ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΕΝΥΠΕΚΚ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ

ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ

ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Εκτελεστική Επιτροπή

Αθήνα 13/10/2016

ΕΝΥΠΕΚΚ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ

Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Η            Δ Ι Α Κ Η Ρ Υ Ξ Η

Προοίμιο

Η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θυμίζει το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Λίγες ημέρες μετά τον σχηματισμό της, το β’ δεκαήμερο του Φεβρουαρίου 2015, κυκλοφόρησε το σχέδιο της επικείμενης απόφασης του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, όπου οι δανειστές «τα είχαν πάρει» κυριολεκτικώς όλα, μεταξύ των οποίων και τη διαβεβαίωση της Ελλάδας ότι «ονομαστικό κούρεμα του χρέους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί» και ότι «οι Ελληνικές Αρχές επαναβεβαιώνουν την ανεπιφύλακτη δέσμευσή τους να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους δανειστές πλήρως και εγκαίρως»!! Με τη σύσταση του υπερΤαμείου η κυβέρνηση υποθήκευσε για δεκαετίες τα πολυτιμότερα στοιχεία του εθνικού πλούτου υπέρ των δανειστών.

Τότε, έκπληκτοι από την ταχύτητα της άτακτης υποχώρησης, η ΕΝΥΠΕΚΚ ζήτησε δημοσίως διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Η Εκτελεστική Επιτροπή και τα στελέχη της θεώρησαν καλόπιστα ότι, παρά τη διαφαινόμενη -πλέον- αντικειμενική δυσκολία, αλλά κυρίως παρά την πολύπλευρη αδυναμία του πολιτικού υποκειμένου με προέχουσα την έλλειψη προετοιμασίας τού στενού ηγετικού πυρήνα της κυβέρνησης, το δημοψήφισμα θα προσέφερε αξιόλογη τόνωση, συνειδητοποίηση και βοήθεια με την προβλεπόμενη παλλαϊκή απόρριψη του πρωτοφανούς αυτού προμηνύματος. Έτσι η κυβέρνηση θα εισερχόταν στο τελικό στάδιο της επαναδιαπραγμάτευσης με το προηγούμενο πρόγραμμα να «τρέχει», τη χρηματοδότησή του εξασφαλισμένη για αρκετούς μήνες και τα περιθώρια «τιμωρητικής» συμπεριφοράς εκ μέρους των δανειστών περιορισμένα.

Η κυβέρνηση όμως αρνήθηκε τις επανειλημμένες εκκλήσεις μας για αλλαγή στη διαπραγματευτική τακτική. Προχώρησε με μια αίολη αυτοπεποίθηση σε τακτικισμούς εσωτερικής κατανάλωσης, με τη βάσιμη υπόθεση ότι δεν εξατμίζεται από τη μια στιγμή στην άλλη η στήριξη μιας σημαντικής μερίδας του λαού σε μια νέα πολιτική εξουσία και σε έναν πρωθυπουργό που εξέθρεψε ελπίδες.

Σπατάλησε κρίσιμο χρόνο για την κατάληψη της εσωτερικής εξουσίας και προχώρησε σε δημοψήφισμα καθυστερημένα με προφανώς εσωτερική …θέαση, όταν πλέον όλα είχαν τελειώσει παρασκηνιακά και επισήμως ζήτησε την απόρριψη του κατά πολύ ηπιότερου προγράμματος Γιούνκερ, εν σχέσει με το σκληρό, γενικευμένο και ανακεφαλαιωτικό Μνημόνιο που συντασσόταν ως εναλλακτική λύση στα ευρωπαϊκά όργανα.

Κατ’αυτόν τον τρόπο παρερμηνεύθηκε σκοπίμως η ψήφος του λαού στο δημοψήφισμα. Τις διαθέσεις και την εκλογική αισθητική του ΔΕΝ τις αντιλήφθηκε η Αντιπολίτευση και κυρίως οι πολιτικοί τού παρελθόντος που νόμισαν ότι θα επέλθει …κοσμογονία εκτός ευρώ, δίνοντας στον πρωθυπουργό περιθώρια κινήσεων. Προβλήθηκε η εικόνα τής «εξαντλητικής» διαπραγμάτευσης επί του προδιαγεγραμμένου στα βασικά του μέτρα τρίτου Μνημονίου, το οποίο ήρθε στη Βουλή με πρωτοφανείς διαδικασίες και σε ατμόσφαιρα σύγχυσης και πανικού και ΔΕΝ το ψηφίσαμε μέσα σε συνθήκες τρομολαγνείας, απειλών και υστερίας. Επρόκειτο για ένα Μνημόνιο ολοκληρωτικής και «τιμωρητικής» παράδοσης της χώρας στους δανειστές, όπως άλλωστε χαρακτηρίστηκε και από αρμόδιους ευρωπαίους παράγοντες.

Τότε, με δεδομένη την πανίσχυρη κοινοβουλευτικά μνημονιακή πλειοψηφία, η ΕΝΥΠΕΚΚ πρότεινε ως μόνη εθνική λύση τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης υπέρβασης και άμβλυνσης του σκληρού υπερΜνημονίου, υπό τον ήδη πρωθυπουργό, είτε με προσωπικότητες από το εσωτερικό ή και τον απόδημο Ελληνισμό διακομματικής-μνημονιακής στήριξης είτε πολυκομματικής απ’όλα τα κόμματα του μνημονιακού τόξου, αφού είχαν ψηφίσει από κοινού ένα λεπτομερές κυβερνητικό πρόγραμμα για το αόριστο μέλλον, ανεξαρτήτως αν εμείς το χαρακτηρίζαμε ως ένα πρόγραμμα ακραίου και βαλκανικού τύπου «θατσερισμού» που σε καμιά πολιτισμένη χώρα δεν θα μπορούσε να επιβληθεί με ομαλές διαδικασίες.

Η πρότασή μας αυτή απέβλεπε στο να ασκηθεί από τις μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις (που θα μετείχαν στην κυβέρνηση συνεργασίας) κάθε επιρροή προς τις ομόδοξες ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις και κυβερνήσεις, ώστε να αμβλυνθούν τα χειρότερα, ανορθολογικότερα, αντικοινωνικότερα και εξευτελιστικά για τη χώρα σημεία του Μνημονίου. Ήταν δεδομένο, εξάλλου, ότι δεν υπήρχε καμιά αξιόλογη αντιμνημονιακή δύναμη ή συμμαχία με άμεση κυβερνητική προοπτική.

Η κυβέρνηση όμως αρνήθηκε με ύβρεις, λεονταρισμούς και προπηλακισμούς την πρόταση αυτή και προχώρησε, παρά την περί του αντιθέτου ρητή διαβεβαίωσή της στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, σε προκήρυξη αιφνιδιαστικών εθνικών εκλογών με λίστα. Στη λίστα αυτή τοποθετήθηκαν δεκάδες πρόσωπα του μικρού παλαιού ΣΥΡΙΖΑ (πρόσωπα-«ταλιμπάν», κατά τον χαρακτηρισμό του πρωθυπουργού στην προεκλογική Κεντρική Επιτροπή) που είχαν επί δεκαετίες τοποθετηθεί από τον λαό στις τελευταίες θέσεις των ψηφοδελτίων σε αλλεπάλληλες εκλογικές μάχες.

Έτσι σχηματίστηκε μια συμπαγής κοινοβουλευτική ομάδα που άρχισε τη …βιομηχανική παραγωγή των εφαρμοστικών νόμων του τρίτου υπερΜνημονίου.

Η συνέχεια είναι σε όλους γνωστή και δεν χρήζει λεπτομερούς σχολιασμού. Κάθε καλόπιστος πολίτης, ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας και τοποθέτησης, μετά από δύο σχεδόν χρόνια εφαρμογής του τρίτου υπερΜνημονίου, μπορεί να συμπεράνει τους λόγους που οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αρνήθηκαν την αυτονόητη συνεργασία με τα άλλα μνημονιακά κόμματα καίτοι συνέπλεαν μαζί τους στην υλοποίηση του μνημονιακού προγράμματος, με ελάχιστες ή επουσιώδεις διαφοροποιήσεις!

Η πρωτοφανής σε πνεύμα υποτέλειας και ταπείνωσης της χώρας τελευταία επιστολή Τσακαλώτου προς τους δανειστές, στην οποία ζητά συγγνώμη για τη μονομερή ενέργεια της χορήγησης εφάπαξ επιδόματος σε μερίδα συνταξιούχων και αναλαμβάνει την «ιδιοκτησία» του Μνημονίου και την υποχρέωση να ενημερώνει, να συζητά και να συναποφασίζει με τους δανειστές για οποιοδήποτε ζήτημα έχει δημοσιονομικό χαρακτήρα, αποδεικνύει το καθεστώς πλήρους ετερονομίας και ανυποληψίας στο οποίο έχει περιέλθει η πατρίδα.

1.Η Ελλάδα σε βαθειά και γενικευμένη κρίση

Η χώρα έχει βυθιστεί σε μια πρωτοφανή, βαθειά και γενικευμένη κρίση, που όλοι διεκτραγωδούν, ο καθένας από τη δική του οπτική. Κρίση οικονομική, θεσμική, πολιτισμική, κοινωνική, κυρίως κρίση προσανατολισμού που δημιουργεί αμηχανία και απογοήτευση και επιτείνεται από τη γεωπολιτική αστάθεια και τη μεταβλητότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Όλοι μέρα με τη μέρα συνειδητοποιούν ότι περιθώρια ανάκαμψης και αυτοδύναμης-πρωτογενούς ανασυγκρότησης εντός του ετερόνομου και διαρκώς προς το χειρότερο ανανεούμενου μνημονιακού προγράμματος ΔΕΝ υπάρχουν.

Ο έλεγχος, η εποπτεία, οι στόχοι, η πορεία, τα μεγέθη και τα αποτελέσματα της κυβερνητικής και οικονομικής δραστηριότητας επιβάλλονται, εποπτεύονται και «επαληθεύονται» από τους δανειστές, που με τις μόνιμες ρήτρες του Μνημονίου και τους ασφυκτικούς κανονισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας δεν επιτρέπουν εσαεί την αυτοδύναμη πορεία της χώρας.*

Όσες κινητήριες παραδοσιακές αστικές δυνάμεις απέμειναν όρθιες και επένδυσαν στην εργασία και τα παραδοσιακά συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, συκοφαντούνται συλλήβδην με μιαν αίολη ιδεολογική ελαφρότητα και από τους δανειστές και από τους εφαρμοστές του τρίτου υπερΜνημονίου. Αρκετές διώκονται ή χλευάζονται, συρρικνώνονται, χρεοκοπούν ή μετακομίζουν σε άλλες χώρες, αφού το συνδυασμένο και αλληλοσυμπληρούμενο αναπτυξιοκτόνο και φτωχογόνο σύστημα μέτρων που εφαρμόζεται, έχει αδρανοποιήσει κάθε δημιουργική παραγωγική δύναμη και πρωτοβουλία.

Νέες και φιλόδοξες παραγωγικές δυνάμεις τής ατομικής ή κοινωνικής οικονομίας εγκαταλείπονται στην απέραντη πιστωτική ανυδρία με αποτέλεσμα τον αφανισμό των μικρομεσαίων και την κατάργηση των θέσεων εργασίας στο εμπόριο, στα επιτηδεύματα, στις παραδοσιακές τέχνες, στην αυτοαπασχόληση, στις υπηρεσίες, στις νέες τεχνολογίες.

Οι περισσότεροι νέοι (-ες) μας, με τα πολλά ουσιαστικά και τυπικά προσόντα που τους παρέχουν τα ελληνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ, παρά την τραγική υποστελέχωση και υποχρηματοδότησή τους εν σχέσει με τα ευρωπαϊκά, εγκαταλείπουν τη χώρα και ενισχύουν, με τις γνώσεις και τις ικανότητές τους, τις ξένες ανταγωνιστικές οικονομίες, μεταφέροντας ταυτόχρονα στις πλουσιότερες χώρες (κυρίως των δανειστών) όλες τις πολύχρονες δαπάνες σπουδών τού κράτους και των γονέων τους.

2.Τα μνημονιακά κόμματα σε στρατηγικό αδιέξοδο

Τα κόμματα του μνημονιακού τόξου, που το καλοκαίρι του 2015 ψήφισαν το λεπτομερές, γενικευμένο και ανακεφαλαιωτικό Μνημόνιο (ν. 4336/2015) μετά το «Βατερλό» της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αντί να συνεννοηθούν μεταξύ τους για να διαχειριστούν τα …«επιτεύγματά» τους (αφού έτσι -έστω παραπλανημένος, αμήχανος και με τεράστια για τα μεταπολιτευτικά χρονικά αποχή- αποφάσισε ο λαός και το εκλογικό σύστημα) ώστε να συμβάλλει το καθένα, με τις δικές του προσβάσεις και παραδοσιακές συγγένειες στην Ευρώπη, στην άμβλυνση των χειρότερων πτυχών τής μνημονιακής πολιτικής, επιδίδονται σε σκιαμαχίες και εντυπωσιασμούς.

Επιδίωξή τους είναι να συντηρήσουν την παραπλανητική εικόνα των δήθεν μεγάλων διαφορών στο ιδεολογικό φαντασιακό και κατ’ακολουθίαν την εκλογική τους πελατεία. Ακόμη και σήμερα παρωθούν την κυβέρνηση να κλείσει άρον-άρον τη δεύτερη αξιολόγηση ενώ γνωρίζουν τους σκληρούς, αντικοινωνικούς και αντιπαραγωγικούς όρους που θέτουν οι δανειστές, κατ’εφαρμογήν ασφαλώς του Μνημονίου που όλοι μαζί ψήφισαν.

Έτσι, οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, το «μνημονιακό ιδεολογικό τόξο», στο οποίο προσχώρησε πλησίστια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν κατάφεραν (λόγω χαμηλού διαπραγματευτικού κύρους και ανύπαρκτων εναλλακτικών σχεδίων) να θέσουν υπό ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση το Ελληνικό Ζήτημα.

Ηττήθηκαν απαρχής και συνθηκολόγησαν καλυπτόμενες πίσω από τον «μπαμπούλα» τής εξόδου από την ΟΝΕ και το ευρώ.

Μάλιστα δε, ερμήνευσαν την ήττα και την άνευ όρων αποδοχή τού ακόμη χειρότερου σχεδίου των δανειστών ως τάχα …επιτυχία παραμονής μας στο ευρώ!!

Απέκρυψαν ή απέφυγαν να απαντήσουν γιατί δεν κατάφεραν να κρατήσουν τον λαό και την πατρίδα στο ευρώ με όρους κοινωνικής αξιοπρέπειας και σχετικής εθνικής κυριαρχίας.

3. «Βαλκανικός θατσερισμός» χωρίς τέλος!

Η πολιτική πλέον που εφαρμόζει η κυβέρνηση, ιδιαίτερα στον κοινωνικό τομέα, είναι η πιο άγρια νεοφιλελεύθερη «ατζέντα» που έχει εφαρμοστεί σε ανεπτυγμένη χώρα τη μετα-νεωτερική περίοδο.

Στον τομέα των μισθών και των συντάξεων ο κοινωνικός «δαρβινισμός» της «αριστερής» κυβέρνησης περιλαμβάνει:

-κατάργηση του ΕΚΑΣ,

-εγγύηση από το κράτος μόνο της εθνικής σύνταξης,

-«πλήρη» σύνταξη με 40 χρόνια ασφάλισης,

-θέσπιση της «ρήτρας προσδοκίμου» στα όρια ηλικίας,

-υπολογισμό της σύνταξης επί τη βάσει απομειωτικών μαθηματικών τύπων και όλου του εργασιακού βίου,

-«ποινή» περικοπών μέχρι 40% για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις σε μια αφιλόξενη αγορά εργασίας κυρίως γι’αυτούς που βρίσκονται κοντά στην ηλικία συνταξιοδότησης,

-κατάργηση της ιδιαιτερότητας των πολυτέκνων, των ανάπηρων, των βαριά εργαζομένων κ.λπ.,

-ολοένα και αυξανόμενη συμμετοχή στα φάρμακα,

-κατάρρευση του ΕΣΥ,

-πάγωμα των ΣΣΕ,

-μείωση του κατώτατου μισθού,

-μονομερώς επιβαλλόμενη γενίκευση της επισφαλούς και μερικής απασχόλησης κ.ά..

Η αναρρίπιση εξάλλου και συντήρηση της μάχης των γενεών (με τη νομοθετημένη πλέον μετατροπή των μελλοντικών συντάξεων σε επιδόματα) τείνει να καταστρέψει και τον παραδοσιακό κοινωνικό και οικογενειακό ιστό.

Η απαξίωση και κατάργηση της πατρογονικής μικρο-ιδιοκτησίας εξαιτίας του ΕΝΦΙΑ, η υπερφορολόγηση με τα τεκμαρτά εισοδήματα και η μείωση του αφορολόγητου σε μια αποδομημένη οικονομία, εξατμίζει κάθε αποταμίευση και δυνατότητα συμμετοχής των πολιτών στο οικονομικό γίγνεσθαι, αφού όλο και περισσότερα στρώματα κινούνται κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας.

Για πρώτη φορά σε ανεπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα της ΕΕ, τον περασμένο χρόνο αλλά και τους πρώτους μήνες του 2017, από τις λιγότερες νέες θέσεις που δημιουργήθηκαν εν σχέσει με τις περισσότερες απολύσεις, οι ευέλικτες-άτυπες-περιστασιακές σχέσεις εργασίας ξεπέρασαν κατά πολύ τις σταθερές!

Όλοι αυτοί οι νέοι της μνημονιακής ειλωτείας τρέχουν από εργοδότη σε εργοδότη, από τόπο σε τόπο, από μια περιστασιακή εργασία «του ποδαριού» σε άλλη ή στα «κοινωνικά προγράμματα των ωφελουμένων», για να κερδίσουν ένα κομμάτι ψωμί, καταδικασμένοι να εγκαταλείψουν κάθε όνειρο για δημιουργία οικογένειας και για συμμετοχή στην πολιτιστική, συνδικαλιστική και πολιτική ζωή του τόπου.

Οι περήφανοι και προσοντούχοι νέοι και νέες αρνούνται να αποδεχθούν τις ποικιλώνυμες μορφές νεανικής εργασιακής ειλωτείας που τους προσφέρει αφειδώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με στόχο τη στατιστική μόνο μείωση του αριθμού των ανέργων, στον οποίο δεν συνυπολογίζεται η μείωση του ενεργού πληθυσμού λόγω της αθρόας μετανάστευσης.

Ο οικογενειακός βίος συσσιτιοποιείται και τα προγράμματα της υποαμειβόμενης κοινωνικής εργασίας αντικαθιστούν την πλήρη, ασφαλισμένη και με επαρκείς απολαβές μισθωτή εργασία.

4.Κυβέρνηση-δανειστές κατεδαφίζουν το Κοινωνικό Κράτος! Δημόσια αγαθά
στο έλεος του καζινο-καπιταλισμού!

Σήμερα στην πατρίδα μας:

-η συνάρτηση Εργασιακού-Ασφαλιστικού διαλύεται,

-το Κοινωνικό Κράτος κατεδαφίζεται,

-η δημόσια και κοινωνική περιουσία εξατμίζεται,

-οι θεσμοί ευτελίζονται,

-η διάκριση των εξουσιών δοκιμάζεται,

-ο πολιτισμός υποτάσσεται σε εύκολα, ενσωματώσιμα στην ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, ΑΝΤΙ-ιστορικά και ΑΝΤΙ-κοινωνικά αφηγήματα αυτοπροσδιορισμού και βολονταρισμού που υλοποιούν τις από δεκαετίες απόψεις του παραδοσιακού ΣΥΡΙΖΑ του 3% και αντιστρατεύονται τις πανάρχαιες κοινωνικές πατριωτικές και θρησκευτικές παραδόσεις του λαού μας,

-ο διαχρονικός άυλος και υλικός πλούτος της πατρίδας αλλοτριώνεται με διαδικασίες ρευστοποίησης, πρωτοφανείς στην οικονομική ιστορία τού καπιταλισμού και του νεοφιλελευθερισμού, όπου «κράτος πουλάει σε κράτος», ξένες κρατικές εταιρίες (κυρίως των δανειστών) «αγοράζουν» δημόσια περιουσία, κοινωφελείς επιχειρήσεις και δημόσια αγαθά του «δέσμιου κράτους», δηλαδή κρίσιμα υπαρκτικά στοιχεία για τη λειτουργία ενός στοιχειωδώς συγκροτημένου οικονομικού και κοινωνικού συστήματος.

Μάλιστα, μετά από 27 χρόνια «ιδιωτικοποίησης» των συχνοτήτων από τη συγκυβέρνηση ΝΔ-Αριστεράς, διενεργήθηκε δημοπρασία κλειστού αριθμού τηλεοπτικών συχνοτήτων με τις ακραίες διαδικασίες του καζινο-καπιταλισμού των εκατοντάδων «χτυπημάτων», κάτι που ακόμα και ο Φρίντμαν, ο πατέρας της νέας εκδοχής του φιλελεύθερου συστήματος (του νεοφιλελευθερισμού), θεωρούσε παράδοση των κοινωνιών στην κόλαση, αναφορικά με κρίσιμα για τη λειτουργία της κοινωνίας δημόσια αγαθά!

Ευτυχώς που το Συμβούλιο της Επικρατείας διέσωσε την τιμή του Συντάγματος και της κοινωνίας, επαναφέροντας την αξίωσή της για μια δημοκρατικά ρυθμισμένη, δεοντολογικά λειτουργούσα και πολυφωνική αγορά συχνοτήτων!

5.Η πρωτοφανής μετάπτωση της χώρας

Έτσι η Ελλάδα μετασχηματίζεται γρήγορα σε δευτερεύουσα-συμπληρωματική οικονομία και κοινωνία σε σχέση με τις κεντροευρωπαϊκές.

Το φαινόμενο αυτό ξεπερνά κατά πολύ και τις πλέον ευφάνταστες διαπιστώσεις αυτών που μιλούσαν, πριν μερικά χρόνια, για τη μεταβολή της χώρας σε «αποικία χρέους», σε «κράτος-Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη», σε «Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας χωρίς αρχές, αξίες και αξιοπρέπεια. Και κυρίως χωρίς τον μικρο-ιδιοκτητικό τρόπο παραγωγής και λειτουργίας που συντηρούσε και ανανέωνε διαχρονικά τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της πατρίδας (λόγω της φύσης και της διάρθρωσης των συντελεστών τής παραγωγής, του πολιτισμού, των ηθών, εθίμων και των χαρακτηριστικών του λαού μας) και αποτέλεσε την υλική-παραγωγική βάση επινόησης της Δημοκρατίας.

Ο λαός και το έθνος δεν μπορούν να «σηκώσουν» το τρίτο Μνημόνιο! Ματώνουν και διαλύονται χωρίς προοπτική και ελπίδα! Ήδη εκδηλώνονται ανησυχητικά σημάδια εθνικής κόπωσης και κίνδυνοι αμφισβήτησης ή ακρωτηριασμού του σώματος της πατρίδας, αφού όλες οι (υποτίθεται) «λυμένες» ή σε αναστολή ευρισκόμενες διαφορές με τις γειτονικές χώρες αναζωπυρώνονται λόγω εξασθένησης της χώρας, της οικονομίας, της δημοκρατίας και κυρίως λόγω της παθητικότητας και της απελπισίας των πολιτών.

6.Κοινωνική-Πατριωτική Συνεννόηση: Άμεσες προτεραιότητες

Η μόνη διέξοδος σήμερα που προβάλλει επιτακτικά και άμεσα ως λύση κοινωνικής και ιστορικής επιβίωσης και συνέχειας του λαού και του έθνους, προτού ολοκληρωθεί η πορεία μετάπτωσής μας σε «κράτος-παρία» («rogue»), είναι η ανακοπή του τρίτου μνημονιακού προγράμματος μέσω μιας τεκμηριωμένης νομικά, οικονομικά, θεσμικά καταγγελίας του και επαναδιαπραγμάτευση της πορείας της χώρας χωρίς ταμπού, προκαταλήψεις και ψευτοδιλήμματα.

Η απάντηση στην κρίση που δίνει η παράδοση και η ιστορία μας είναι προφανής: η προώθηση μιας στέρεας, ισχυρής και διαρκούς Κοινωνικής (Πατριωτικής) Συνεννόησης των πολιτών και Κοινωνικών Οργανώσεων, με τη συμμετοχή και των δυνάμεων που δεν ευθύνονται (τουλάχιστον σε κυβερνητικό και θεσμικό επίπεδο) για τη μνημονιακή κατολίσθηση!

Στη συγκρότηση αυτής της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ πρέπει να συμμετάσχουν ΟΛΟΙ οι πολίτες και οι συλλογικότητες, φορείς και πρόσωπα με πρώτη και κεφαλαιώδη αξίωση την επανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και της κοινωνικής αξιοπρέπειας!

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ δεν μπορεί να είναι απλώς σύμπραξη πολιτικών κομμάτων και προσωπικοτήτων, ούτε αποτελεί πρόταση άμεσης ανάληψης της εξουσίας.

Πρέπει να προκύψει μέσα από βαθειά ενημέρωση και συνειδητοποίηση του λαού που θα αναλάβει και την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Προτεραιότητες της νέας αυτής ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ θα είναι:

-να σταματήσει την εφαρμογή του μνημονιακού προγράμματος,

-να αλλάξει τον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων,

-να δώσει ελπίδα στους πολίτες ότι υπάρχει εναλλακτική λύση μέσα από έναν νέο εθνικό οικονομικό και κοινωνικό ανασχεδιασμό και

-να μειώσει τις δυσκολίες του εγχειρήματος ανάκτησης της κυριαρχίας και της αναπτυξιακής πρωτοβουλίας.

Το ευρωπαϊκό άλλωστε οικοδόμημα εμφανίζει ήδη σοβαρές ρωγμές και αναδιατάξεις. Και μια αντιμνημονιακή-αντινεοφιλελεύθερη εθνική πολιτική, υπό τις παραπάνω προϋποθέσεις, μπορεί να αναβαθμίσει τη χώρα στον διεθνή καταμερισμό εργασίας και να της δώσει τη θέση του οικονομικά αυτοδύναμου και ισότιμου ευρωπαϊκού εταίρου, κάτι που είναι αδύνατον με τη σημερινή λειτουργία των κανόνων της ΟΝΕ και του αυστηροποιημένου Συμφώνου Σταθερότητας.

Η πορεία εξάλλου της εξασθένησης άρχισε από την εποχή του εγκλεισμού της χώρας στο ατελές και καταπλεονεκτικό σύστημα των λειτουργιών της ΟΝΕ, όπου -χωρίς τις αναπτυξιακές, παρεμβατικές, εξισορροπιστικές και εγγυητικές λειτουργίες του νομίσματος- η Ελλάδα αναγκάστηκε να συμβιώσει με άλλες ανεπτυγμένες οικονομίες σε συνθήκες ακραίου ανταγωνισμού, που ο εφησυχασμός από τις επιδοτήσεις της ΚΑΠ και των Κοινοτικών Ταμείων δεν άφηνε να διαφανεί στην απόλυτη και αδυσώπητη καταστροφική του δύναμη. Το άνοιγμα των αγορών, που αναγκαστικά ακολούθησε, επέτρεψε την εισαγωγή ομοειδών προς τα ελληνικά προϊόντων από διάφορες χώρες με τις οποίες η ΕΕ έκλεινε συμφωνίες και που σταδιακά εκτόπισαν τα εγχώρια προϊόντα, ακόμη και από την εσωτερική αγορά, έτσι που σε λίγες δεκαετίες ο πρωτογενής και δευτερογενής τομέας παραγωγής κατέρρευσε.

Έτσι σήμερα η χώρα πρέπει να προετοιμαστεί για όλα τα ενδεχόμενα γιατί είναι πολύ πιθανό μεσομακροπρόθεσμα να δημιουργηθεί μια πιο «σφικτή» Ευρωπαϊκή Ένωση ως γερμανική σφαίρα επιρροής και να ματαιωθεί το αίτημα της διόρθωσης των δομικών-γενετικών, αλλά και των επιγενομένων, σφαλμάτων και λειτουργιών της ΟΝΕ. Για την πιθανότητα αυτή πρέπει να προετοιμαζόμαστε ψύχραιμα και επιστημονικά ώστε η αυτοδύναμη πορεία μας να μην οδηγηθεί σε απομόνωση της χώρας.

Δεν πρέπει να λησμονείται όμως από τους ένθερμους θιασώτες τής «εδώ και τώρα» αποχώρησης από την ΟΝΕ ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να φέρει κανένα ευεργετικό αποτέλεσμα για τον λαό και τη χώρα

α)αν πρώτα δεν απαλλαγούμε, με νόμιμο και έγκυρο τρόπο κατά το Διεθνές Δίκαιο, από τις παραπάνω καταπλεονεκτικές ρήτρες των Μνημονίων που αφορούν στο χρέος και στη δημόσια περιουσία και

β)αν δεν επιτύχουμε την εξαίρεσή μας, για ικανό χρονικό διάστημα, από το νεοφιλελεύθερο νομικό-θεσμικό πλαίσιο του Συμφώνου «Σταθερότητας» και των Κανονισμών και των Οδηγιών που απορρέουν από αυτό, ώστε η χώρα να ανακτήσει όλες τις ευχέρειες και δυνατότητες εθνικής αναπτυξιακής πολιτικής.

7.Καταγγελία του Μνημονίου-Νέα Εθνική Διαπραγμάτευση

Η νέα εθνική διαπραγμάτευση πρέπει να διεξαχθεί από δημόσια πρόσωπα με μεγάλη εργασιακή, επιστημονική και κοινωνική εμπειρία του εσωτερικού και του απόδημου Ελληνισμού. Με Έλληνες που έχουν βαθειά γνώση των αμφισημιών και ευφημισμών της Ευρωπαϊκής Τεχνοδομής και έχουν αντιληφθεί τις ρωγμές που διανοίγονται στο λεγόμενο «ευρωπαϊκό οικοδόμημα», οι οποίες στο μέλλον προβλέπεται να προξενήσουν «χαοτικές αβεβαιότητες». Με επιστήμονες που γνωρίζουν και ερμηνεύουν υπέρ των συμφερόντων της χώρας τα μνημονιακά κείμενα.

Ανεξαρτήτως όμως έκβασης και πορείας, είναι βέβαιο ότι:

-Στο κοινωνικό επίπεδο πρέπει να καταργηθούν όλες οι ρυθμίσεις-«ρήτρες» της «κοινωνικής ευθανασίας» και εξαθλίωσης του ελληνικού λαού.

-Στο εθνικό επίπεδο πρέπει να αξιώσουμε επανάκτηση ΟΛΩΝ των δικαιωμάτων αυτοκαθορισμού και αυτοδιάθεσης της χώρας που προβλέπονται από το Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό και Διεθνές Δίκαιο και σήμερα έχουν παραμερισθεί, παρά την όξυνση των εθνικών θεμάτων, ως αποτέλεσμα της γεωστρατηγικής αδυναμίας, της υποβάθμισης και της αδράνειας της χώρας.

Στη νέα αυτή καταγγελτική επαναδιαπραγμάτευση βάσει των διεθνών κανόνων, μεθόδων και αισθητικών τής διαπραγματευτικής διαδικασίας, πρέπει να χρησιμοποιηθούν όλα τα όπλα, μέσα, ερείσματα και διεθνή δικαιώματα που η πρόσφατη ιστορία της πατρίδας μας παρέχει.

Η διαπραγμάτευση άλλωστε πρέπει να γίνει «περί πλήθουσαν» (ελληνική και διεθνή) «αγοράν», να γίνεται δηλαδή όλο και περισσότερο κτήμα του λαού και της διεθνούς κοινής γνώμης, ώστε να μην καταστεί άθυρμα μιας στενής ηγετικής ομάδας, όπως στο παρελθόν, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα.

Η νέα διαπραγμάτευση πρέπει να γίνει υπόθεση του κινήματος, μια κατηγορηματική «λαϊκή αφήγηση», που θα αξιώσει διαφορετική μεταχείριση, συνειδητοποιώντας όμως και αναλαμβάνοντας το προσωρινό κόστος όλων των εκδοχών ενός τέτοιου τολμηρού αναγεννητικού εγχειρήματος.

Αυτή όμως η εθνική και κοινωνική επανεκκίνηση θα ματαιωθεί εν τη γενέσει της αν δεν καταργηθούν αμέσως και κατ’απόλυτη προτεραιότητα οι τρεις (3) «θανατηφόρες» ρήτρες του υπερΜνημονίου του ν. 4334/2015: η ρήτρα αναγνώρισης του συνολικού δημόσιου χρέους και υπόσχεσης της ολοσχερούς και έγκαιρης αποπληρωμής του, η ρήτρα παραίτησης από το ονομαστικό κούρεμα του χρέους και η ρήτρα υποθήκευσης-ρευστοποίησης της εθνικής περιουσίας μέσω του υπερΤαμείου!

ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΥΘΕΙ ΜΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ!

Η ονομαστική διαγραφή του χρέους (από την οποία παραιτήθηκε γραπτώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη Συμφωνία-Απόφαση της 12-7-2015!) και η οικονομική ενίσχυση για χρηματοδότηση του προγράμματος της αυτοδύναμης ανάπτυξης, ως πρόσθετη αποζημίωση των ολέθριων (και οικονομετρικά) σφαλμάτων των μνημονιακών πολιτικών, πρέπει να είναι πρώτα στην ατζέντα της νέας ευρείας εθνικής κυβέρνησης.

Η νέα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ θα αποτρέψει την επιδείνωση του Μεταναστευτικού και θα προσπαθήσει να άρει τα τραγικά αποτελέσματα και τις ακόμη δυσμενέστερες προοπτικές που το μειοψηφικό ιδεολογικό ρεύμα τής
απο-εθνοποίησης κατάφερε να διογκώσει, αφήνοντας την χώρα έρμαια στις διαθέσεις της Τουρκίας και των ιδιοτελών στρατηγικών της ΕΕ, οι οποίες μεταβάλλουν την πατρίδα σε άβουλη και μοιρολατρική θεραπαινίδα τους.

Ως προς τα εθνικά θέματα και ειδικότερα για το Κυπριακό, πρέπει να επισημάνουμε πως η αδύναμη σήμερα Ελλάδα δεν μπορεί να αποδεχθεί λύση νομιμοποίησης των τετελεσμένων. Η απεμπόληση της ανεξάρτητης κρατικής οντότητας της Κύπρου, μέλους των Ηνωμένων Εθνών και της ΕΕ, και η εμφάνισή της κατά τις διαπραγματεύσεις της Συνόδου της Γενεύης (και σε όσες ακολουθήσουν) ως ελληνοκυπριακής κοινότητας, αποτελεί νομική καρικατούρα και προμήνυμα ήττας.

Εξάλλου το σημερινό πολιτικό προσωπικό της πατρίδας που δεν μπόρεσε να δανειστεί με όρους αξιοπρέπειας από τη διεθνή κοινότητα, που δεν μπορεί καν να διασώσει το ΕΚΑΣ από τους δανειστές, ούτε να αυτενεργήσει στη χορήγηση ενός εκτάκτου επιδόματος στους χαμηλοσυνταξιούχους, είναι εκ των πραγμάτων ανίκανο να επιβάλλει τα εθνικά δίκαια επί των μεγάλων θεμάτων που αφορούν τον ακρωτηριασμό τμημάτων του εθνικού κορμού.

8.Ο κίνδυνος της «συνταγματοποίησης» του Μνημονίου

Η νέα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ θα αγωνιστεί να αποτρέψει πάση θυσία την επαπειλούμενη συνταγματική αναθεώρηση που -υπό το καθεστώς τής απόλυτης θεσμικής ετερονομίας- δεν μπορεί παρά να είναι αναθεώρηση «συνταγματοποίησης» του Μνημονίου!

Γι’αυτό καλούμε την κυβέρνηση να παγώσει τις εξαγγελίες της για συνταγματική αναθεώρηση που εξυπηρετεί μόνο τους δανειστές, τους ακραίους μνημονιακούς της χώρας και τις ιδιοτελείς στρατηγικές μακροημέρευσης μιας «αυτοαναφορικής» πλέον ηγετικής ομάδας που έχει χάσει την -έστω περιστασιακή- κοινωνική «γείωση». Η συνταγματική αναθεώρηση πρέπει να γίνει στον καιρό της, με όρους εθνικής κυριαρχίας και όχι υπό καθεστώς μνημονιακής ετερονομίας.

Γιατί, με τους αυτονόητους κανόνες τής λογικής και της πολιτειολογίας, ένα πολιτικό προσωπικό που παρέδωσε την ψυχή του στους δανειστές, είτε από συνείδηση είτε από ανικανότητα για να παραμείνει στην εξουσία, δεν εκσυγχρονίζεται, ούτε μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των συμφερόντων του Λαού και του Έθνους!

9.Ο λαός στο προσκήνιο-Μπροστά η νεολαία μας!

Η Ένωση για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.) λαμβάνει την πρωτοβουλία και απευθύνει ένα γενικό κάλεσμα για ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ, αυτοοργάνωση και ανάδειξη των τοπικών συλλογικοτήτων προκειμένου να διεξαχθεί μια ευρεία πανελλήνια Συνδιάσκεψη εντός των προσεχών μηνών.

Η ιδέα τής ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ προέκυψε από στελέχη τής ΕΝΥΠΕΚΚ που, από την άτυπη ίδρυσή της το 2010, σήκωσε το βάρος τής ανεξάρτητης και αντικειμενικής ενημέρωσης του λαού μας προβλέποντας τα δεινά της μνημονιακής πολιτικής.

Η Επιστημονική Ομάδα της ΕΝΥΠΕΚΚ και τα κοινωνικά στελέχη που την εμπιστεύονται στην Αθήνα και την επαρχία, έδειξαν συνέπεια, ήθος και μαχητικότητα κατά των μνημονιακών πολιτικών και σήμερα αποτελούν τους σταθερούς συνδέσμους της «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ».

Η ΕΝΥΠΕΚΚ όμως θα συνεχίσει να παρεμβαίνει και ανεξάρτητα, με τεκμηριωμένες επιστημονικές ανακοινώσεις εξακολουθώντας να ενημερώνει τον λαό.

Κάνουμε έκκληση στους νέους και τις νέες που αξίζουν καλύτερης τύχης και μεταχείρισης από την πατρίδα, να επιδείξουν υπομονή και αξιοπρέπεια και να συμμετάσχουν στη νέα αναγεννητική προσπάθεια. Κυρίως σε όσους παραμένουν στη χώρα, που πρέπει να αποστρέψουν το πρόσωπό τους στα αίολα επιχειρήματα και τους ψυχαναγκασμούς τής μεταλλαγμένης και απροσδιόριστης «Αριστεράς» τού απροκάλυπτου «βαλκανικού νεοθατσερισμού».

Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι η μεγάλη ζημιά που έχει επέλθει στην προοδευτική ιδεολογία και διαλεκτική σκέψη στην Ελλάδα και την Ευρώπη, μπορεί να ξεπεραστεί με τη βαθύτερη κατανόηση της ιστορικής διαδρομής εκάστου και την επίδειξη εμπιστοσύνης στις σταθερές και υπερήφανες συνειδήσεις.

Όσο και αν η σημερινή κατάσταση των Κοινωνικών Οργανώσεων (ιδιαίτερα των Συνδικάτων) προκαλεί απογοήτευση και αναχωρητισμό, οι νέοι πρέπει να θέσουν σε προτεραιότητα την ανασυγκρότηση των εργασιακών Σωματείων, των Σωματείων των ανέργων, των συνταξιούχων και όλων των τμημάτων της ευρύτατης Εργατικής Τάξης, που οι μνημονιακές πολιτικές ενοποίησαν ως το νέο κοινωνικό προλεταριάτο.

Πρέπει να ξεπεράσουμε τον άχαρο εργασιακό και συνδικαλιστικό αμυντισμό, που μόνο σε κατώτερα επίπεδα οδηγεί την εργασιακή ύπαρξη. Πρέπει να αξιώσουμε την εφαρμογή των κατακτήσεων του εργασιακού πολιτισμού!

Μόνο ένας λαός που αφυπνίζεται και εγκαταλείπει την παθητικότητα, μπορεί να αλλάξει τη μοίρα του. Και ο λαός είναι ο μόνος που μπορεί να σταματήσει τη μόνιμη και διαρκή υποβάθμιση των οικονομικών και κοινωνικών δεδομένων τής χώρας!

Οφείλουμε όλοι να αρνηθούμε το μνημονιακό πρόγραμμα που μας καταστρέφει, μας ευτελίζει, μας μειώνει, μας λεηλατεί χωρίς προοπτική!

Το εγχείρημα είναι δύσκολο, αλλά η υπέρβαση αναγκαία!

Το νέο που επιβάλλεται να γεννηθεί μέσα από την καταστροφή, είναι υπόθεση ΟΛΩΝ μας!

Οι Έλληνες, άλλωστε, ιστορικά, πάντοτε προτιμήσαμε την ελπίδα τής ελευθερίας και την …«αβεβαιότητα» της αυτονομίας και της αυτοδιάθεσης από τη βέβαιη ετερονομία και τον ευτελισμό, όσες προσπάθειες και θυσίες χρειάστηκαν να καταβάλλουμε!

Για να υπάρχουν οι πολίτες, η Πολιτεία, η πολιτική, τα κόμματα, η κοινωνία, πρέπει να υπάρχει κυρίαρχη πατρίδα με όλο το βασικό οικονομικό, θεσμικό, κοινωνικό, περιουσιακό ανθρώπινο πολιτιστικό της δυναμικό!

Κράτη, λαοί και συλλογικότητες που συμβιβάζονται με τη διαρκή ετερονομία και απομείωση, χάνονται σιγά-σιγά από την ιστορία αφού αποστερούνται του ζωτικού εθνικού και κοινωνικού χώρου!

10.Προοδευτική ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ: Η μόνη λύση σήμερα!

Γι’αυτό η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ είναι άμεση και αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε, αφού οι πρωτεργάτες τού νέου υπερΜνημονίου αλλά και οι παλαιές μνημονιακές δυνάμεις που το ψήφισαν μαζί τους, αρνούνται να εξηγήσουν στον λαού πού οδηγούν τη χώρα.

Εξάλλου, ούτε και οι αλληλομισούμενες και αλληλοαποκλειόμενες συγκροτημένες ή διάχυτες αντιμνημονιακές δυνάμεις μπορούν να δημιουργήσουν ένα αξιόπιστο μέτωπο άρνησης και υπέρβασης του μνημονιακού προγράμματος.

Συνεπώς η μόνη διέξοδος που απομένει στην κοινωνία είναι η συνεννόηση των φορέων της, των οργανώσεων βάσης, ανεξάρτητων πολιτών, κοινωνικών συλλογικοτήτων, των ακηδεμόνευτων Κινήσεων.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ φιλοδοξεί να αναλάβει τον ρόλο του συντονισμού του διαλόγου όλων αυτών των αρμών της κοινωνίας και όλων των συνδέσμων της ενεργού, της απόμαχης, της εν δυνάμει εργασίας με σκοπό να οργανώσει σε σύντομο χρονικό διάστημα Πανελλήνια Συνδιάσκεψη που θα εκπονήσει το πολιτικό πρόγραμμα και το καταστατικό του νέου πολιτικού φορέα.

Είναι γνωστό σε όλους μας ότι, μετά την τραγική διάψευση των ελπίδων της κοινωνίας και από τον ΣΥΡΙΖΑ, οι πολίτες αποστρέφονται τα κόμματα, τα πολιτικά σχήματα, δυσπιστούν ακόμη και στα πρόσωπα που έμειναν όρθια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταρράκωσε την ελπίδα της εναλλακτικής θεώρησης και διακυβέρνησης.

Οι καιροί είναι δύσκολοι.

Η Πολιτική ως λειτουργία έχει αποδυναμωθεί, έχει φθαρεί, έχει ευτελιστεί.

Οι περισσότεροι σκεπτόμενοι συμπολίτες μας έχουν οδηγηθεί στην ιδιώτευση και στον μοναχικό δρόμο.

Η Δημοκρατία όμως, ως κυριαρχία του δρώντος λαού, δεν πρέπει να σβήσει!

Κάτω από αντίξοες αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες καλούμαστε να κρατήσουμε δυνατά το νήμα των αγώνων και να περάσουμε από τη δύσκολη συγκυρία νικηφόρα.

Στην εκπλήρωση αυτού του σκοπού πλέον θα επικεντρωθούμε όλα τα στελέχη και οι φίλοι της ΕΝΥΠΕΚΚ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ, ελπίζοντας ότι μεγάλη μερίδα ενεργών πολιτών θα ανταποκριθεί στο αναγεννητικό μας κάλεσμα!

Αθήνα 13-10-2016

Για την Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΝΥΠΕΚΚ

2 σχόλια στο “ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΕΝΥΠΕΚΚ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ

  1. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ !!!
    Η ΧΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΟΡΑΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΥΓΕΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

  2. Εξαιρετική ανάλυση – προκήρυξη – πρόσκληση προς όλους για κοινωνική πολιτική αφύπνιση με περιεχόμενο επιχειρήματα και ρεαλισμό. Πέρα και πάνω από «ταμπέλες» και κομματικές εντάξεις συμφωνώ τόσο με το περιεχόμενο όσο και με το συμπέρασμα της διακήρυξης.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *