Επτά νέες αποφάσεις δικαιώνουν συνταξιούχους-εν ενεργεία εργαζομένους !

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

2/11/2018

Δώστε τα Δώρα αναδρομικά και έντοκα !

Επτά νέες αποφάσεις δικαιώνουν

συνταξιούχους-εν ενεργεία εργαζομένους !

Απαράδεκτο κείμενο της ηγεσίας του Υπουργείου Εργασίας

προς τη Διοίκηση του ΕΦΚΑ

για “εξάντληση όλων των ενδίκων μέσων” !

Με υψηλά πρόστιμα απειλείται ο ΕΦΚΑ

για άσκηση προφανώς αβάσιμων ενδίκων μέσων”

σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ 4159/2011!

 

 

Με καταιγιστικό ρυθμό όλα τα Ειρηνοδικεία και Πρωτοδικεία της χώρας δικαιώνουν όσους συνταξιούχους και εν ενεργεία εργαζομένους προσφεύγουν και ζητούν την αναδρομική καταβολή των τριών Δώρων-επιδομάτων (Χριστουγέννων, Πάσχα, επιδόματος αδείας) καθώς και την εφεξής και κατ’έτος καταβολή τους.

Όλα τα κατώτερα Δικαστήρια της χώρας μας συμμορφώνονται, όπως οφείλουν άλλωστε, κατά το Σύνταγμα, με τις αμετάκλητες αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (υπ’αριθ. 2287-2290/2015), με τις πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (υπ’αριθ. 1-4/2018) και με πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (υπ’αριθ. 1227/2018) και διατάσσουν την κυβέρνηση και τις Διοικήσεις ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ σε άμεση καταβολή -και μάλιστα με τόκο (6%)- σε όλους τους συνταξιούχους και εν ενεργεία υπαλλήλους των Δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας.

Η κυβέρνηση, αντί να ζητά με απαράδεκτο έγγραφό της προς τη Διοίκηση του ΕΦΚΑ στις 25/10/2018 την εξάντληση όλων των ενδίκων μέσων κατά των θετικών αποφάσεων για τους συνταξιούχους και τους εν ενεργεία υπαλλήλους, δεν έχει άλλη επιλογή εκτός από το να παραιτηθεί από το δικαίωμα της έφεσης κατά των πρωτόδικων αποφάσεων και να προβεί στην ολοσχερή ή κατά τμήματα καταβολή των αναδρομικών και την εφεξής κατ’έτος καταβολή τους.

Μπορεί άλλωστε να συμψηφίσει τις απαιτήσεις που έχουν οι συνταξιούχοι (μετά την κήρυξη ως αντισυνταγματικών των διατάξεων των μνημονιακών νόμων που έκριναν παράνομες τις περικοπές των συντάξεών τους και την κατάργηση των Δώρων τους) με απαιτήσεις που έχει το κράτος από αυτούς και τις οικογένειές τους. Αυτό επιβάλλει η υποχρέωση για συμμόρφωση προς αμετάκλητες και μη ανατρέψιμες δικαστικές αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων.

Η κυβέρνηση και οι Διοικήσεις των ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ πρέπει να γνωρίζουν ότι σύμφωνα με την υπ’αριθ. 4159/2011 απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας (τμήμα Α), απειλείται με υψηλά πρόστιμα όταν, παρά την έκδοση αμετακλήτων αποφάσεων της Ολομέλειας του ΣτΕ για το ίδιο θέμα, δίνει εντολή για άσκηση “προφανώς αβασίμων ενδίκων μέσων”.

Με την ίδια απόφαση έχει τιμωρηθεί με πρόστιμο και η πρώην Διοίκηση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γιατί, παρά την ύπαρξη σχετικής νομολογίας, επέμενε στην άσκηση αβασίμων ενδίκων μέσων, όπως κάνει και η σημερινή κυβέρνηση.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ δίνει στη δημοσιότητα σήμερα επτά νέες αποφάσεις που δικαίωσαν εν ενεργεία εργαζομένους των Δήμων Ναυπλίου και Άργους καθώς και συνταξιούχο του Δημοσίου από την Αθήνα και ακολούθησαν της έκδοσης της υπ’αριθ. 3037/2018 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσ/κης που δικαίωνε έναν ακόμη συνταξιούχο.

Δίνουμε επίσης την υπ’αριθ. 4159/2011 την ΣτΕ (τμήμα Α) που επιβάλλει πρόστιμο στη Διοίκηση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για άσκοπη υποβολή “προφανώς αβάσιμου ενδίκου μέσου”.

Ιδού οι αποφάσεις !

14318 tou 2018 ΔΠΑ

ΣτΕ 4159_2011

5 apof Eirinod Nafplio

argos 1 argos 2

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα

Δώστε τα Δώρα αναδρομικά και έντοκα !

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

 ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΥΠΕΚΚ

28/10/2018

 

 

Δώστε τα Δώρα αναδρομικά και έντοκα !

 

Δύο νέες αποφάσεις δικαιώνουν συνταξιούχους !

(9117/2018 και 10601/2018 του Διοικ.Πρωτ. Αθήνας)

 

 

Με καταιγιστικό ρυθμό όλα τα Πρωτοδικεία της χώρας δικαιώνουν όσους συνταξιούχους προσέφυγαν και ζητούσαν την αναδρομική καταβολή των Δώρων καθώς και την εφεξής και κατ’έτος καταβολή τους.

Τα κατώτερα Δικαστήρια της χώρας μας συμμορφώνονται, κατά το Σύνταγμα, με τις αμετάκλητες αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (υπ’αριθ. 2287-2290/2015), με τις πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (υπ’αριθ. 1-4/2018) και με πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (υπ’αριθ. 1227/2018) και διατάσσουν την κυβέρνηση σε άμεση καταβολή -και μάλιστα με τόκο (6%)- σε όλους τους συνταξιούχους των Δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας.

Η κυβέρνηση δεν έχει άλλη επιλογή εκτός από το να παραιτηθεί από το δικαίωμα της έφεσης κατά των πρωτόδικων αποφάσεων και να αποφασίσει την ολοσχερή ή κατά τμήματα καταβολή των αναδρομικών και την εφεξής κατ’έτος καταβολή τους.

Μπορεί άλλωστε να συμψηφίσει τις απαιτήσεις που έχουν οι συνταξιούχοι (μετά την κήρυξη ως αντισυνταγματικών των διατάξεων των μνημονιακών νόμων που έκριναν παράνομες τις περικοπές των συντάξεών τους και την κατάργηση των Δώρων τους) με απαιτήσεις που έχει το κράτος από αυτούς και τις οικογένειές τους. Αυτό επιβάλλει η υποχρέωση για συμμόρφωση προς αμετάκλητες και μη ανατρέψιμες δικαστικές αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ δίνει στη δημοσιότητα σήμερα δύο νέες αποφάσεις που δικαίωσαν συνταξιούχους και ακολούθησαν της έκδοσης της υπ’αριθ. 3037/2018 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσ/κης που δικαίωνε έναν ακόμη συνταξιούχο.

Ιδού οι αποφάσεις !

 

Αριθμός απόφασης: 9117/2018

ΑΚΔ: ΑΓ ……/14.6.2017

ΤΟ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

ΤΜΗΜΑ 30o MONOΜΕΛΕΣ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 9.3.2018 με δικαστή τη …………….. και με γραμματέα την …………

γ ι α να δικάσει την αγωγή με ημερομηνία κατάθεσης 14.6.2017,

τ……….., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως ……….

κ α τ ά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου «ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (Ε.Φ.Κ.Α.)» (Τομέας Ασφάλισης Νομικών), το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα και παραστάθηκε με δήλωση……….

Κατά τη συζήτηση, ο διάδικος, που εμφανίστηκε και παραστάθηκε, ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

 Η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής: 

  1. Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή, ο ενάγων, συνταξιούχος Δικαστικός Λειτουργός του Τομέα Ασφάλισης Νομικών του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) (πρώην Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων-Ε.Τ.Α.Α.), ζητεί, παραδεκτώς, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας να του καταβάλει, ως αποζημίωση, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου Αστικού Κώδικα (Εισ.Ν.Α.Κ.), νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής το ποσό των 3.070,32 ευρώ, προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστη από τις περικοπές που επιβλήθηκαν στην κύρια σύνταξη γήρατος που λάμβανε αρχικά από το Ε.Τ.Α.Α και στη συνέχεια από τον ΕΦΚΑ, για το χρονικό διάστημα από 01.07.2015 έως 30.6.2017, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 6 του ν.4051/2012 και του άρθρου πρώτου παρ. ΙΑ υποπαρ. ΙΑ.5 του ν. 4093/2012, κατά τους ισχυρισμούς του, αντικείμενων στο Σύνταγμα και το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.). Περαιτέρω, ο ενάγων ζητεί να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας να του καταβάλει το ποσό των 500 ευρώ, ως αποζημίωση, για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από τις ως άνω παράνομες πράξεις του.
  2. Επειδή, προς εφαρμογή του εγκριθέντος κατά το έτος 2012 δεύτερου «Μνημονίου Συνεννόησης» (Ν. 4046/2012), ακολούθησαν το ίδιο αυτό έτος, δύο νομοθετήματα με αντικείμενο την περαιτέρω –μετά διαδοχικές περικοπές – περιστολή κυρίων και επικουρικών συντάξεων: Ο Ν. 4051/2012 (Α΄40), με το άρθρο 6 του οποίου μειώθηκαν αναδρομικά κατά 12% οι κύριες συντάξεις που υπερβαίνουν τα 1.300 ευρώ και οι επικουρικές συντάξεις, με κλιμάκωση του ποσοστού μειώσεως (10%, 15% και 20%) αναλόγως του ύψους αυτών και με κατοχύρωση κατώτατου ορίου 200 ευρώ, καθώς και ο Ν. 4093/2012 (Α΄222), με το άρθρο πρώτο του οποίου, αφ΄ ενός μεν μειώθηκαν εκ νέου, σε ποσοστό από 5% έως και 20%, οι από οποιαδήποτε πηγή και για οποιαδήποτε αιτία συντάξεις, που υπερβαίνουν αθροιστικώς τα 1.000 ευρώ αφετέρου δε καταργήθηκαν πλέον για όλους τους συνταξιούχους τα επιδόματα και δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας. Στις αιτιολογικές εκθέσεις των εν λόγω διατάξεων δεν μνημονεύονται καθόλου οι προηγηθείσες περικοπές, η δε λήψη των νέων μέτρων αιτιολογείται με γενική αναφορά στις «δημοσιονομικές ανάγκες της χώρας», στη «δυσμενή οικονομική κατάσταση συγκεκριμένων ασφαλιστικών φορέων» και στην ανάγκη «να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα όλων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης…». Στο δεύτερο αυτό Μνημόνιο προβλεπόταν σχετικώς ότι «για την πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής του προγράμματος» και ενόψει «των συνεχών προβλημάτων της Ελλάδας με τη φορολογική συμμόρφωση» θα χρειαζόταν η λήψη «επιπρόσθετων μέτρων», ότι «το μεγαλύτερο μέρος της προσαρμογής θα επιτυγχανόταν μέσω περικοπών δαπανών που θα αποσκοπούσαν στη μόνιμη μείωση του μεγέθους του κράτους», ότι «πολλές από αυτές τις περικοπές θα έπρεπε να αφορούν τις κοινωνικές μεταβιβάσεις» και ότι «η μεγάλη εναπομείνασα δημοσιονομική προσαρμογή θα έπρεπε κατ΄ ανάγκη να περιλαμβάνει περαιτέρω προσαρμογές των συντάξεων … με τρόπο που να προστατεύονται οι χαμηλοσυνταξιούχοι…» (ΣτΕ Ολομ. 2287/2015).
  3. Επειδή, οι διατάξεις αυτές ψηφίστηκαν, όταν είχε πλέον παρέλθει διετία από τον πρώτο αιφνιδιασμό της οικονομικής κρίσεως και αφού εν τω μεταξύ είχαν σχεδιασθεί και ληφθεί τα βασικά μέτρα για την αντιμετώπισή της. Επομένως, κατά την επιχειρηθείσα με τις διατάξεις αυτές νέα, για πολλοστή φορά, περικοπή συνταξιοδοτικών παροχών της ίδιας ομάδας θιγομένων, ο νομοθέτης δεν δικαιολογείτο πλέον να προχωρήσει στην ψήφιση των σχετικών ρυθμίσεων χωρίς ειδική έρευνα του αντικειμένου αυτών, αλλά όφειλε, κατά τα προεκτεθέντα, να προβεί σε εμπεριστατωμένη μελέτη, προκειμένου να διαπιστώσει και να αναδείξει τεκμηριωμένα ότι η λήψη των συγκεκριμένων μέτρων ήταν συμβατή με τις σχετικές συνταγματικές δεσμεύσεις, τις απορρέουσες, μεταξύ άλλων, από τον θεσμό της κοινωνικής ασφαλίσεως, τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας και την προστασία της αξίας του ανθρώπου. Ειδικότερα, στο πλαίσιο της μελέτης αυτής, όφειλε, κατ’ αρχάς, ο νομοθέτης να προβεί σε συνολική εκτίμηση των παραγόντων που προκάλεσαν το πρόβλημα το οποίο επικαλείται ως προς τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών οργανισμών (και, μάλιστα, ενός εκάστου εξ αυτών, ενόψει της διοικητικής και οικονομικής του αυτοτέλειας), και, ενόψει των παραγόντων αυτών –όπως είναι η μείωση της αξίας, μέσω του PSI (ν. 4050/2012), των διαθεσίμων κεφαλαίων των εν λόγω οργανισμών, κυρίως δε, η παρατεινόμενη ύφεση και η συνακόλουθη αύξηση της ανεργίας, στις οποίες ουσιωδώς συμβάλλει η πτώση του βιοτικού επιπέδου μεγάλων κατηγοριών του πληθυσμού συνεπεία μέτρων αντίστοιχων με τα επίδικα (μειώσεις συντάξεων και μισθών) ή φορολογικών επιβαρύνσεων– να κρίνει για την προσφορότητα των επίδικων αυτών μέτρων. Τούτο δε ενόψει και της διαπιστώσεώς του ότι τα αντίστοιχα μέτρα που είχε λάβει μέχρι τότε (μειώσεις συντάξεων και μισθών) δεν είχαν αποδώσει τα αναμενόμενα και ότι η οικονομική ύφεση είχε ενταθεί με ρυθμούς που είχαν ανατρέψει τις αρχικές προβλέψεις. Ακόμη δε κι αν τα επίδικα μέτρα κρίνονταν πρόσφορα, κατά τα ανωτέρω, ο νομοθέτης έπρεπε περαιτέρω να μελετήσει και να αποφανθεί αιτιολογημένα για την αναγκαιότητά τους, εξετάζοντας την ύπαρξη τυχόν εναλλακτικών επιλογών και συγκρίνοντας τα οφέλη και τα μειονεκτήματα της καθεμιάς για τους επιδιωκόμενους δημόσιους σκοπούς (δημοσιονομική προσαρμογή, βιωσιμότητα των ασφαλιστικών οργανισμών, διασφάλιση ικανοποιητικού, κατ’ άρθρο 22 παρ. 5 Συντ., επιπέδου ζωής των ασφαλισμένων). Τέλος, εφόσον, πάντως, κατόπιν των ανωτέρω, ο νομοθέτης επέλεγε, όπως εν προκειμένω, να προβεί σε συγκεκριμένες περικοπές συντάξεων (επιλογή, κατ’ αρχήν, δικαστικώς ανέλεγκτη), όφειλε προηγουμένως να εξετάσει με τρόπο επιστημονικό και δικαστικά ελέγξιμο, αν οι επιπτώσεις των περικοπών τούτων στο βιοτικό επίπεδο των θιγομένων, αθροιζόμενες με τις επιπτώσεις από τα ήδη ληφθέντα γενικά μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης (όπως οι αλλεπάλληλες, κατά τα εκτεθέντα, φορολογικές επιβαρύνσεις) και συνδυαζόμενες με τις ευρύτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της διανυόμενης έκτακτης περιόδου (κόστος αγαθών και υπηρεσιών, περικοπές παροχών υγείας, ανεργία και επίδρασή της στο οικογενειακό εισόδημα, έκταση και περιεχόμενο δανειοληπτικών υποχρεώσεων), οδηγούν σε ανεπίτρεπτη μείωση του επιπέδου ζωής των συνταξιούχων κάτω του ορίου εκείνου που συνιστά, κατά τα προεκτεθέντα, τον πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού τους δικαιώματος. Από κανένα όμως στοιχείο δεν προκύπτει ότι ως προς τα ανωτέρω ζητήματα έλαβε χώρα εν προκειμένω τέτοια μελέτη. Πέραν δε τούτου, δεν προκύπτει ούτε ότι ελήφθησαν υπ’ όψη οι κρίσιμες ως άνω συνταγματικές παράμετροι. Διότι, όπως συνάγεται από τις οικείες προπαρασκευαστικές εργασίες, μόνο κριτήριο για τη θέσπιση των σχετικών μέτρων απετέλεσε η συμβολή τους στη μείωση των δημοσίων δαπανών και τη «δημοσιονομική προσαρμογή». Ακόμη δε και η αναφορά στην «δυσμενή οικονομική κατάσταση» των ασφαλιστικών οργανισμών, ως βασικής αιτίας του προβλήματος, γίνεται αορίστως, είτε για όλους τους οργανισμούς συλλήβδην, είτε για κάποιους μη κατονομαζόμενους, χωρίς να εκτιμάται συγκεκριμένα η κατάσταση καθενός από αυτούς (εν όψει της οικονομικής αυτοτελείας τους και των επιβαλλομένων, αναλόγως, διαφοροποιήσεων) και χωρίς να αναφέρεται αν και πώς συνέβαλε το κράτος, κατά τη συνταγματική του υποχρέωση, στη διασφάλιση της βιωσιμότητάς τους. Άλλωστε, αντιθέτως προς όσα εκτίθενται παραπάνω ως προς τις υποχρεώσεις του κράτους για την κοινωνική ασφάλιση, οι επίμαχες νομοθετικές ρυθμίσεις διέπονται από την, υπό το «νέο ασφαλιστικό σύστημα», συνταγματικώς μη ανεκτή αντίληψη ότι το κράτος ρυθμίζει απλώς και οργανώνει την κοινωνική ασφάλιση χωρίς και να υποχρεούται να συμμετέχει στη χρηματοδότηση των οργανισμών κοινωνικής ασφαλίσεως ή ότι η υποχρέωση αυτή μπορεί να αναπληρώνεται με παροχές προνοιακού χαρακτήρα, καθώς και ότι η διασφάλιση της βιωσιμότητας των εν λόγω οργανισμών απόκειται στους ίδιους τους ασφαλισμένους, συναρτώμενη, προεχόντως ή και αποκλειστικώς, με τη μαθηματική σχέση μεταξύ καταβαλλόμενων εισφορών και χορηγούμενων παροχών. Κατόπιν τούτων, οι ανωτέρω διατάξεις των νόμων 4051 και 4093/2012 αντίκεινται στις προπαρατεθείσες συνταγματικές διατάξεις και είναι, ως εκ τούτου, ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες∙ η αντίθεση δε των διατάξεων τούτων προς το Σύνταγμα αφορά στις περικοπές όχι μόνο των κύριων αλλά και των επικουρικών συντάξεων. Διότι ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της επικουρικής κοινωνικής ασφαλίσεως, η οποία παρέχεται από το Ε.Τ.Ε.Α. και άλλους φορείς και η, συνεπεία τούτου, λειτουργία αυτών υπό μορφήν νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (ΑΕΔ 87/1997, ΟλΣτΕ 5024/1987) δικαιολογούνται από τον δημόσιο σκοπό, τον οποίο οι φορείς αυτοί υπηρετούν κατά το άρθρο 22 παρ.5 του Συντάγματος, συμβάλλοντας –δια της χορηγήσεως παροχών συμπληρωματικών εν σχέσει προς τις χορηγούμενες από τους φορείς υποχρεωτικής κύριας ασφαλίσεως– στη διασφάλιση υπέρ των συνταξιούχων ενός ικανοποιητικού επιπέδου διαβιώσεως, κατά το δυνατόν εγγύς εκείνου το οποίο είχαν αυτοί κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου. Ενόψει δε του εν λόγω δημοσίου σκοπού, το κράτος, ανεξαρτήτως αν μέχρι σήμερα δεν έχει προβλεφθεί τακτική κρατική χρηματοδότηση των φορέων της υποχρεωτικής επικουρικής κοινωνικής ασφαλίσεως, υποχρεούται, πάντως, κατά την ανωτέρω συνταγματική διάταξη, να συμμετέχει στη χρηματοδότηση και των φορέων τούτων, προς κάλυψη των ελλειμμάτων τους. Επιπλέον, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, με τις ως άνω διατάξεις και την επέμβαση που επέρχεται μέσω αυτών στα δικαιώματα των ενδιαφερομένων, κλονίζεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ του γενικού συμφέροντος που τις υπαγόρευσε και των περιουσιακών δικαιωμάτων των θιγόμενων συνταξιούχων, καθώς παραβιάστηκε ο πυρήνας του συνταξιοδοτικού τους δικαιώματος (Ε.Δ.Δ.Α., Khoniakina κατά Γεωργίας, ό.π., σκ. 71) και αναγκάστηκαν αυτοί να υποστούν ένα υπερβολικό ατομικό βάρος (Ε.Δ.Δ.Α., Khoniakina κατά Γεωργίας, σκ.72), κι ως εκ τούτου, με τις εν λόγω διατάξεις παραβιάζεται και το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. (βλ. ΟλΣτΕ 2287/2015).
  4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την ………/14.9.2016 πράξη του Αναπληρωτή Διευθυντή Παροχών του Ε.Τ.Α.Α./Τ.Α.Ν. απονεμήθηκε στον ενάγοντα, ………, βάσει συνολικού συντάξιμου χρόνου 43 ετών, 10 μηνών και 25 ημερών, κύρια σύνταξη γήρατος, ποσού 553,23 ευρώ μηνιαίως, από 1.7.2015. Επί του ως άνω ποσού σύνταξης εφαρμόστηκαν οι μειώσεις-περικοπές αφενός του ν.4051/2012, ανερχόμενες στο ποσό των 40,97 ευρώ, μηνιαίως, αφετέρου του ν.4093/2012, ποσού 89,96 ευρώ, μηνιαίως, ήτοι συνολικά ποσού 127,93 ευρώ, μηνιαίως (βλ.σχετ. μηνιαία ενημερωτικά σημειώματα συντάξεων χρονικού διαστήματος 1.11.2016-30.6.2017, καθώς και την έκθεση απόψεων του εναγόμενου ΕΦΚΑ). Ήδη , με την κρινόμενη αγωγή, όπως αναπτύσσεται με το από 21.2.2018 υπόμνημα, ο ενάγων ισχυρίζεται ότι μη νόμιμα διενεργήθηκαν οι ανωτέρω περικοπές στη σύνταξή του και προβάλλει αντίθεση των ανωτέρω διατάξεων των ν.4051/2012 και 4093/2012 στις διατάξεις 2 παρ.1, 4 παρ.1 και 5, 21 παρ.3, 22 παρ.5, 25 παρ.1 και 4 του Συντάγματος καθώς και στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, ζητεί δε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας να του καταβάλει, νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής, το ποσό των 3.070,32 ευρώ, που αντιστοιχεί στις περικοπές της κύριας σύνταξης γήρατος που έλαβε για το χρονικό διάστημα από 01.07.2015 έως 30.06.2017. Επιπλέον, αιτείται να υποχρεωθεί το εναγόμενο ν.π.δ.δ να του καταβάλει το ποσό των 500 ευρώ ως αποζημίωση, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από τις ως άνω παράνομες πράξεις και παραλείψεις των αρμοδίων οργάνων των ασφαλιστικών φορέων. Εξάλλου, ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας, με την έκθεση των απόψεών του, συνομολογεί τη διενέργεια των ανωτέρω περικοπών-μειώσεων δυνάμει των ν.4051/2012 και 4093/2012, υποστηρίζει ότι έχει αποσταλεί ερώτημα στο Υπουργείο αναφορικά με την εφαρμογή των 2287-2288/2015 αποφάσεων της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, ότι πάντως οι δικαστικές αυτές αποφάσεις έχουν ισχύ μεταξύ των προσώπων, που ήταν διάδικοι στις συγκεκριμένες δίκες και ότι οι σχετικές κρατήσεις διενεργούνται στις συντάξεις βάσει διατάξεων νόμων, που εξακολουθούν να ισχύουν.
  5. Επειδή, το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη σκέψη 3 της παρούσας απόφασης, οι μειώσεις που επήλθαν στην κύρια σύνταξη του ενάγοντος κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 6 του ν. 4051/2012 και του άρθρου πρώτου παρ. ΙΑ υποπαρ. ΙΑ.5 περ. 1 του ν. 4093/2012, είναι αντίθετες στο Σύνταγμα και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, κρίνει ότι μη νομίμως περικόπηκε κατά τα αντίστοιχα ποσά η κύρια σύνταξη που έλαβε ο ενάγων από το Ε.Τ.Α.Α. και ακολούθως από τον Ε.Φ.Κ.Α., κατά τα βασίμως προβαλλόμενα. Ως εκ τούτου, εξαιτίας της παράνομης αυτής μείωσης, δημιουργείται ευθύνη του εναγόμενου ν.π.δ.δ. να αποζημιώσει τον ενάγοντα, σύμφωνα με τα άρθρα 105-106 του Εισ.Ν.ΑΚ. και ειδικότερα να καταβάλει σε αυτόν τις διαφορές συντάξεων για το χρονικό διάστημα από 1.7.2015 έως 30.6.2017. Ειδικότερα, το ποσό, που οφείλεται στον ενάγοντα, σύμφωνα με τα μηνιαία ενημερωτικά σημειώματα συντάξεων, που αυτός προσκομίζει και το οποίο δεν αμφισβητείται από το εναγόμενο ν.π.δ.δ., είναι 40,97 ευρώ (μείωση βάσει του ν.4051/2012) ×24 μήνες + 89,96 ευρώ (μείωση βάσει του ν.4093/2012) ×24 μήνες, ήτοι συνολικά, 3.142,32 ευρώ, το οποίο, όμως πρέπει να περιοριστεί στο αιτούμενο με την αγωγή ποσό των 3.070,32 ευρώ, το δε ως άνω ποσό πρέπει να καταβληθεί στον ενάγοντα νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής, στις 30.6.2017 (βλ.σχετ. την ……… έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή ……). Τέλος, το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες τέλεσης του ζημιογόνου γεγονότος και το γεγονός ότι εξαιτίας των παρανόμων ενεργειών του εναγομένου, ο ενάγων απώλεσε μέρος των συνταξιοδοτικών του παροχών για τα ανωτέρω αντιστοίχως χρονικά διαστήματα, κρίνει ότι αυτός υπέστη ηθική βλάβη και πρέπει να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει σ’ αυτόν ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 500 ευρώ, νομιμοτόκως, από 30.6.2017, κατ’ αποδοχή του σχετικού αιτήματος της αγωγής
  6. Επειδή, κατ” ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αγωγή, να υποχρεωθεί το εναγόμενο ν.π.δ.δ. να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 3.570,32 ευρώ (3.070,32 ευρώ + 500 ευρώ), νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής (30.6.2017), εκτιμωμένων, όμως, των περιστάσεων πρέπει να απαλλαγεί το εναγόμενο ν.π.δ.δ. από τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος (άρθρο 275 παρ. 1 εδάφιο ε΄του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ν.2717/1997,Α΄97).

Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α

Δέχεται την αγωγή.

Υποχρεώνει το εναγόμενο ν.π.δ.δ. να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των τριών χιλιάδων πεντακόσιων εβδομήντα ευρώ και τριάντα δύο λεπτών (3.570,32 ευρώ), νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής (30.6.2017).

Απαλλάσσει το εναγόμενο ν.π.δ.δ. από τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος.

Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση του Δικαστηρίου στο ακροατήριο του στις 31.5.2018.

H ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                               H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

————————

 

 

Αριθμός απόφασης: 10601/2018

ΓΑΚ : 6241/2017

ΤΟ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

Τμήμα 30ο Μονομελές

 

σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 27 Απριλίου 2018, με δικαστή την ………………. και με γραμματέα την ……….., δικαστική υπάλληλο,

γ ι α να δικάσει την αγωγή με χρονολογία κατάθεσης 16.6.2017,

τ………η οποία δεν παραστάθηκε,

κ α τ ά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου «ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (Ε.Φ.Κ.Α.)» (Τομέας Ασφάλισης Νομικών), που εδρεύει την Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα …………

Η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής:

  1. Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή, η ενάγουσα, συνταξιούχος Δικαστικός Λειτουργός του Τομέα Ασφάλισης Νομικών του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) (πρώην Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων-Ε.Τ.Α.Α.), ζητεί, παραδεκτώς, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας να της καταβάλει, ως αποζημίωση, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου Αστικού Κώδικα (Εισ.Ν.Α.Κ.), νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής το ποσό των 3.432,72 ευρώ, προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστη από τις περικοπές που επιβλήθηκαν στην κύρια σύνταξη γήρατος που λάμβανε αρχικά από το Ε.Τ.Α.Α και στη συνέχεια από τον ΕΦΚΑ, για το χρονικό διάστημα από 01.07.2015 έως 30.6.2017, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 6 του ν.4051/2012 και του άρθρου πρώτου παρ. ΙΑ υποπαρ. ΙΑ.5 του ν. 4093/2012, κατά τους ισχυρισμούς του, αντικείμενων στο Σύνταγμα και το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.). Περαιτέρω, η ενάγουσα ζητεί να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας να της καταβάλει το ποσό των 500,00 ευρώ, ως αποζημίωση, για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από τις ως άνω παράνομες πράξεις του.
  2. Επειδή, προς εφαρμογή του εγκριθέντος κατά το έτος 2012 δεύτερου «Μνημονίου Συνεννόησης» (Ν. 4046/2012), ακολούθησαν το ίδιο αυτό έτος, δύο νομοθετήματα με αντικείμενο την περαιτέρω –μετά διαδοχικές περικοπές – περιστολή κυρίων και επικουρικών συντάξεων: Ο Ν. 4051/2012 (Α΄40), με το άρθρο 6 του οποίου μειώθηκαν αναδρομικά κατά 12% οι κύριες συντάξεις που υπερβαίνουν τα 1.300 ευρώ και οι επικουρικές συντάξεις, με κλιμάκωση του ποσοστού μειώσεως (10%, 15% και 20%) αναλόγως του ύψους αυτών και με κατοχύρωση κατώτατου ορίου 200 ευρώ, καθώς και ο Ν. 4093/2012 (Α΄222), με το άρθρο πρώτο του οποίου, αφ΄ ενός μεν μειώθηκαν εκ νέου, σε ποσοστό από 5% έως και 20%, οι από οποιαδήποτε πηγή και για οποιαδήποτε αιτία συντάξεις, που υπερβαίνουν αθροιστικώς τα 1.000 ευρώ αφετέρου δε καταργήθηκαν πλέον για όλους τους συνταξιούχους τα επιδόματα και δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας. Στις αιτιολογικές εκθέσεις των εν λόγω διατάξεων δεν μνημονεύονται καθόλου οι προηγηθείσες περικοπές, η δε λήψη των νέων μέτρων αιτιολογείται με γενική αναφορά στις «δημοσιονομικές ανάγκες της χώρας», στη «δυσμενή οικονομική κατάσταση συγκεκριμένων ασφαλιστικών φορέων» και στην ανάγκη «να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα όλων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης…». Στο δεύτερο αυτό Μνημόνιο προβλεπόταν σχετικώς ότι «για την πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής του προγράμματος» και ενόψει «των συνεχών προβλημάτων της Ελλάδας με τη φορολογική συμμόρφωση» θα χρειαζόταν η λήψη «επιπρόσθετων μέτρων», ότι «το μεγαλύτερο μέρος της προσαρμογής θα επιτυγχανόταν μέσω περικοπών δαπανών που θα αποσκοπούσαν στη μόνιμη μείωση του μεγέθους του κράτους», ότι «πολλές από αυτές τις περικοπές θα έπρεπε να αφορούν τις κοινωνικές μεταβιβάσεις» και ότι «η μεγάλη εναπομείνασα δημοσιονομική προσαρμογή θα έπρεπε κατ΄ ανάγκη να περιλαμβάνει περαιτέρω προσαρμογές των συντάξεων … με τρόπο που να προστατεύονται οι χαμηλοσυνταξιούχοι…» (ΣτΕ Ολομ. 2287/2015).

 

  1. Επειδή, οι διατάξεις αυτές ψηφίστηκαν, όταν είχε πλέον παρέλθει διετία από τον πρώτο αιφνιδιασμό της οικονομικής κρίσεως και αφού εν τω μεταξύ είχαν σχεδιασθεί και ληφθεί τα βασικά μέτρα για την αντιμετώπισή της. Επομένως, κατά την επιχειρηθείσα με τις διατάξεις αυτές νέα, για πολλοστή φορά, περικοπή συνταξιοδοτικών παροχών της ίδιας ομάδας θιγομένων, ο νομοθέτης δεν δικαιολογείτο πλέον να προχωρήσει στην ψήφιση των σχετικών ρυθμίσεων χωρίς ειδική έρευνα του αντικειμένου αυτών, αλλά όφειλε, κατά τα προεκτεθέντα, να προβεί σε εμπεριστατωμένη μελέτη, προκειμένου να διαπιστώσει και να αναδείξει τεκμηριωμένα ότι η λήψη των συγκεκριμένων μέτρων ήταν συμβατή με τις σχετικές συνταγματικές δεσμεύσεις, τις απορρέουσες, μεταξύ άλλων, από τον θεσμό της κοινωνικής ασφαλίσεως, τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας και την προστασία της αξίας του ανθρώπου. Ειδικότερα, στο πλαίσιο της μελέτης αυτής, όφειλε, κατ’ αρχάς, ο νομοθέτης να προβεί σε συνολική εκτίμηση των παραγόντων που προκάλεσαν το πρόβλημα το οποίο επικαλείται ως προς τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών οργανισμών (και, μάλιστα, ενός εκάστου εξ αυτών, ενόψει της διοικητικής και οικονομικής του αυτοτέλειας), και, ενόψει των παραγόντων αυτών –όπως είναι η μείωση της αξίας, μέσω του PSI (ν. 4050/2012), των διαθεσίμων κεφαλαίων των εν λόγω οργανισμών, κυρίως δε, η παρατεινόμενη ύφεση και η συνακόλουθη αύξηση της ανεργίας, στις οποίες ουσιωδώς συμβάλλει η πτώση του βιοτικού επιπέδου μεγάλων κατηγοριών του πληθυσμού συνεπεία μέτρων αντίστοιχων με τα επίδικα (μειώσεις συντάξεων και μισθών) ή φορολογικών επιβαρύνσεων– να κρίνει για την προσφορότητα των επίδικων αυτών μέτρων. Τούτο δε ενόψει και της διαπιστώσεώς του ότι τα αντίστοιχα μέτρα που είχε λάβει μέχρι τότε (μειώσεις συντάξεων και μισθών) δεν είχαν αποδώσει τα αναμενόμενα και ότι η οικονομική ύφεση είχε ενταθεί με ρυθμούς που είχαν ανατρέψει τις αρχικές προβλέψεις. Ακόμη δε κι αν τα επίδικα μέτρα κρίνονταν πρόσφορα, κατά τα ανωτέρω, ο νομοθέτης έπρεπε περαιτέρω να μελετήσει και να αποφανθεί αιτιολογημένα για την αναγκαιότητά τους, εξετάζοντας την ύπαρξη τυχόν εναλλακτικών επιλογών και συγκρίνοντας τα οφέλη και τα μειονεκτήματα της καθεμιάς για τους επιδιωκόμενους δημόσιους σκοπούς (δημοσιονομική προσαρμογή, βιωσιμότητα των ασφαλιστικών οργανισμών, διασφάλιση ικανοποιητικού, κατ’ άρθρο 22 παρ. 5 Συντ., επιπέδου ζωής των ασφαλισμένων). Τέλος, εφόσον, πάντως, κατόπιν των ανωτέρω, ο νομοθέτης επέλεγε, όπως εν προκειμένω, να προβεί σε συγκεκριμένες περικοπές συντάξεων (επιλογή, κατ’ αρχήν, δικαστικώς ανέλεγκτη), όφειλε προηγουμένως να εξετάσει με τρόπο επιστημονικό και δικαστικά ελέγξιμο, αν οι επιπτώσεις των περικοπών τούτων στο βιοτικό επίπεδο των θιγομένων, αθροιζόμενες με τις επιπτώσεις από τα ήδη ληφθέντα γενικά μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης (όπως οι αλλεπάλληλες, κατά τα εκτεθέντα, φορολογικές επιβαρύνσεις) και συνδυαζόμενες με τις ευρύτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της διανυόμενης έκτακτης περιόδου (κόστος αγαθών και υπηρεσιών, περικοπές παροχών υγείας, ανεργία και επίδρασή της στο οικογενειακό εισόδημα, έκταση και περιεχόμενο δανειοληπτικών υποχρεώσεων), οδηγούν σε ανεπίτρεπτη μείωση του επιπέδου ζωής των συνταξιούχων κάτω του ορίου εκείνου που συνιστά, κατά τα προεκτεθέντα, τον πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού τους δικαιώματος. Από κανένα όμως στοιχείο δεν προκύπτει ότι ως προς τα ανωτέρω ζητήματα έλαβε χώρα εν προκειμένω τέτοια μελέτη. Πέραν δε τούτου, δεν προκύπτει ούτε ότι ελήφθησαν υπ’ όψη οι κρίσιμες ως άνω συνταγματικές παράμετροι. Διότι, όπως συνάγεται από τις οικείες προπαρασκευαστικές εργασίες, μόνο κριτήριο για τη θέσπιση των σχετικών μέτρων απετέλεσε η συμβολή τους στη μείωση των δημοσίων δαπανών και τη «δημοσιονομική προσαρμογή». Ακόμη δε και η αναφορά στην «δυσμενή οικονομική κατάσταση» των ασφαλιστικών οργανισμών, ως βασικής αιτίας του προβλήματος, γίνεται αορίστως, είτε για όλους τους οργανισμούς συλλήβδην, είτε για κάποιους μη κατονομαζόμενους, χωρίς να εκτιμάται συγκεκριμένα η κατάσταση καθενός από αυτούς (εν όψει της οικονομικής αυτοτελείας τους και των επιβαλλομένων, αναλόγως, διαφοροποιήσεων) και χωρίς να αναφέρεται αν και πώς συνέβαλε το κράτος, κατά τη συνταγματική του υποχρέωση, στη διασφάλιση της βιωσιμότητάς τους. Άλλωστε, αντιθέτως προς όσα εκτίθενται παραπάνω ως προς τις υποχρεώσεις του κράτους για την κοινωνική ασφάλιση, οι επίμαχες νομοθετικές ρυθμίσεις διέπονται από την, υπό το «νέο ασφαλιστικό σύστημα», συνταγματικώς μη ανεκτή αντίληψη ότι το κράτος ρυθμίζει απλώς και οργανώνει την κοινωνική ασφάλιση χωρίς και να υποχρεούται να συμμετέχει στη χρηματοδότηση των οργανισμών κοινωνικής ασφαλίσεως ή ότι η υποχρέωση αυτή μπορεί να αναπληρώνεται με παροχές προνοιακού χαρακτήρα, καθώς και ότι η διασφάλιση της βιωσιμότητας των εν λόγω οργανισμών απόκειται στους ίδιους τους ασφαλισμένους, συναρτώμενη, προεχόντως ή και αποκλειστικώς, με τη μαθηματική σχέση μεταξύ καταβαλλόμενων εισφορών και χορηγούμενων παροχών. Κατόπιν τούτων, οι ανωτέρω διατάξεις των νόμων 4051 και 4093/2012 αντίκεινται στις προπαρατεθείσες συνταγματικές διατάξεις και είναι, ως εκ τούτου, ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες∙ η αντίθεση δε των διατάξεων τούτων προς το Σύνταγμα αφορά στις περικοπές όχι μόνο των κύριων αλλά και των επικουρικών συντάξεων. Διότι ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της επικουρικής κοινωνικής ασφαλίσεως, η οποία παρέχεται από το Ε.Τ.Ε.Α. και άλλους φορείς και η, συνεπεία τούτου, λειτουργία αυτών υπό μορφήν νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (ΑΕΔ 87/1997, ΟλΣτΕ 5024/1987) δικαιολογούνται από τον δημόσιο σκοπό, τον οποίο οι φορείς αυτοί υπηρετούν κατά το άρθρο 22 παρ.5 του Συντάγματος, συμβάλλοντας –δια της χορηγήσεως παροχών συμπληρωματικών εν σχέσει προς τις χορηγούμενες από τους φορείς υποχρεωτικής κύριας ασφαλίσεως– στη διασφάλιση υπέρ των συνταξιούχων ενός ικανοποιητικού επιπέδου διαβιώσεως, κατά το δυνατόν εγγύς εκείνου το οποίο είχαν αυτοί κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου. Ενόψει δε του εν λόγω δημοσίου σκοπού, το κράτος, ανεξαρτήτως αν μέχρι σήμερα δεν έχει προβλεφθεί τακτική κρατική χρηματοδότηση των φορέων της υποχρεωτικής επικουρικής κοινωνικής ασφαλίσεως, υποχρεούται, πάντως, κατά την ανωτέρω συνταγματική διάταξη, να συμμετέχει στη χρηματοδότηση και των φορέων τούτων, προς κάλυψη των ελλειμμάτων τους. Επιπλέον, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, με τις ως άνω διατάξεις και την επέμβαση που επέρχεται μέσω αυτών στα δικαιώματα των ενδιαφερομένων, κλονίζεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ του γενικού συμφέροντος που τις υπαγόρευσε και των περιουσιακών δικαιωμάτων των θιγόμενων συνταξιούχων, καθώς παραβιάστηκε ο πυρήνας του συνταξιοδοτικού τους δικαιώματος (Ε.Δ.Δ.Α., Khoniakina κατά Γεωργίας, ό.π., σκ. 71) και αναγκάστηκαν αυτοί να υποστούν ένα υπερβολικό ατομικό βάρος (Ε.Δ.Δ.Α., Khoniakina κατά Γεωργίας, σκ.72), κι ως εκ τούτου, με τις εν λόγω διατάξεις παραβιάζεται και το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. (βλ. ΟλΣτΕ 2287/2015).

 

  1. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την ……/30.9.2013 πράξη της Διευθύντριας Παροχών του Ε.Τ.Α.Α./Τ.Α.Ν. απονεμήθηκε στην ενάγουσα, …………., βάσει συνολικού συντάξιμου χρόνου 39 ετών, 9 μηνών και 5 ημερών, κύρια σύνταξη γήρατος, ποσού 785,44 ευρώ μηνιαίως, από 1.10.2012. Επί του ως άνω ποσού σύνταξης εφαρμόστηκαν οι μειώσεις-περικοπές αφενός του ν. 4051/2012, ανερχόμενες στο ποσό των 49,07 ευρώ, μηνιαίως, αφετέρου του ν. 4093/2012, ποσού 93,96 ευρώ, μηνιαίως, ήτοι συνολικά ποσού 143,03 ευρώ, μηνιαίως (βλ. σχετ. μηνιαία ενημερωτικά σημειώματα συντάξεων χρονικού διαστήματος 1.7.2015-30.6.2017, καθώς και την 538265/23.4.2018 έκθεση απόψεων του εναγόμενου ΕΦΚΑ). Ήδη, με την κρινόμενη αγωγή, όπως αναπτύσσεται με το από 18.4.2018 υπόμνημα, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι μη νόμιμα διενεργήθηκαν οι ανωτέρω περικοπές στη σύνταξή της και προβάλλει αντίθεση των ανωτέρω διατάξεων των ν. 4051/2012 και 4093/2012 στις διατάξεις 2 παρ.1, 4 παρ.1 και 5, 21 παρ. 3, 22 παρ.5, 25 παρ.1 και 4 του Συντάγματος καθώς και στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, ζητεί δε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας να της καταβάλει, νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής, το ποσό των 3.432,72 ευρώ, που αντιστοιχεί στις περικοπές της κύριας σύνταξης γήρατος που έλαβε για το χρονικό διάστημα από 01.07.2015 έως 30.06.2017 ([49,07 + 93,96] = 143,03 ευρώ Χ 24 μήνες ). Επιπλέον, αιτείται να υποχρεωθεί το εναγόμενο ν.π.δ.δ να της καταβάλει το ποσό των 500,00 ευρώ ως αποζημίωση, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από τις ως άνω παράνομες πράξεις και παραλείψεις των αρμοδίων οργάνων των ασφαλιστικών φορέων. Εξάλλου, ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας, με την 538265/23.4.2018 έκθεση των απόψεών του, συνομολογεί τη διενέργεια των ανωτέρω περικοπών-μειώσεων δυνάμει των ν. 4051/2012 και ν. 4093/2012, υποστηρίζει ότι έχει αποσταλεί ερώτημα στο Υπουργείο αναφορικά με την εφαρμογή των 2287-2288/2015 αποφάσεων της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, ότι πάντως οι δικαστικές αυτές αποφάσεις έχουν ισχύ μεταξύ των προσώπων, που ήταν διάδικοι στις συγκεκριμένες δίκες και ότι οι σχετικές κρατήσεις διενεργούνται στις συντάξεις βάσει διατάξεων νόμων, που εξακολουθούν να ισχύουν.
  2. Επειδή, το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη σκέψη 3 της παρούσας απόφασης, οι μειώσεις που επήλθαν στην κύρια σύνταξη της ενάγουσας κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 6 του ν. 4051/2012 και του άρθρου πρώτου παρ. ΙΑ υποπαρ. ΙΑ.5 περ. 1 του ν. 4093/2012, είναι αντίθετες στο Σύνταγμα και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, κρίνει ότι μη νομίμως περικόπηκε κατά τα αντίστοιχα ποσά η κύρια σύνταξη που έλαβε η ενάγουσα από το Ε.Τ.Α.Α. και ακολούθως από τον Ε.Φ.Κ.Α., κατά τα βασίμως προβαλλόμενα. Ως εκ τούτου, εξαιτίας της παράνομης αυτής μείωσης, δημιουργείται ευθύνη του εναγόμενου ν.π.δ.δ. να αποζημιώσει την ενάγουσα, σύμφωνα με τα άρθρα 105-106 του Εισ.Ν.ΑΚ. και ειδικότερα να καταβάλει σε αυτήν τις διαφορές συντάξεων για το χρονικό διάστημα από 1.7.2015 έως 30.6.2017. Ειδικότερα, το ποσό, που οφείλεται στην ενάγουσα, σύμφωνα με τα μηνιαία ενημερωτικά σημειώματα συντάξεων, που αυτή προσκομίζει και το οποίο δεν αμφισβητείται από το εναγόμενο ν.π.δ.δ., είναι 40,97 ευρώ (μείωση βάσει του ν. 4051/2012) Χ 24 μήνες + 93,96 ευρώ (μείωση βάσει του ν .4093/2012) Χ 24 μήνες, ήτοι συνολικά, 3.432,72 ευρώ, το οποίο πρέπει να καταβληθεί στην ενάγουσα νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής, στις 30.6.2017 (βλ. την 6845Ε΄/30.6.2017 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή …….). Τέλος, το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες τέλεσης του ζημιογόνου γεγονότος και το γεγονός ότι εξαιτίας των παρανόμων ενεργειών του εναγομένου, η ενάγουσα απώλεσε μέρος των συνταξιοδοτικών της παροχών για τα ανωτέρω αντιστοίχως χρονικά διαστήματα, κρίνει ότι αυτή υπέστη ηθική βλάβη και πρέπει να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει σε αυτήν ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 500,00 ευρώ, νομιμοτόκως, από 30.6.2017, κατ’ αποδοχή του σχετικού αιτήματος της αγωγής.
  3. Επειδή, κατ” ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αγωγή, να υποχρεωθεί το εναγόμενο ν.π.δ.δ. να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 3.932,72 ευρώ (3.432,72 ευρώ + 500,00 ευρώ), νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής (30.6.2017), εκτιμωμένων, όμως, των περιστάσεων πρέπει να απαλλαγεί το εναγόμενο ν.π.δ.δ. από τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας (άρθρο 275 παρ. 1 εδάφιο ε΄ του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ν.2717/1997,Α΄97).

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Δέχεται την αγωγή.

Υποχρεώνει το εναγόμενο ν.π.δ.δ. να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των τριών χιλιάδων εννιακοσίων τριάντα δύο ευρώ και εβδομήντα δύο λεπτών (3.932,72 ευρώ), νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής (30.6.2017).

Απαλλάσσει το εναγόμενο ν.π.δ.δ. από τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας.

Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στις 22.6.2018.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

Περισσότερα

Καταθέστε τις αιτήσεις της ΕΝΥΠΕΚΚ!!

27/10/2018

Καταθέστε το συντομότερο τις αιτήσεις της ΕΝΥΠΕΚΚ!!

 

Επειδή τον τελευταίο καιρό, η κυβέρνηση και φιλικά προς αυτήν ΜΜΕ υποστηρίζουν εσφαλμένα ότι, μετά την ημερομηνία ισχύος του νόμου 4387/2016 («νόμος Κατρούγκαλου»), δηλαδή μετά τις 13/5/2016, τα Ασφαλιστικά Ταμεία δεν υποχρεούνται στην καταβολή των Δώρων Χριστουγέννων-Πάσχα και του επιδόματος αδείας στους συνταξιούχους, η ΕΝΥΠΕΚΚ δίνει στη δημοσιότητα βελτιωμένες και συμπληρωμένες αιτήσεις προς τον ΕΦΚΑ και το ΕΤΕΑΕΠ,  για να αποκαλύψει τον έωλο και απαράδεκτο ισχυρισμό της κυβέρνησης.

Καλούμε όλους τους συνταξιούχους να καταθέτουν μόνο αυτές τις αιτήσεις της ΕΝΥΠΕΚΚ με το πλέον βελτιωμένο και σαφές περιεχόμενο.

Πατήστε σε όποιο από τα παρακάτω τρία (3) αρχεία σάς ενδιαφέρει για να γίνει η λήψη του στον υπολογιστή σας.

 

Ευχαριστούμε θερμά για την ανταπόκριση. Μας δίνετε κουράγιο να συνεχίσουμε τον αγώνα για την ενημέρωση όλων των συνταξιούχων και όλων των εργαζομένων, για τη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων τους, ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!!

ΑΙΤΗΣΗ-ΣΤΟ-ΕΤΕΑΕΠ 2710

ΑΙΤΗΣΗ-ΣΤΟΝ-ΕΦΚΑ 2710

ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΥ 181018

 

 

 

Η Ομάδα Εργασίας της  ΕΝΥΠΕΚΚ

Περισσότερα

Μόνο το 6% των συνταξιούχων κάτω των 55 ετών !

ΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

 ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ

     ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΝΥΠΕΚΚ

22/10/2018

 

Μόνο το 6% των συνταξιούχων κάτω των 55 ετών !

 

Η Ελλάδα έχει τους περισσότερους ηλικιωμένους συνταξιούχους

και τους λιγότερους νέους !

 

 

Αποκαλυπτικά στοιχεία

του Υπουργείου Εργασίας («ΗΛΙΟΣ»)

για τον μήνα Ιούλιο 2018 !

 

 

Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών των Συντάξεων «ΗΛΙΟΣ» του Υπουργείου Εργασίας για τον μήνα Ιούλιο 2018.

Ταυτόχρονα αποτελούν και αποστομωτική απάντηση στην τρόικα και τους Έλληνες μνημονιακούς πολιτικούς και επιστήμονες, που ακόμη και σήμερα επιμένουν ότι στην Ελλάδα οι ασφαλισμένοι συνεχίζουν να επιλέγουν δήθεν τη συνταξιοδότησή τους σε πολύ νεαρή ηλικία.

Τα ευρήματα όμως του συστήματος «ΗΛΙΟΣ» που δημοσιεύθηκαν προχτές, διαψεύδουν οικτρά και καταρρίπτουν το πάγιο επιχείρημά τους για τη θέσπιση σκληρών παρεμβάσεων στις αλυσιδωτές περικοπές όλων των συνταξιοδοτικών παροχών.

Από τα σχετικά στοιχεία (πίνακας 10* σελ. 14 και πίνακας 19* σελ. 26) προκύπτει ότι:

α-το 88% των συνταξιούχων (2.406.176) είναι άνω των 55 ετών,

β-το 6% (163.113) είναι κάτω των 55 ετών,

γ-η μέση κύρια σύνταξη έχει πέσει στα 723 ευρώ και είναι η χαμηλότερη σε ΟΛΕΣ τις χώρες της ΟΝΕ!

δ-η μέση επικουρική σύνταξη ανέρχεται στα 172 ευρώ και

ε-το μέσο μέρισμα ανέρχεται στα 98 ευρώ!

Επίσης από τη μελέτη των επιμέρους στοιχείων ανά ηλικία προκύπτει ότι οι συντάξεις των νέων σε ηλικία συνταξιούχων είναι οι χαμηλότερες, αφού αφορούν κυρίως συντάξεις λόγω θανάτου (συζύγων και κυρίως τέκνων) και αναπηρίας (λόγω εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας).

Η ΕΝΥΠΕΚΚ αναδημοσιεύει τον σχετικό πίνακα και το αντίστοιχο Διάγραμμα (Πίνακας 10, Διάγραμμα 1, σελ. 14) που αναφέρονται στο πλήθος των συνταξιούχων, στον μέσο όρο της συνταξιοδοτικής δαπάνης ανά ηλικία και στην ποσοστιαία κατανομή συνταξιούχων ανά ηλικία.

Η εικόνα που αποτυπώνεται είναι ζοφερή τόσο για το μέλλον των συντάξεων αφού αναδεικνύει το μείζονος σημασία για τη χώρα μας δημογραφικό πρόβλημα, όσο και για την εργασιακή ευελιξία που γενικεύεται στην αγορά εργασίας.

Αυτά είναι τα δύο κεντρικά ζητήματα που απειλούν προσεχώς τις συντάξεις κατά την εποχή των Μνημονίων!

 

Ιδού τα στοιχεία!

Κατανομή Ηλικιών Συνταξιούχων

 

 

ΗΛΙΚΙΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
Πλήθος Συν. Ποσό Μ.Ο.
<=25 29.751 10.714.451,38 € 360,14
26-50 60.839 40.847.258,31 € 671,4
51-55 72.523 65.740.339,85 € 906,48
56-60 158.600 166.830.758,04 € 1051,9
61-65 306.083 341.736.438,14 € 1116,48
66-70 408.651 433.309.603,99 € 1060,34
71-75 457.582 424.615.632,40 € 927,96
76-80 389.624 319.602.831,61 € 820,29
81-85 363.296 275.686.368,84 € 758,85
86-90 223.410 157.230.729,96 € 703,78
91-95 80.749 55.495.786,00 € 687,26
>95 17.578 11.739.792,67 € 667,87
ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ 601 549.584,88 € 914,45
 ΣΥΝΟΛΟ 2.569.287 2.304.099.576,07 € 896,79

 

 

 21-10-18 d1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αναφορικά με το ύψος των συντάξεων, αυτές παραμένουν καθηλωμένες, αφού, όπως φαίνεται στον παρακάτω Πίνακα και το αντίστοιχο Διάγραμμα (Πίνακας 19, Διάγραμμα 2, σελ. 26), η μέση κύρια σύνταξη ανέρχεται στα 723 ευρώ, η μέση επικουρική στα 172 και το μέσο μέρισμα στα 98 ευρώ!

 

Κατανομή Συντάξεων ανά Κατηγορία Σύνταξης (7/2018)

 

Κατηγορία Σύνταξης Πλήθος Μηνιαίο Ποσό Μέση Σύνταξη Διάμεσος
Α. Κύρια 2.838.070 2.052.851.483,84 723,33  
Γήρατος 1.951.619 1.598.978.867,49 819,31 670,36
Θανάτου 598.631 297.436.725,01 496,86 438,16
Αναπηρική 250.513 142.426.730,75 568,54 486,84
Λοιπά 4.566 3.488.427,79 764,00 783,30
Πρόνοιας Υπερηλίκων ΟΓΑ 32.741 10.520.732,80 321,33 360,00
Β. Επικουρική 1.229.002 211.518.128,12 172,11
Γήρατος 903.691 170.990.818,11 189,21 186,54
Θανάτου 252.953 29.815.040,03 117,87 106,86
Αναπηρική 72.358 10.712.269,98 148,05 142,13
Λοιπά 0,00 0,00 0,00
Β. Μερίσματα 405.921 39.729.964,11 97,88
Γήρατος 338.215 35.117.871,17 103,83 96,76
Θανάτου 67.685 4.607.093,51 68,07 50,13
Αναπηρική 21 4.999,43 238,07 251,37
Λοιπά 0 0,00 0,00
Γ. Λοιπά 0 0,00 0,00
Γήρατος 0 0,00 0,00
Θανάτου 0 0,00 0,00
Αναπηρική 0 0,00 0,00
Λοιπά 0 0,00 0,00
ΣΥΝΟΛΟ 4.472.993 2.304.099.576,07    

 

 

 

 

 

21-10-18 d2

 

 

Η ΕΝΥΠΕΚΚ, μετά και τα ανωτέρω στοιχεία, καλεί πολιτικούς και επιστήμονες να καταλήγουν σε συμπεράσματα και παρατηρήσεις, αφού προηγουμένως έχουν μελετήσει τα ανωτέρω επίσημα στοιχεία από το ΥΠΕΚΑΚΑ.

 

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

Περισσότερα

Απόφαση-«βόμβα» του ΑΕΔ !

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

  ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΥΠΕΚΚ

21/10/2018

 

 

Απόφαση-«βόμβα» του ΑΕΔ !

 

Στον αέρα ο επανυπολογισμός και η προσωπική διαφορά!

 

 

Αντισυνταγματικό το πλαφόν στις συντάξεις

του «νόμου Κατρούγκαλου»

 

 

Ιδού η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου

 

 

Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) με τις υπ’αριθ. 1-4/2018 πρόσφατες αποφάσεις του έκανε ΟΜΟΦΩΝΑ δεκτές τις προσφυγές τεσσάρων (4) δικαστικών λειτουργών που είχαν προσφύγει κατά των περικοπών των συντάξεών τους κατά τα άρθρα 13 επ. του ν. 4387/2016 («νόμος Κατρούγκαλου»).

Το ΑΕΔ, που σύμφωνα με το άρθρο 88 παρ. 2 Συντ. συγκροτείται κατά πλειοψηφία από ανώτατους δικαστές, αποδέχθηκε ομόφωνα τις ανωτέρω προσφυγές και ακύρωσε τις περικοπές των συντάξεων.

Συγκεκριμένα, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο έκρινε ότι οι νέες συντάξεις μετά τον νόμο Κατρούγκαλου πρέπει να υπολογίζονται ΧΩΡΙΣ τις περικοπές του β’ Μνημονίου, αφού οι διατάξεις του έχουν κριθεί αντισυνταγματικές και με την υπ’αριθ. 164/2015 απόφαση του ΑΕΔ και με τις υπ’αριθ. 2287-2290/2015 αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας.

Επίσης το ΑΕΔ έκρινε ότι το άρθρο 13 (πλαφόν στις συντάξεις) και το άρθρο 14 (επανυπολογισμός, αναπροσαρμογή, προσωπική διαφορά) του ν. 4387/2016 («νόμος Κατρούγκαλου»), όπως τροποποιήθηκαν με τα άρθρα 1 και 2 του ν. 4472/2017, είναι αντισυνταγματικά.

Συγκεκριμένα στην απόφαση-«βόμβα» του ΑΕΔ, που εκδόθηκε επί αγωγής που κατατέθηκε τον Νοέμβριο του 2017 (μετά την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου και τις τροποποιήσεις του ν. 4472/2017) αναφέρεται, μεταξύ άλλων ότι: «Οι διατάξεις του άρθρου πρώτου παρ. Β υποπαρ. Β.3 του ν. 4093/2012, οι οποίες ελήφθησαν υπόψη και για τον επανυπολογισμό των συντάξεων των δικαστικών λειτουργών κατά το άρθρο 14 του ν. 4387/2016, και του άρθρου 13 του εν λόγω ν. 4387/2016 αντίκεινται στο Σύνταγμα, μη νομίμως υπολογίσθηκε κατ’ εφαρμογή των διατάξεων αυτών η σύνταξη του ενάγοντος κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα από 1.12.2015 έως 30.11.2017.» (σκέψη 20 της υπ’αριθ. 1/2018 απόφασης ΑΕΔ).

Παραθέτουμε τον σύνδεσμο για το αυτούσιο κείμενο της υπ’αριθ. 1/2018 απόφασης του ΑΕΔ.

https://www.ddikastes.gr/node/2747

 

 

Είναι αυτονόητο ότι, μετά την κρίση του ΑΕΔ που η απόφασή του λειτουργεί ως νόμος και erga omnes, αλλάζουν τα μέχρι πρότινος δεδομένα για τις περικοπές των συντάξεων, αφού η κυβέρνηση εμποδίζεται να υλοποιήσει τους ν. 4093/2012, 4387/2016 και 4472/2017 που κρίθηκαν ως αντισυνταγματικοί.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα

Οι αποφάσεις της ελπίδας και οι εφέσεις της ντροπής!

         ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Αθήνα 15-10-2018

 

Οι αποφάσεις της ελπίδας

και οι εφέσεις της ντροπής !

 

 

Με τις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ υπ’αριθ. 2287-2290/2015 κρίθηκαν αντισυνταγματικές όλες οι περικοπές επί των συντάξεων του β’ Μνημονίου (ν. 4046/2012) και των εφαρμοστικών του νόμων (ν. 4051/2012, 4093/2012. Επίσης αντισυνταγματική κρίθηκε και η κατάργηση των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας, όπως είχαν περικοπεί από το α’ Μνημόνιο (ν. 3845/2010).

Σύμφωνα με την κεφαλαιώδους σημασίας απόφαση 3037/2018 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε στη βάση των ανωτέρω αποφάσεων του ΣτΕ, η κυβέρνηση οφείλει την αναδρομική καταβολή των Δώρων στους συνταξιούχους και υποχρεούται στην εφεξής κατ’έτος κανονική καταβολή τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αντίθετα με τα όσα είχε δεσμευτεί προεκλογικά, άσκησε εφέσεις κατά της ανωτέρω 3037/2018 απόφασης.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ παραθέτει προς γνώση και ενημέρωση όλων τα δύο κείμενα της ελπίδας (αποφάσεις 2287/2015 και 3037/2018) και τα δύο κείμενα της ντροπής (εφέσεις του ΕΦΚΑ και του ΕΤΕΑΕΠ).

EΦΕΣΗ ΕΦΚΑ

ΕΦΕΣΗ ETEAEΠ

ste 2287-2015

dpthessal 3037-2018

 

Για την Εκτελεστική Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα

Μαύρος Σεπτέμβρης για την απασχόληση!

         ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Αθήνα 15-10-2018

 

 

Μαύρος Σεπτέμβρης για την απασχόληση!

 

6 στις 10 νέες θέσεις εργασίας των 300 ευρώ!

 

«Πύρρειος» νίκη της κυβέρνησης η μείωση της ανεργίας!

 

 

Άκρως ανησυχητικά είναι τα ευρήματα που ανακοίνωσε προχθές το πληροφοριακό σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τον μήνα Σεπτέμβριο 2018.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου «μεταμνημονιακού» μήνα, το ποσοστό της μερικής απασχόλησης εκτοξεύτηκε στο πρωτοφανές ποσοστό για χώρα της ΕΕ του 60% (59,11).

Ειδικότερα σε σύνολο προσλήψεων 271.872, οι 111.156 (ποσοστό 40,89%) προσλήφθηκαν με καθεστώς πλήρους απασχόλησης, οι 129.587 (ποσοστό 47,66%) με καθεστώς μερικής απασχόλησης και οι 31.129 (11,45%) με το καθεστώς τής εκ περιτροπής εργασίας, όπως φαίνεται από τον παρακάτω Πίνακα και το Διάγραμμα.

 

 

ΜΗΝΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ  ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΠΟ  01.01.2018  ΕΩΣ  30.09.2018

ΠΛΗΡΗΣ

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

    ΜΕΡΙΚΗ

    ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

 ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ

   ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

       ΣΥΝΟΛΟ

  ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018 71.943 61.950 19.983 153.876
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 65.659 62.406 22.280 150.345
ΜΑΡΤΙΟΣ 2018 95.873 76.006 24.263 196.142
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2018 149.051 90.049 28.972 268.072
ΜΑΙΟΣ 2018 154.413 118.388 35.368 308.169
ΙΟΥΝΙΟΣ 2018 127.793 119.321 36.087 283.201
ΙΟΥΛΙΟΣ 2018 108.339 99.045 31.696 239.080
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2018 82.581 76.498 28.081 187.160
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2018 111.156 129.587 31.129 271.872
ΣΥΝΟΛΟ Α’  ΕΝΝΕΑΜΗΝΟΥ 2018 966.808 833.250 257.859 2.057.917

 

 eikona ergani

 

 

Με τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών η χώρα μετατρέπεται σταθερά και βίαια σε «Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας, σε Εθνική ΕΟΖ (Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη) φτηνής εργασίας και ισχνών εισφορών με άμεσο κίνδυνο για το μέλλον των συντάξεων!

Έτσι η κυβέρνηση μπορεί να επαίρεται ότι μείωσε στατιστικά την ανεργία κατά 5 και πλέον μονάδες περίπου από τότε που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, αυτό όμως οφείλεται μόνο στις ευέλικτες μορφές εργασίας και στη φτηνή πλήρη απασχόληση.

Τα στοιχεία αυτά καταρρίπτουν όχι μόνο τις θεωρίες περί εξόδου από την ύφεση των μνημονιακών προγραμμάτων, αλλά αποκαλύπτουν και τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που, προσπαθώντας να μην αποκαλύψει το ζοφερό μέλλον της εργασίας, λαμβάνει ως συγκρίσιμα μεγέθη ακόμη και τα έτη από το 2001 έως και το 2010!!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση να σταματήσει κάθε συζήτηση για περαιτέρω «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, να επαναφέρει τον κατώτατο μισθό για όλους στα προ Μνημονίου επίπεδα, να καταργήσει το όνειδος του «νεανικού υποκατώτατου μισθού», να αποκαταστήσει την προστασία των ομαδικών απολύσεων προκειμένου να ενισχυθεί η σταθερή και πλήρης απασχόληση, η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει ικανούς πόρους για τη διάσωση των Ταμείων και να εγγυηθεί αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους της πατρίδας μας!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ θα συνεχίζει να ενημερώνει τον πολύπαθο λαό μας για τα τεκταινόμενα στην εργασία και την ασφάλιση, σε αντίθεση με τα κυβερνητικά στελέχη που απασχολούνται με περιοδείες εντός και εκτός της χώρας.

Για την Εκτελεστική Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα

Ακύρωση των περικοπών ΑΜΕΣΑ με νόμο !

         ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

 

Αθήνα 4-10-2018

 

 

Ακύρωση των περικοπών ΑΜΕΣΑ με νόμο !

 

 

Ιδού το σχέδιο τροπολογίας της ΕΝΥΠΕΚΚ που λύνει οριστικά το θέμα!

 

 

Ι.Με το προσχέδιο του προϋπολογισμού έτους 2019 που κατατέθηκε προχτές στη Βουλή, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και δανειστές φαίνεται να έχουν συμφωνήσει να αναβάλλουν χρονικά τις περικοπές των καταβαλλομένων, μέχρι 12-5-2016, συντάξεων μέχρι την εκπνοή τής κοινοβουλευτικής θητείας της σημερινής κυβέρνησης τον προσεχή Σεπτέμβριο.

Έτσι φαίνεται πως η κυβέρνηση, πάντα σε συνεννόηση και με σύμφωνη γνώμη των δανειστών, έχει εξασφαλίσει να διεξαγάγει τις εκλογές μέχρι τη λήξη τής θητείας της χωρίς να περικόψει τις συντάξεις μεταθέτοντας χρονικά την εφαρμογή των διατάξεων που η ίδια ψήφισε.

 

ΙΙ.Ως εκ τούτου και από τα δύο «σενάρια» που περιλαμβάνονται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού, είναι προφανές ότι κεντρικός στόχος τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι η χρονική αναβολή των προνομοθετημένων μέτρων για τις περικοπές των συντάξεων μέχρι τον πιθανό χρόνο των εκλογών (είτε τον Μάιο ή τον Σεπτέμβριο του 2019).

Ουδείς όμως λόγος στο προσχέδιο του προϋπολογισμού γίνεται για την οριστική και αμετάκλητη ακύρωση του μέτρου τού επανυπολογισμού και της αναπροσαρμογής των συντάξεων για παλαιούς και νέους συνταξιούχους και την περικοπή μέχρι του ύψους 18% των καταβαλλομένων συντάξεων για όσες από αυτές προκύπτει προσωπική διαφορά.

Όπως γίνεται αντιληπτό, βρισκόμαστε προ ενός καλοστημένου σχεδίου εμπαιγμού και εξαπάτησης των συνταξιούχων που, αφού υπέστησαν δεκάδες περικοπές στις κύριες και επικουρικές τους συντάξεις τους, συνολικού ύψους καθ’όλη τη μνημονιακή περίοδο (2010-2018) 80 δις ευρώ, τώρα γίνονται στόχος υφαρπαγής ψήφων.

 

ΙΙΙ. Το Τμήμα Συντάξεων της ΕΝΥΠΕΚΚ επεξεργάστηκε σχέδιο δύο (2) τροπολογιών (για κύριες και επικουρικές  συντάξεις, αντίστοιχα) οριστικής ακύρωσης του μέτρου των περικοπών των συντάξεων και όχι απλής αναστολής του, που προωθούν κυβέρνηση και δανειστές, με απώτερο στόχο:

α) αφενός μεν την αμετάκλητη και δια νόμου κατάργηση του επανυπολογισμού-αναπροαρμογής και προσωπικής διαφοράς, για όλους ανεξαιρέτως τους συνταξιούχους (παλιούς και νέους) και

β) αφετέρου την κατάργηση της «ρήτρας 2060» που ψήφισαν και τα 5 κόμματα του μνημονιακού τόξου με τον νόμο τού τρίτου Μνημονίου 4336/2015 και εξειδίκευσε ο νόμος Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016, άρθρο 14 παρ. 4), με τον οποίο μειώνονται οι συνταξιοδοτικές δαπάνες μέχρι το 2060 ώσπου -προϊόντος του χρόνου- θα καταστούν ισχνά επιδόματα!

 

 

ΙΔΟΥ ΟΙ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΝΥΠΕΚΚ

 

Παραθέτουμε τις δύο τροπολογίες (για κύριες και επικουρικές συντάξεις).

 

1.Τροπολογία για την ακύρωση των περικοπών στις κύριες συντάξεις

«Το άρθρο 14 του ν. 4387/2016 στο σύνολό του, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4472/2017 και ποσοτικοποιήθηκε με τον ν. 4549/2017 («Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022», Παράρτημα, σελ. 8672), καταργείται.».

 

 

2.Τροπολογία για την ακύρωση των περικοπών στις επικουρικές συντάξεις

«Το άρθρο 96 παρ. 4 του ν. 4387/16, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 4472/2017 και ποσοτικοποιήθηκε με τον ν. 4549/2017 («Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022», Παράρτημα, σελ. 8672), καταργείται.».

 

 

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί τους περήφανους και μαχητικούς συνταξιούχους να μην αρκεστούν στην απλή χρονική μετάθεση του μέτρου των περικοπών των συντάξεών τους, αλλά να στοχεύσουν στην καθολική ακύρωση του άδικου αυτού μέτρου, εμμένοντας στην κατάθεση και την υπερψήφιση των παραπάνω δύο τροπολογιών, γιατί είναι η μόνη δίκαιη λύση σήμερα ΚΑΙ για το μέλλον.

 

 

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί τις πολιτικές ηγεσίες όλων των κομμάτων να συμφωνήσουν στην υπερψήφιση μόνο των παραπάνω τροπολογιών διότι μόνο αυτές λύνουν οριστικά και αμετάκλητα το σημαντικότερο σήμερα κοινωνικό ζήτημα.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

 

Περισσότερα

Nομικά νεκρή η Συμφωνία των Πρεσπών!

         ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

 

Αθήνα 2-10-2018

 

 

Nομικά νεκρή η Συμφωνία των Πρεσπών!

 

Άκυρο το δημοψήφισμα, αν και συμβουλευτικού χαρακτήρα

 

Παράνομη η κύρωση από την Ελληνική Βουλή

 

 

 

1.Νομικά άκυρο το δημοψήφισμα

Τα μεγάλα ευρωπαϊκά δίκτυα ενημέρωσης, κυρίως δε τα γερμανικά, κάνουν λόγο για παταγώδη αποτυχία του δημοψηφίσματος στα Σκόπια.

Η ελληνική όμως κυβερνητική και μνημονιακή δημοσιολογία προσποιείται ότι η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να επικυρωθεί απρόσκοπτα κατά τα προβλεπόμενα σ’αυτήν, παρά το πασίδηλο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη γείτονα χώρα. Και ο καθένας που έχει δημόσιο λόγο παίρνει θέση ανάλογα με τις προ του δημοψηφίσματος απόψεις του.

Ένα όμως είναι δεδομένο: Στα άρθρα 1 και 4 (εδ. γ) της Συμφωνίας των Πρεσπών αναφέρεται ότι το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος (δηλ. τα Σκόπια) μπορεί να κάνει δημοψήφισμα. Η Συμφωνία δηλαδή αφήνει την οργάνωση δημοψηφίσματος στη διακριτική ευχέρεια στην κυβέρνηση Ζάεφ.

Από τη στιγμή, όμως, που αποφασίστηκε και διενεργήθηκε το δημοψήφισμα, η διενέργεια και το αποτέλεσμά της αποτελούν ουσιώδη όρο για τη συνέχιση ή μη της περαιτέρω διαδικασίας.

Η κυβέρνηση Ζάεφ νόμισε ότι, με την καταιγιστική καμπάνια υπέρ της Συμφωνίας και την προβολή των πλεονεκτημάτων της υπέρ της χώρας του, θα πετύχαινε συντριπτική πλειοψηφία ώστε να πειθαναγκάσει τη Βουλή (στην οποία δεν διαθέτει τον απαραίτητο αριθμό των 2/3 των βουλευτών) να επιφέρει τις συμφωνημένες συνταγματικές αλλαγές.

Γιατί, εφόσον το δημοψήφισμα συμφωνήθηκε ως προϋπόθεση της επικύρωσης της Συμφωνίας (προαπαιτούμενο), είναι ευνόητο ότι θα δέσμευε τη Βουλή πολιτικά και θεσμικά, εάν συμπλήρωνε τους ποσοτικούς όρους που ορίζει το Σύνταγμα της ΠΓΔΜ.

Τελικά όλοι έπεσαν έξω!! Από την κυβέρνηση των Σκοπίων μέχρι όλους τους ευρωπαίους και νατοϊκούς αξιωματούχους που έκαναν προεκλογική εκστρατεία υπέρ του «ΝΑΙ» επισκεπτόμενοι τα Σκόπια ή κάνοντας επίσημα διαγγέλματα από τα προεδρικά τους μέγαρα.

Ως εκ τούτου και εφόσον ο κ.Ζάεφ επέλεξε δημοψηφισματική έκφραση τού λαού του Σκοπίων, αυτή  -ως συνταγματικά υπέρτερη της απόφασης της Βουλής- δεσμεύει τους βουλευτές και καθιστά την περαιτέρω διαδικασία προβληματική και άκυρη. Γιατί η Συμφωνία των Πρεσπών απορρίφθηκε σιωπηρώς από τα 2/3 των πολιτών της γείτονος χώρας.

Εάν λοιπόν υπάρχει ο ελάχιστος σεβασμός στην ιεράρχηση των εκφράσεων της βούλησης του δημοκρατικώς δρώντος λαού, η εμμέσως απορριφθείσα Συμφωνία των Πρεσπών δεν μπορεί να εισαχθεί εγκύρως για επανάκριση σε όργανα όπως π.χ. Βουλή (σκοπιανή/ελληνική) που εκφράζει ΕΜΜΕΣΩΣ τη λαϊκή κυριαρχία.

 

2.Οι λόγοι τής μεγάλης αποχής. Παραπλανητικό το ερώτημα του δημοψηφίσματος

Για την αποχή τού λαού των Σκοπίων μπορεί κανείς να δώσει πολλές συρρέουσες εξηγήσεις.

Κατ’αρχήν το ερώτημα του δημοψηφίσματος ήταν εντελώς παραπλανητικό και παράνομο: «Είστε υπέρ της ένταξης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αποδεχόμενοι τη Συμφωνία μεταξύ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Δημοκρατίας της Ελλάδας;».  Η Συμφωνία δεν έγινε μεταξύ της Ελλάδας και της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», όπως αυθαίρετα ανεγράφη στα ψηφοδέλτια αλλά μεταξύ Ελλάδας και FYROM, ή έστω μεταξύ Ελλάδας και «Βόρειας Μακεδονίας».

Εξάλλου, η ένταξη στην ΕΕ προϋποθέτει πολλές διαπραγματεύσεις και εκπλήρωση πολλών όρων από την υποψήφια προς ένταξη χώρα και πάντως, ακόμη και στην καλύτερη των περιπτώσεων, αυτό δεν μπορεί να συμβεί παρά μετά την πάροδο αρκετών χρόνων. Επ’αυτών των πραγματικών και νομικών ζητημάτων όφειλε άμεσα να παρέμβει η ελληνική κυβέρνηση και να αξιώσει την αλλαγή του παράνομου και παραπλανητικού τύπου του ψηφοδελτίου του δημοψηφίσματος. Γιατί αν το ερώτημα διατυπωνόταν με αλήθεια, σαφήνεια και πραγματισμό, τότε οι ψηφοφόροι του «ΝΑΙ» θα ήσαν κατά πολύ λιγότεροι.

 

3.Πρωτοφανής αντιδημοκρατική παρέμβαση από το εξωτερικό

Η πρωτοφανής προεκλογική εκστρατεία υπέρ του «ΝΑΙ» από όλους τους ηγέτες της Δύσης και τα σπουδαιότερα ΜΜΕ τού δυτικού κόσμου, μπορεί να επηρέασαν ένα μικρό τμήμα τού εκλογικού σώματος συνδεδεμένο με την ΕΕ που προσδοκά άμεσα οφέλη, αλλά δεν συγκινεί πλέον τις κοινωνίες των ευρωπαϊκών χωρών.

Οι εφαρμοζόμενες από την Ευρωπαϊκή Τεχνοδομή και τη Γερμανία οικονομικές, κοινωνικές αλλά και μεταναστευτικές πολιτικές συναντούν την αντίδραση όλο και περισσότερων ευρωπαίων πολιτών είτε βρίσκονται στις χώρες τής πρώτης ταχύτητας της ΕΕ είτε στην περιφέρεια ή υποπεριφέρειά της.

Η εικόνα της ΕΕ δεν είναι πλέον θελκτική. Γι’αυτό και οι διασυνδεδεμένες με αυτήν πολιτικές ελίτ κάνουν τα πάντα για να «προσδέσουν» τους λαούς στους μηχανισμούς της παραθέτοντας μόνον τα άμεσα ή μακροπρόθεσμα οφέλη και αποσιωπώντας τις πολύ μεγαλύτερες «δουλείες» και ζημιογόνες προσαρμογές τους. Γι’αυτό άλλωστε η προεκλογική επίσκεψη των επικυρίαρχων της Ευρώπης δεν είχε το επιθυμητό γι’αυτούς αποτέλεσμα. Οι λαοί έχουν αντιληφθεί τις ηγετικές ελίτ ως «ατζέντηδες» των ξένων συμφερόντων και τους απορρίπτουν ως ενιαίον όλον.

 

4.Άκυρη η περαιτέρω διαδικασία. Παράνομη η κύρωση της Συμφωνίας από την ελληνική Βουλή

Ταυτόχρονα όμως, οι λαοί των Βαλκανίων με τη μεγάλη ιστορική, πολιτισμική και γεωπολιτική εμπειρία, όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι οι μεγάλες δυνάμεις και συμμαχίες -εκμεταλλευόμενες τις εθνικιστικές, φυλετικές και θρησκευτικές διαφορές- επιχειρούν να τις διευρύνουν, να τις βαθύνουν και να τις καταστήσουν ενεργές ώστε να μεταβάλλουν για άλλη μια φορά τα σύνορα των βαλκανικών χωρών προς όφελος των γεωστρατηγικών και γεωοικονομικών τους συμφερόντων.

Η συνειδητοποίηση αυτή είναι αργή, επίπονη, βασανιστική αλλά ενεργή και
-προϊόντος του ιστορικού χρόνου- διευρύνεται και καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερες μάζες των βαλκανικών λαών.

Επομένως, αυτό που προέχει είναι η διαβαλκανική συνεννόηση, η άρνηση και απόκρουση των ξένων επεμβάσεων, η απεμπόληση κατασκευασμένων, μηχανιστικών, εθνικιστικών προταγμάτων, η κατανόηση της πραγματικής καταγωγής και προέλευσης εκάστου, η αποδοχή τής ιστορίας όλων μέσα από τα αδιαμφισβήτητα διδάγματα και μνημεία τής ιστορίας και του πολιτισμού και εν τέλει ο σεβασμός τής ιστορίας και των θρησκευτικών, φυλετικών και πολιτισμικών μειονοτήτων που υπάρχουν σε κάθε βαλκανική χώρα, οι οποίες πρέπει να γίνουν συνδετικοί κρίκοι μεταξύ των βαλκανικών λαών και όχι αιτίες ανάφλεξης.

Τα Βαλκάνια, μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, έχουν χάσει πολύ ιστορικό χρόνο και είναι επείγουσα ανάγκη να ανακτήσουν την αίσθηση της κοινής μοίρας ώστε να οδηγηθούν σιγά-σιγά σε μια γόνιμη, πολύπλευρη και αποτελεσματική συνεργασία απορρίπτοντας τα σχέδια που κάνουν άλλοι για λογαριασμό τους.

Υπ’αυτό το πρίσμα η άρνηση του σκοπιανού λαού να συμπράξει σε ένα ψευδεπίγραφο και βεβιασμένο δημοψήφισμα (που κάθε άλλο παρά θα επέλυε την υπαρκτή διαμάχη με την Ελλάδα) ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει σε ψυχραιμότερες εκτιμήσεις και σε έναν ειλικρινή διάλογο μεταξύ των δύο λαών˙  όπου ο καθένας θα αναγνωρίσει τη φυλετική καταγωγή, την ιστορία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό εκάστου, θα απορρίψει τα κατασκευασμένα εθνικιστικά ιδεολογήματα του 19ου και 20ού αιώνα και θα επιτρέψει την ειρηνική συμβίωση και τη διαρκή και αμοιβαίως επωφελή οικονομική συνεργασία.

Γιατί τα σλαβικά φύλα, όπως είναι παγκόσμιο και ιστορικό πασίδηλο και είχε επανειλημμένα αναγνωρίσει ο γενάρχης του κράτους των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόροφ, κατέβηκαν στη χώρα του Βαρδάρη πολλούς αιώνες μετά το ελληνικό βασίλειο των Μακεδόνων κι επομένως είναι γνωστές οι ιστορικές διαδρομές κάθε φύλου. Και το να ψηφίζουν οι Αλβανοί του ΟΥΤΣΕΚΑ που κατέχουν πλέον υψηλά πολιτειακά αξιώματα στο κράτος των Σκοπίων, να μετονομαστούν σε «Μακεδόνες», δεν είναι απλώς ένας ιστορικός εμπαιγμός αλλά πολιτική πανουργία, που, αν δεν προσέξουμε, μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία τής Μεγάλης Αλβανίας με την αλλαγή των συνόρων και …ο νοών νοείτω.

Κατ’ακολουθία των ανωτέρω, αφού δεν πληρούνται ουσιώδεις προϋποθέσεις της Συμφωνίας, πολιτικώς και νομικώς ορθό είναι να μην εισαχθεί η Συμφωνία των Πρεσπών στην ελληνική Βουλή και να θεωρηθεί άκυρη.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

 

Περισσότερα