, όπως δυστυχώς γίνεται με τα συσσίτια και τα επιδόματα που τείνουν να αντικαταστήσουν την αυτόνομη οικονομική, κοινωνική και οικογενειακή ζωή.

Επειδή όμως το γ’ γενικευμένο και ανακεφαλαιωτικό Μνημόνιο ψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία του Κοινοβουλίου και το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας» περιέχει δυσβάσταχτες υποχρεώσεις για τη χώρα και τον λαό, το ελληνικό πολιτικό και δικαιϊκό σύστημα είναι εγκλωβισμένο στα λεγόμενα «δημοσιονομικά ισοδύναμα». Γι’αυτό και οι σχετικές συμφωνίες με τους δανειστές προβλέπουν ότι «η δημοσιονομική επιβάρυνση από τις αποφάσεις των Δικαστηρίων πρέπει να αντισταθμιστεί με άλλα δημοσιονομικά ισοδύναμα».

Υπό το κράτος αυτής της αποικιοκρατικής δημοσιονομικής πειθαρχίας για την εξασφάλιση των δόσεων προς τους δανειστές, η Ελληνική Πολιτεία προέβη και στο ανήκουστο για αναπτυγμένη χώρα μέτρο: να υποθηκεύσει τα κύρια στοιχεία του υλικού και άυλου πλούτου τής πατρίδας.

Το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου όμως δεν πρέπει να καταργηθεί. Πρέπει να λειτουργήσει (έστω και περιορισμένο) μέχρις ότου οι πατριωτικές δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις αφυπνιστούν και απαλλάξουν τον λαό από τους εκατοντάδες μνημονιακούς νόμους και μέτρα που τον δεσμεύουν άλλα αορίστως, άλλα μέχρι το 2060 και άλλα για τα επόμενα 100 χρόνια (υπερΤαμείο)!!

 

3.Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα συμψηφισμού αμοιβαίων αξιώσεων συνταξιούχων/εργαζομένων-κυβέρνησης

Προέχει, όμως, η εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων ώστε να περισωθούν και τα προσχήματα τής ισχύος των σχετικών συνταγματικών διατάξεων. Γι’αυτό και η ΕΝΥΠΕΚΚ έχει προτείνει από μηνών να καταρτισθεί από τις μνημονιακές δυνάμεις με πρωτοβουλία τής κυβέρνησης, ένα μεσομακροπρόθεσμο πρόγραμμα συμψηφισμού των αξιώσεων των συνταξιούχων και εργαζομένων με τα χρέη αυτών και των οικογενειών τους προς το κράτος και τα ΝΠΔΔ που συσσωρεύτηκαν εξαιτίας της μνημονιακής κρίσης.

Βάσει αυτού του σχεδίου, τα σαφώς προσδιορισμένα κονδύλια που πρέπει να επιστραφούν στους δικαιούχους μπορεί και πρέπει να συμψηφιστούν προς αντίστοιχες σημερινές και μελλοντικές υποχρεώσεις τους προς το κράτος, τα Ταμεία και λοιπά ΝΠΔΔ, σε βάθος τουλάχιστον μίας τετραετίας. Οι δικαιούχοι των δεδικασμένων πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εκχωρήσουν την απαίτησή τους προς συμψηφισμό και στους συγγενείς τους α’ και β’ βαθμού.

Τα οφέλη, που θα προκύψουν από αυτό το γενικευμένο πρόγραμμα συμψηφισμού των εκατέρωθεν απαιτήσεων, είναι πολλά:

Πρώτον, από θεσμικής άποψης. Με την έννοια ότι το κράτος και η πολιτική λειτουργία που ψήφιζε κατά συρροή και καθ’υπαγόρευση των δανειστών αντισυνταγματικούς νόμους, εμφανίζεται ότι σέβεται πλέον το Σύνταγμα, τη διάκριση των εξουσιών και τις αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Αναγνωρίζει δηλαδή στην πράξη τον υπέρτατο θεσμό τού Κοινωνικού Κράτους Δικαίου.

Δεύτερον, κοινωνικά, αφού πολλές οικογένειες θα απευλευθερωθούν από το καθημερινό άγχος τής πληρωμής των φορολογικών, ασφαλιστικών κ.λπ. βαρών που επισώρευσαν σε κάθε Έλληνα πολίτη κυρίως οι μνημοναικές πολιτικές.

Τρίτον οικονομικά, αφού αφενός μεν εκατομμύρια Ελλήνων θα ανακουφιστούν και θα διαθέσουν τους πόρους που τους απομένουν στην παραγωγή και κατανάλωση αγαθών και υπηρεσιών, αφετέρου δε, θα εξυγιανθούν τα δημοσιονομικά τού κράτους, των ασφαλιστικών φορέων και άλλων ΝΠΔΔ από τις καθυστερήσεις, τα προγράμματα διακανονισμού κ.λπ.

Τέταρτον, θα μειωθεί στο ελάχιστο το οικονομικό, κοινωνικό και ψυχολογκό κόστος των κατασχέσεων, των πλειστηριασμών και της ταλαιπωρίας εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας που βρίσκονται σε αδιέξοδο και σε πολλές περιπτώσεις ασθενούν ή ακόμη και αυτοκτονούν (περιστάσεις που μέσα στη μνημονιακή ραστώνη και συνήθεια περνούν εσχάτως απαρατήρητες).

Κατ’ακολουθία των ανωτέρω, είναι πλέον καιρός οι μνημονιακές δυνάμεις, μέσα στα όσα αντιαναπτυξιακά και αντικοινωνικά νομοθέτησαν καθ’υπαγόρευση των δανειστών, να λάβουν και ένα γενικευμένο μέτρο, όπως αυτό του συμψηφισμού των εκατέρωθεν απαιτήσεων, ώστε να πάψουν και οι γοερές κραυγές τού βρυξελληνικού ρεύματος το οποίο με κάθε ευκαιρία θρηνωδεί για το «Που θα βρούμε τα λεφτά να εφαρμόσουμε …(άκουσον-άκουσον) τις αποφάσεις τής τρίτης συντεταγμένης λειτουργίας που είναι εξ ορισμού το καταφύγιο κάθε αδικημένου!

 

Ιδού η τροπολογία της ΕΝΥΠΕΚΚ

για εκατέρωθεν συμψηφισμό απαιτήσεων

συνταξιούχων/εργαζομένων-κυβέρνησης!

 

«Οι οικονομικές απαιτήσεις (τρέχουσες και μελλοντικές) της κυβέρνησης κάθε είδους (φόρος εισοδήματος, εισφορές προς Ταμεία, ΕΝΦΙΑ, τέλη κ.ά.) για τα επόμενα τρία (3) έτη συμψηφίζονται με απαιτήσεις των συνταξιούχων/εργαζομένων και των οικογενειών τους από αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις που έκριναν τις περικοπές των συντάξεων/μισθών τους αντισυνταγματικές.

Με κοινή υπουργική απόφαση των συναρμοδίων Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης εξειδικεύονται οι ειδικότερες λεπτομέρειες υλοποίησης της ανωτέρω διάταξης.».

Ο Πρόεδρος της ΕΝΥΠΕΚΚ

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *