Μειώνουν την ανεργία με …ελαστική απασχόληση!

         ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Αθήνα 19-9-2018

 

 

Μειώνουν την ανεργία με …ελαστική απασχόληση!

  • Στο 56% η ευέλικτη απασχόληση τον Αύγουστο 2018!

  • Χάθηκαν πάνω από 7.700 θέσεις εργασίας !

 

Τα ευρήματα του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που δημοσιεύθηκαν χθες 18-9-2018 και εφαρμόζονται για πέμπτη χρονιά, είναι άκρως αποκαλυπτικά για το α” εξάμηνο του 2018, αλλά ταυτόχρονα και ανησυχητικά, για το μέλλον της μισθωτής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

1.Σε σύνολο προσλήψεων 1.786.045 το α’ οκτάμηνο του 2018, μόνο οι 855.652 (ποσοστό 47,9%) είναι θέσης πλήρους απασχόλησης, ενώ οι 930.393 (ποσοστό 52,1%) είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης.

Ειδικότερα: οι 703.663 (ποσοστό 39,4%) είναι θέσεις μερικής απασχόλησης και 226.730 (12,7%) είναι θέσεις εκ περιτροπής εργασίας, όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα IV και το ακόλουθο διάγραμμα VIIΙ (σελ. 8 “ΕΡΓΑΝΗΣ” Αυγούστου 2018).

 

ΜΗΝΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ  ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΠΟ  01.01.2018  ΕΩΣ  31.08.2018

ΠΛΗΡΗΣ

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

    ΜΕΡΙΚΗ

    ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

 ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ

   ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

       ΣΥΝΟΛΟ

  ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018 71.943 61.950 19.983 153.876
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 65.659 62.406 22.280 150.345
ΜΑΡΤΙΟΣ 2018 95.873 76.006 24.263 196.142
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2018 149.051 90.049 28.972 268.072
ΜΑΙΟΣ 2018 154.413 118.388 35.368 308.169
ΙΟΥΝΙΟΣ 2018 127.793 119.321 36.087 283.201
ΙΟΥΛΙΟΣ 2018 108.339 99.045 31.696 239.080
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2018 82.581 76.498 28.081 187.160
ΣΥΝΟΛΟ

Α’ ΟΚΤΑΜΗΝΟΥ 2018

855.652 703.663 226.730 1.786.045

 

 

VII

 

 

  1. Περισσότερο ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για τον μήνα Αύγουστο 2018, όπου σε σύνολο προσλήψεων 187.160, μόνο οι 82.581 (ποσοστό 44%) είναι θέσης πλήρους απασχόλησης, ενώ οι 104.579 (ποσοστό 56%) είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης.

Ειδικότερα: οι 76.498 (ποσοστό 41%) είναι θέσεις μερικής απασχόλησης και 28.081 (15%) είναι θέσεις εκ περιτροπής εργασίας, όπως προκύπτει από το παρακάτω Διάγραμμα IΧ (σελ. 10 “ΕΡΓΑΝΗΣ” Αυγούστου 2018).

 

 IX

 

3.Επιπρόσθετα, τον Αύγουστο του 2018 χάθηκαν 7.748 θέσεις εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τον Πίνακα 1 της σελ. 2 που παρατίθεται, οι προσλήψεις τον Αύγουστο του 2018 ανήλθαν σε 187.160, οι αποχωρήσεις ήταν 194.908, δηλαδή είχαμε απώλεια 7.748 θέσεων εργασίας και μάλιστα για τον πιο εμπορικό-τουριστικό μήνα του έτους.

 

 

(σε θέσεις εργασίας) Αύγουστος 2018

( 1 )

Αύγουστος 2017

( 2 )

Διαφορά

(1 – 2)

Α’ Οκτάμηνο 2018

(3)

Α’ Οκτάμηνο 2017

(4)

Διαφορά

(3-4)

Ι.Προσλήψεις

 

187.160 164.513 22.647 1.786.045 1.588.065 197.980
ΙΙ. Αποχω-ρήσεις

 

194.908 178.915 15.993 1.504.232 1.339.322 164.910
Α. Καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου και λήξεις ΣΟΧ 100.967 76.878 24.089 863.552 687.546 176.006
Β. Οικειο-θελείς αποχωρήσεις

 

93.941 102.037 -8.096 640.680 651.776 -11.096
ΙΙΙ. Ισοζύγιο (Ι-ΙΙ) -7.748 -14.402 6.654 281.813 248.743 33.070

 

 

Επομένως, σε μια τουριστική περίοδο που αναμενόταν οι προσλήψεις να έχουν θετικό πρόσημο, έχουμε ρεκόρ στην αρνητική ροή μισθωτής απασχόλησης!!

Με τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών η χώρα μετατρέπεται σταθερά και βίαια σε «Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας, σε Εθνική ΕΟΖ (Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη) φτηνής εργασίας και ισχνών εισφορών με άμεσο κίνδυνο για το μέλλον των συντάξεων!

Έτσι η κυβέρνηση μπορεί να επαίρεται ότι μείωσε την ανεργία κατά 4 μονάδες περίπου από τότε που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, αυτό όμως οφείλεται μόνο στην ελαστική απασχόληση και τις ευέλικτες μορφές εργασίας.

Τα στοιχεία αυτά καταρρίπτουν όχι μόνο τις θεωρίες περί εξόδου από την ύφεση των μνημονιακών προγραμμάτων, αλλά αποκαλύπτουν και τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που, προσπαθώντας να μην αποκαλύψει το ζοφερό μέλλον της εργασίας, λαμβάνει ως συγκρίσιμα μεγέθη ακόμη και τα έτη από το 2001 έως και το 2010!! (βλ. Πίνακα ΙΙ σελ. 4).

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση να σταματήσει κάθε συζήτηση για περαιτέρω «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, να αποκαταστήσει την προστασία των ομαδικών απολύσεων προκειμένου να ενισχυθεί η σταθερή και πλήρης απασχόληση, η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει ικανούς πόρους για τη διάσωση των Ταμείων και να εγγυηθεί αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους της πατρίδας μας!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ θα συνεχίζει να ενημερώνει τον πολύπαθο λαό μας για τα τεκταινόμενα στην εργασία και την ασφάλιση, σε αντίθεση με τα κυβερνητικά στελέχη που απασχολούνται με περιοδείες εντός και εκτός της χώρας.

Για την Εκτελεστική Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Ισότιμη προστασία με την κύρια σύνταξη

αποφάνθηκε το ΣτΕ (ΟλΣτΕ 2287/2016)

 

 

Ι.Η σημασία της επικουρικής σύνταξης

Τον τελευταίο καιρό, μνημονιακά κόμματα και επιστήμονες αμφισβητούν, όλο και περισσότερο, τον ρόλο και τη σημασία τής επικουρικής σύνταξης. Μεγάλο πλήγμα επέφερε στον σημαντικό αυτό θεσμό ο ν. 4387/2016 («νόμος Κατρούγκαλου») με τις ρήτρες που έχει θεσπίσει και κυρίως με την κατάργηση των κατώτατων ορίων των επικουρικών συντάξεων που θα οδηγήσουν, χρόνο με τον χρόνο, στην εξαΰλωση και κατάργησή τους.

Η επικουρική ασφάλιση, τα Επικουρικά Ταμεία, καθώς και όλα τα άλλα Ταμεία «της ταξικής συνεννόησης» (προνοιακά, ερανικά, συνδρομητικά, αλληλοβοηθείας κ.λπ.) είναι δημιουργήματα της εργασίας, δηλαδή της συνεννόησης μεταξύ των ταξικών αντιπάλων: αφενός μεν των εργαζομένων και αφετέρου των εργοδοτών.

Θεσπίστηκαν μετά από μακρόχρονους απεργιακούς αγώνες, στους οποίους χύθηκε πολύ αίμα και ιδρώτας από τους εργαζόμενους. Συμβόλιζαν την ταξική καταλλαγή όπου οι αντίπαλοι, κατά την παροχή της εργασίας, βρίσκουν ένα κοινό έδαφος για να αυξήσουν την παραγωγικότητα της εργασίας, να προωθήσουν τις νέες παραγωγικές μεθόδους, να ενισχύσουν το ομαδικό εργασιακό πνεύμα, να ανεβάσουν το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων οι οποίοι, μέσω αυτών των δεσμών, ζούσαν τις οικογένειές τους και αναπαρήγαγαν την εργατική τους δύναμη.

Είναι ουσιαστικά το άνθος της συνεννόησης των παραγωγικών δυνάμεων εντός του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Γι’αυτό άλλωστε, από την εποχή της Σοσιαλδημοκρατικής Συναίνεσης, στους θεσμούς της οποίας προσχώρησαν και τα συντηρητικά κόμματα στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο, η επικουρική ασφάλιση θεωρήθηκε ο δεύτερος πυλώνας του Ασφαλιστικού Συστήματος και εντάχθηκε στα Συντάγματα των πολιτισμένων χωρών ως αναπόσπαστο τμήμα της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης.

Επομένως, καμιά τροποποίηση ή αλλαγή της φύσης και της οργάνωσης της επικουρικής ασφάλισης μπορεί να γίνει ούτε καμιά παραχώρηση των δραστηριοτήτων της μπορεί να γίνει σε ιδιωτικά συμφέροντα αφού πρόκειται περί αποκλειστικής δημόσιας λειτουργίας.

Τα προαναφερόμενα είναι γνωστά σε όλους και στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας που κυβέρνησε επί πολλά χρόνια και γνωρίζει την οργανωτική δομή και φύση της Επικουρικής Ασφάλισης. Υπό το πνεύμα όμως των μνημονιακών νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, οι συνταγματικές προβλέψεις φαίνεται πως δεν αποτελούν εμπόδιο για επικείμενες εξαγγελίες.

Όλοι άλλωστε οι μνημονιακοί πυλώνες και δυνάμεις φρόντισαν να δυσφημίσουν παντελώς όλες τις δημόσιες λειτουργίες ώστε οι πολίτες να παραπλανώνται για τη φύση των πραγμάτων και των θεσμών.

Το κλίμα προετοίμασε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που, εφαρμόζοντας το τρίτο γενικευμένο-ανακεφαλαιωτικό και αντικοινωνικό Μνημόνιο, έφερε νέες περικοπές στις επικουρικές συντάξεις (και όχι μόνο) και φρόντισε να τις καταστήσει ένα μικρό …επιδόρπιο, ένα «αντίδωρο», στις διαρκώς απομειούμενες παροχές του Κοινωνικού Κράτους. Έτσι οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και όλα τα εν δυνάμει μέλη της εργατικής τάξης θεωρούν πλέον την επικουρική σύνταξη ένα ανεπαίσθητο βοήθημα που σιγά-σιγά θα καταργηθεί, αφού το μνημονιακό πνεύμα και γράμμα δεν επιτρέπει τέτοια προϊόντα της ταξικής συνδιαλλαγής.

Τα Μνημόνια, άλλωστε, που θα εφαρμόζονται με τις εκατοντάδες νόμους στην Ελλάδα για πολλές δεκαετίες αν δεν καταργηθούν ουσιαστικά,  είναι η επιτομή της νίκης τού νομαδικού-χρηματιστικού κεφαλαίου επί των δυνάμεων της Εργασίας αλλά και της εγχώριας παραγωγικής δραστηριότητας.

Οι Έλληνες όμως εργαζόμενοι, τα Συνδικάτα, οι Ενώσεις, οι επιστημονικοί φορείς, οφείλουν να προστατεύσουν της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης. Οφείλουν να διασώσουν και να ενισχύσουν τα Επικουρικά Ταμεία και τις απονεμόμενες συντάξεις ως το άνθος του εργασιακού πολιτισμού, ως το αποτέλεσμα της ταξικής συνδιαλλαγής, ως τρόπο ζωής κάθε εργαζόμενου και συνταξιούχου.

Γι’αυτό και τα πολιτικά κόμματα, σεβόμενα το υπόβαθρο των θεσμών και το παραγκωνισμένο Σύνταγμα, αντί να γκρεμίζουν επί των ερειπίων του Μνημονίου, οφείλουν να διακηρύσσουν την επαναφορά τού θεσμού, την περαιτέρω ανάπτυξη και ενίσχυσή του που θα συμβάλλει σημαντικά στην ενίσχυση των εργαζομένων και των συνταξιούχων, στην άνοδο της παραγωγικής τους δραστηριότητας, στην αύξηση της κατανάλωσης και της ζήτησης κι επομένως στην ομαλή λειτουργία και ανάπτυξη της παραγωγικής διαδικασίας.

 

ΙΙ. Η Δικαιοσύνη για τις επικουρικές συντάξεις (Ολομέλεια ΣτΕ, 2287/2016)

Ισχυρό νομολογιακό ανάχωμα ύψωσε το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας στην προσπάθεια όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων και των δανειστών για συνολική απαξίωση του θε­σμού της επικουρικής ασφάλισης. Πράγματι, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την πολύ σημαντική απόφασή του με αριθμ. 2287/2015 και λαμβάνοντας υπόψη τις νομοθετικές παρεμβάσεις και τις μεγάλες περικοπές στις επικουρικές συντά­ξεις απεφάνθη ότι:

α) η επικουρική ασφάλιση –και κατά συνέπεια η επικουρική σύνταξη– προστατεύεται από το Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 22, παρ. 5), δηλαδή κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο και εύρος όπως και η κύρια ασφάλιση (κύρια σύνταξη),

β) το κράτος έχει από το Σύνταγμα τη διαρκή υποχρέωση να προστατεύει τη λειτουργία των Επικουρικών Ταμείων και να κα­λύπτει υποχρεωτικά τα τυχόν ελλείμματά τους,

γ) η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» ή της «βιωσιμότητας» που έχουν θεσπίσει οι μνημονιακοί νόμοι (κυρίως το άρθρο 42 του Ν. 4052/2012, όπως ενσωματώθηκε μεταγενέστερα στον ισχύοντα ασφαλιστικό νόμο 4387/2016 άρθρο 96) βρίσκεται εκτός πνεύματος και γράμματος του Συ­ντάγματος και των Διεθνών Συνθηκών που προστατεύουν την κοι­νωνική ασφάλιση.

Ειδικότερα η κεφαλαιώδους σημασίας αυτή δικαστική από­φαση, μεταξύ των άλλων, αποφαίνεται και ότι:

«Το Σύνταγμα, με το άρθρο 22, παρ. 5, κατοχυρώνει τον θεσμό της κοινωνικής ασφαλίσεως των εργαζομένων και ανάγει τη μέριμνα για την προαγωγή του σε σκοπό του κράτους. Βασικό περιεχόμενο της εν λόγω ασφαλίσε­ως αποτελεί η, έναντι καταβολής εισφοράς, προστασία του ασφαλισμένου από την επέλευση κινδύνων (γήρας, ασθένεια, αναπηρία κ.λπ.) οι οποίοι αναιρούν την ικανότητά του να εργάζεται (ασφαλιστικοί κίνδυνοι) και, συνακόλουθα, τείνουν να υποβαθμίσουν τις συνθήκες διαβιώσεώς του. [Οι ανωτέρω κατα­στάσεις (γήρας, ασθένεια, αναπηρία) –ασυνδέτως, όμως, προς την πα­ροχή εργασίας και την καταβολή εισφοράς– αποτελούν, μεταξύ άλ­λων, και περιπτώσεις που, κατά το άρθρο 21, παρ. 1, 2, 3 και 6, του Συντάγματος, επιβάλλουν στο κράτος την παροχή διακεκριμένης μορφής κοινωνικής προστασίας, υπό μορφήν παροχών εις χρήμα ή εις είδος, προς συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού, με σκοπό την εξασφάλιση στοιχειώδους επιπέδου αξιοπρεπούς, κατά το άρθρο 2, παρ. 1, του Συντάγματος, διαβιώσεως («κοινωνική πρόνοια»)].

Εφόσον επέλθει ο ασφαλιστικός κίνδυνος, ο ασφαλισμένος παύει να καταβάλλει εισφορές και αποκτά, κατ’ αρχήν, αξίωση έναντι του ασφαλιστικού φορέα να του χορηγήσει παροχή, η οποία, χωρίς να απαιτείται να αντιστοι­χεί ευθέως σε καταβληθείσες εισφορές του ή να αντισταθμίζει πλήρως την απώλεια του εισοδήματός του, πρέπει να είναι ικανή να του εξασφαλίσει ικα­νοποιητικό επίπεδο διαβιώσεως, όσο το δυνατόν εγγύτερο προς εκείνο που εί­χε κατακτήσει κατά τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Πέραν του ανω­τέρω δημοσίου σκοπού, μέσω του θεσμού της κοινωνικής ασφαλίσεως, εκδη­λώνεται –όπως και μέσω της κοινωνικής πρόνοιας– η κοινωνική αλληλεγγύη και ασκείται κοινωνική πολιτική, ειδικότερα δε, αναδιανομή εισοδήματος με σκοπό την άμβλυνση κοινωνικών αντιθέσεων και ανισοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό, δεν κατοχυρώνεται συνταγματικώς στην κοινωνική ασφάλιση η ευθεία αναλογία (αμιγής ανταποδοτικότητα) μεταξύ εισφορών και παροχών (Ολ. ΣτΕ, 3487/2008 κ.ά.), επιτρέπονται δε η θέσπιση ανωτάτου ορίου παρο­χών, η απονομή συντάξεως επί εργατικού ατυχήματος ανεξαρτήτως καταβο­λής εισφορών ή η μη χορήγηση συντάξεως, παρά την καταβολή εισφορών, σε περίπτωση μη θεμελιώσεως του ασφαλιστικού δικαιώματος.

Ενόψει των ανωτέρω και, ιδιαιτέρως, του προπεριγραφέντος δημοσίου σκοπού (διασφάλιση στους εργαζομένους ικανοποιητικού επιπέδου διαβιώ­σεως εγγύς εκείνου που είχαν κατά τον εργασιακό τους βίο), δικαιολογείται, κατά το άρθρο 22, παρ. 5, του Συντάγματος, η κατοχύρωση από τον νομο­θέτη της κοινωνικής ασφαλίσεως ως υποχρεωτικής (με θέσπιση υποχρεώσε­ως καταβολής ασφαλιστικών εισφορών) και, εντεύθεν, η παροχή αυτής απο­κλειστικώς από το κράτος ή από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (…). Η ανάθεση, με την ως άνω συνταγματική διάταξη, της υποχρεωτικής κοινωνι­κής ασφαλίσεως, τόσο της κύριας όσο και της επικουρικής, σε δημόσιους φο­ρείς (κράτος ή ΝΠΔΔ) έγινε για λόγους δημοσίου συμφέροντος και, ειδικό­τερα, ως εγγύηση προς όσους υποχρεωτικώς ασφαλίζονται ή καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές έναντι των επιχειρηματικών κινδύνων που συνδέονται με την άσκηση της ασφαλιστικής λειτουργίας από ιδιωτικούς φορείς (ΑΕΔ 87/1997, Ολ. ΣτΕ, 5024/1987).

Εξάλλου, η κρατική μέριμνα για την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση (κύρια και επικουρική) δεν εξαντλείται στην ίδρυση από το κράτος των οι­κείων δημοσίων φορέων, στον ορισμό των διοικούντων αυτούς οργάνων, στην άσκηση εποπτείας της δραστηριότητάς τους και της διαχειρίσεως της περι­ουσίας τους και στη θέσπιση των σχετικών κανόνων, αλλά περιλαμβάνει και τη μέριμνα για την προστασία του ασφαλιστικού τους κεφαλαίου, δηλαδή για τη βιωσιμότητά τους χάριν και των επομένων γενεών, μέριμνα η οποία εκδηλώνεται, μεταξύ άλλων, με τη θέσπιση ρυθμίσεων για την προστασία και την αξιοποίηση της περιουσίας τους και την επωφελή διαχείριση των απο­θεματικών τους, με τον καθορισμό εκάστοτε των οικείων συνταξιοδοτικών προϋποθέσεων, με την πρόβλεψη κοινωνικών πόρων, και, κυρίως, με την απευθείας συμμετοχή στη χρηματοδότηση των εν λόγω φορέων μέσω του κρατικού προϋπολογισμού.

Και τούτο διότι, εφόσον καθιερώνει υποχρέωση των εργαζομένων και των εργοδοτών τους να καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές, το κράτος, ως εγγυητής, οφείλει να διασφαλίζει την επάρκεια των παροχών και τη βιωσιμό­τητα των οικείων ασφαλιστικών οργανισμών (η οποία, κατά τα ανωτέρω, δεν συναρτάται, αποκλειστικώς ή προεχόντως, με το ύψος των εισφορών), φέρει δε την κύρια ευθύνη για την κάλυψη των ελλειμμάτων τους (βλ. Γνωμοδό­τηση Ολομέλειας Ελεγκτικού Συνεδρίου 24.6.2010).

Σε κάθε δε περίπτωση, η περικοπή των συντάξεων δεν μπορεί να παραβιάζει αυτό που αποτελεί, κατά τα ανωτέρω, τον συνταγματικό πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος, τη χορήγηση δηλαδή στον συνταξιού­χο παροχών τέτοιων που να του επιτρέπουν να διαβιώνει με αξιοπρέπεια, εξασφαλίζοντας τους όρους όχι μόνο της φυσικής του υποστάσεως (διατροφή, ένδυση, στέγαση, βασικά οικιακά αγαθά, θέρμανση, υγιεινή και ιατρική περίθαλψη όλων των βαθμίδων), αλλά και της συμμετοχής του στην κοινωνι­κή ζωή με τρόπο που δεν αφίσταται, πάντως, ουσιωδώς από τις αντίστοιχες συνθήκες του εργασιακού του βίου».

Ειδικότερα για το θεσμικό πλαίσιο της επικουρικής ασφάλι­σης, η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ αναφέρει:

«…Με το άρ­θρο 35 του Ν. 4052/2012 (Αʹ 41) συνεστήθη ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ενι­αίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ), υπό την εποπτεία του Υπουρ­γείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, με σκοπό την «παροχή μηνιαί­ας επικουρικής σύνταξης λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό, δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, στις τράπε­ζες και στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, καθώς και στα μέλη των οικογε­νειών τους», ορίσθηκε δε, με το άρθρο 36 του νόμου αυτού, ότι στο Ταμείο αυτό «εντάσσονται από την έναρξη λειτουργίας του: α) το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Μισθωτών (ΕΤΕΑΜ), β) οι τομείς του Tαμείου Επικουρικής Ασφάλισης Ιδιωτικού Τομέα (ΤΕΑΙΤ), γ) το Ταμείο Επικου­ρικής Ασφάλισης Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΕΑΔΥ) και οι τομείς αυτού ΤΕ­ΑΠΟΚΑ και ΤΑΔΚΥ, δ) το Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Τραπεζοϋπαλλήλων (ΕΤΑΤ) ως προς την επικουρική ασφάλιση, ε) οι τομείς του Κλάδου Επι­κουρικής Ασφάλισης του Ταμείου Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (ΤΑΥΤΕΚΩ) και στ) o Κλάδος Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ του ΤΑΥΤΕΚΩ ως προς τους κατ’ επικουρική ασφάλιση ασφαλισμένους του…», ενώ στο άρθρο 42, παρ. 1, του εν λόγω νόμου ορί­σθηκε ότι το ποσό της καταβαλλομένης συντάξεως διαμορφώνεται βάσει, εκτός άλλων παραγόντων, και του «συντελεστή βιωσιμότητας», ο οποίος «θα πρέπει να αναπροσαρμόζει σε ετήσια βάση τις νέες και τις ήδη καταβαλλό­μενες συντάξεις, μέσω ενός μηχανισμού μειωμένης τιμαριθμικής αναπρο­σαρμογής, ανάλογα με τις καταβαλλόμενες εισφορές, έτσι ώστε να αποφεύ­γεται η δημιουργία ελλειμμάτων στο Ταμείο, αποκλείοντας κάθε μεταφορά πόρων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό» και ότι «Εάν και μετά την εφαρ­μογή του συντελεστή βιωσιμότητας προκύψει οποιοδήποτε έλλειμμα, με από­φαση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ύστερα από τεκμηριωμένη πρόταση της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής, το ποσό της σύντα­ξης θα αναπροσαρμόζεται πριν από την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους, με την προϋπόθεση της μη ύπαρξης ελλείμματος σε αυτό και το επόμενο έτος, αποκλείοντας κάθε μεταφορά πόρων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό…».

Όπως συνάγεται από τις οικείες ως άνω διατάξεις, τα προμνησθέντα Επι­κουρικά Ταμεία (ΤΕΑΜ, ΕΤΕΑΜ, ΕΤΕΑ) συνεστήθησαν ως φορείς υποχρεωτικής κοινωνικής ασφαλίσεως και, ενόψει τούτου, ως ΝΠΔΔ, τα στοι­χεία δε αυτά (υποχρεωτικότητα, μορφή ν.π.δ.δ.) δικαιολογούνται συνταγμα­τικώς, κατά τα εκτεθέντα στην έβδομη σκέψη, από το γεγονός ότι με τη λει­τουργία τους τα εν λόγω Ταμεία συμβάλλουν –διά της χορηγήσεως παροχών συμπληρωματικών («επί πλέον», κατά τη διατύπωση του άρθρου 13 του Ν. 6298/1934) εν σχέσει προς τις χορηγούμενες από τα Ταμεία υποχρεωτικής κύριας ασφαλίσεως– στην επίτευξη του προεκτεθέντος, κατά το άρθρο 22, παρ. 5, του Συντάγματος, δημοσίου σκοπού, στην διασφάλιση δηλαδή υπέρ των συνταξιούχων ενός ικανοποιητικού επιπέδου διαβιώσεως, κατά το δυνα­τόν εγγύς εκείνου το οποίο είχαν αυτοί κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου.

Ούτε, όμως, για τα εν λόγω Ταμεία ούτε για τα λοιπά Ταμεία υποχρεωτικής επικουρικής κοινωνικής ασφαλίσεως προβλέφθηκε από τον νομοθέτη τακτική κρατική χρηματοδότηση, ενώ, ειδικώς για το ΕΤΕΑ, με το άρθρο 42, παρ. 1, του Ν. 4052/2012 αποκλείσθηκε ρητώς η χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, προς αποφυγή δε της δημιουργίας ελλειμμά­των στο Ταμείο αυτό ο προσδιορισμός του ποσού τόσο των νέων όσο και των ήδη καταβαλλομένων συντάξεων συναρτήθηκε, μέσω του «συντελεστή βιωσιμότητας», με το ύψος των καταβαλλομένων εισφορών («ρήτρα μηδενικού ελλείμματος»).

Επειδή, εκτός από τις αναφερόμενες στις προηγούμενες σκέψεις περικοπές των κύριων και επικουρικών τους συντάξεων, οι συνταξιούχοι των φορέ­ων υποχρεωτικής κύριας και επικουρικής ασφαλίσεως υπεβλήθησαν, παραλ­λήλως, και στο σύνολο των γενικής φύσεως οικονομικών και φορολογικών μέτρων που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλή­ματος της χώρας, τέτοια δε μέτρα ήσαν, μεταξύ άλλων, η σταδιακή μείωση του αφορολογήτου ορίου, ο περιορισμός των κλιμακίων και η αύξηση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος (άρθρα 27 του Ν. 3986/2011, άρ­θρο 1 επ. του Ν. 3842/2010, 38 του Ν. 4024/2011 κ.ά.), η επιβολή ει­δικής εισφοράς αλληλεγγύης (άρθρο 29 του Ν. 3986/2011), η διαδοχική αύξηση των συντελεστών του φόρου προστιθέμενης αξίας, η υπαγωγή στους αυξημένους συντελεστές αγαθών και υπηρεσιών που υπάγονταν σε κατώτε­ρη κλίμακα και η αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης (άρθρα 12 επ. του Ν. 3833/2010, 34 του Ν. 3986/2011 κ.ά.), η εξίσωση του φόρου πε­τρελαίου θέρμανσης και κίνησης (άρθρο 36 του Ν. 3986/2011), καθώς και αντίστοιχες επεμβάσεις στη φορολογία ακίνητης περιουσίας με μείωση, επί­σης, του αφορολογήτου ορίου και αύξηση των φορολογικών συντελεστών του φόρου ακίνητης περιουσίας και επιβολή του ειδικού φόρου ηλεκτροδοτουμέ­νων (άρθρα 33 του Ν. 3986/2011, 53 του Ν. 4021/2011 κ.ά.).

Εξάλλου, κατ’ εφαρμογήν του Ν. 4050/2012 εκδόθηκε η 5/24.2.2012 Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου, με την οποία ομόλογα και άλλοι τίτλοι δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου υπήχθησαν στη «διαδικασία τροποποι­ήσεως επιλέξιμων τίτλων» (PSI), και η 10/9.3.2012 Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου, με την οποία, κατόπιν της εν λόγω διαδικασίας, οι ανωτέρω τίτλοι αντικαταστάθηκαν με άλλους μειωμένης αξίας και μακροτέρας λή­ξεως, όπως δε αναφέρεται στο 2/2232/0023/8.2.2013 έγγραφο του Υπουρ­γείου Οικονομικών προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, γνωστό στο Δικα­στήριο από προηγούμενες δίκες (βλ. Ολ. ΣτΕ, 3009, 3010/2014, κ.ά.), η αξία των ως άνω νέων τίτλων προσδιορίσθηκε μέσω δημοπρασίας στο 21,5% της ονομαστικής αξίας των αρχικών. Μεταξύ των τίτλων του Ελληνικού Δη­μοσίου, που υπέστησαν την ως άνω «τροποποίηση», περιλαμβάνονται και οι τίτλοι στους οποίους επένδυσε η Τράπεζα της Ελλάδος ποσό ύψους 16.370.961.274,34 ευρώ εκ του, κατά το άρθρο 15, παρ. 11, του Ν. 2469/1997 «Κοινού Κεφαλαίου», στο οποίο είχαν υπαχθεί τα διαθέσιμα κεφάλαια των Ασφαλιστικών Ταμείων που είχαν μεταφερθεί, δυνάμει του άρθρου τρίτου, παρ. 1, του Ν. 2216/1994, στην Τράπεζα της Ελλάδος (βλ. Ολ. ΣτΕ, 3724/2014, σκ. 19)».

Και η σημαντικότατη αυτή απόφαση καταλήγει:

«Κατόπιν τού­των, οι ανωτέρω διατάξεις των νόμων 4051 και 4093/2012 αντίκεινται στις προπαρατεθείσες συνταγματικές διατάξεις και είναι, ως εκ τούτου, ανίσχυ­ρες και μη εφαρμοστέες· η αντίθεση δε των διατάξεων τούτων προς το Σύνταγμα αφορά στις περικοπές όχι μόνο των κύριων αλλά και των επικουρι­κών συντάξεων. Διότι ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της επικουρικής κοινωνι­κής ασφαλίσεως, η οποία παρέχεται από το ΕΤΕΑ και άλλους φορείς και η, συνεπεία τούτου, λειτουργία αυτών υπό μορφήν νομικών προσώπων δημοσί­ου δικαίου (…) δικαιολογούνται από τον δημόσιο σκοπό, τον οποίο οι φορείς αυτοί υπηρετούν κατά το άρθρο 22, παρ. 5, του Συντάγματος, συμβάλλο­ντας –διά της χορηγήσεως παροχών συμπληρωματικών εν σχέσει προς τις χο­ρηγούμενες από τους φορείς υποχρεωτικής κύριας ασφαλίσεως– στη διασφά­λιση υπέρ των συνταξιούχων ενός ικανοποιητικού επιπέδου διαβιώσεως, κα­τά το δυνατόν εγγύς εκείνου το οποίο είχαν αυτοί κατά τη διάρκεια του ερ­γασιακού τους βίου.

Ενόψει δε του εν λόγω δημοσίου σκοπού, το κράτος, ανεξαρτήτως αν μέ­χρι σήμερα δεν έχει προβλεφθεί τακτική κρατική χρηματοδότηση των φορέ­ων της υποχρεωτικής επικουρικής κοινωνικής ασφαλίσεως, υποχρεούται, πά­ντως, κατά την ανωτέρω συνταγματική διάταξη, να συμμετέχει στη χρημα­τοδότηση και των φορέων τούτων, προς κάλυψη των ελλειμμάτων τους.

Υπό τα δεδομένα, άλλωστε, αυτά, με τις εν λόγω διατάξεις των ανωτέρω νόμων κλονίζεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ γενικού συμφέροντος και περιουσιακών δικαιωμάτων των συνταξιούχων και, ως εκ τούτου, παραβιάζεται και το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ».

 

Συμπέρασμα: Καμμία παρέμβαση στον θεσμό της επικουρικής ασφάλισης και καμμία αλλαγή στη φύση και τη σύνθεσή της, υπό τις διατάξεις του ισχύοντος Ελληνικού Συντάγματος, αποφαίνεται το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας, αφού της προσδίδει αναμφισβήτητα αποκλειστικό δημόσιο χαρακτήρα και προορισμό.

 

Περισσότερα

Ο εμπαιγμός της επέκτασης των ΣΣΕ!!

Ο εμπαιγμός της επέκτασης των ΣΣΕ!!

 

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αφού, για τέταρτη συνεχή χρονιά :

1-κρατάει καθηλωμένο τον κατώτατο μισθό στα 586 ευρώ (μεικτά),

2-επιβάλλει στους νέους και τις νέες κάτω των 25 ετών, τους νεανικούς «υποκατώτατους» των 510 και 427 ευρώ (μεικτά), στους οποίους στηρίζεται ο «πύρρειος» άθλος μείωσης της ανεργίας,

3-διατηρεί αλώβητη τη Νομοθεσία για φτηνές απολύσεις,

4-έχει μετατρέψει την ελληνική αγορά εργασίας σε «Ελ Ντοράντο» φτηνής πλήρους απασχόλησης και γενικευμένης εργασιακής ευελιξίας, που έχουν οδηγήσει μαζικά τους νέους μας στο εξωτερικό («brain drain»),

5-έχει υπονομεύσει συστηματικά τον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων,

6-έχει υποβαθμίσει θεσμικά τον ΟΜΕΔ,

7-έχει κρατήσει ύποπτη σιγή στην κατασυκοφάντηση των Συνδικάτων και της ηγεσίας τους,

8-έχει περιορίσει δραστικά το δικαίωμα στην απεργία,

9-θέσπισε την απαγόρευση των ομαδικών απολύσεων και της ανταπεργίας,

10-έχει απαγορεύσει στη ΓΣΕΕ να διαπραγματεύεται για τους μισθούς,

11-ετοιμάζεται να εφαρμόσει Νομοθεσία για καθορισμό κατώτατου μισθού από την κυβέρνηση και

12-έχει συμβάλλει, όσο καμιά άλλη μνημονιακή κυβέρνηση, στη διάβρωση των προστατευτικών ρυθμίσεων του Ελληνικού Εργατικού Δικαίου,

τώρα η κυβέρνηση εμπαίζει τους εργατοϋπαλλήλους ότι, δήθεν στη …μεταμνημονιακή εποχή των 714 μνημονιακών νόμων -που παραμένουν σε ισχύ ΚΑΙ μετά τις 21/8/2018-, ξεπαγώνει ο μηχανισμός των συλλογικών συμβάσεων, με την επέκταση μεμονωμένων ΣΣΕ που υπεγράφησαν, όμως, επί Μνημονίων και περιλαμβάνουν είτε μείωση, είτε πάγωμα μισθών!

Ειδικότερα, με τις υπ’αριθ. 46304/2607, 46306/2608, 46307/2609 και 46308/2610 της 3-9-2018 υπουργικές αποφάσεις (ΦΕΚ Β, σελ. 3789) κηρύχθηκαν γενικώς υποχρεωτικές η από 1-6-2017 ΣΣΕ των υπαλλήλων προσωπικού στα γραφεία ταξιδίων τουρισμού, η από 21-11-2017 ΣΣΕ του προσωπικού των ναυτιλιακών πρακτορείων και επιχειρήσεων, η από 19-4-2018 ΣΣΕ για τους εργαζόμενους της Διεθνούς Ναυτικής Ένωσης και η από 16-3-2016 ΣΣΕ των Τραπεζών, αντίστοιχα.

 

Η κυβέρνηση, όμως, εξαπατά τους εργαζόμενους του πολύπαθου ιδιωτικού τομέα αποκρύπτοντας ότι:

1ον) Όλες οι παραπάνω ΣΣΕ, που κηρύχθηκαν υποχρεωτικές, υπεγράφησαν επί ισχύος των περιοριστικών μνημονιακών ρυθμίσεων, οι οποίες θα συνεχίζουν να ισχύουν (και μετά τις 21/8/2018).

2ον) Και οι τέσσερις προαναφερόμενες ΣΣΕ θα ισχύσουν λίγους μήνες ακόμη,

3ον) Η επέκταση αφορά το πολύ σε 5.000-8.000 εργατοϋπαλλήλους και όχι σε 75.000-80.000, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση και η προσκείμενη σ’αυτήν δημοσιολογία,.

4ον) Οι αυξήσεις για τους εργατοϋπαλλήλους που θα υπαχθούν τώρα στη ρυθμιστική ισχύ των άνω ΣΣΕ, θα είναι για λίγο διάστημα και για μερικές δεκάδες ευρώ,

5ον) Η επέκταση ΔΕΝ ανατρέχει στην ημεροχρονολογία υπογραφής των ανωτέρω ΣΣΕ, ούτε καν στις 21/8/2018(!), αλλά αυτές ισχύουν από 3-9-2018, όπως ρητά αναφέρουν οι σχετικές ΥΑ,

6ον) Οι επεκταθείσες ανωτέρω ΣΣΕ ΔΕΝ περιλαμβάνουν αυξήσεις, αλλά μειώσεις ή πάγωμα μισθών για όσους εργατοϋπαλλήλους υπάγονται στις ρυθμίσεις τους!

Είναι όνειδος, συνεπώς, να πανηγυρίζει η κυβέρνηση ότι επεκτείνει τις σχετικές ΣΣΕ με τους συγκεκριμένους αρνητικούς όρους και προϋποθέσεις που αναφέραμε παραπάνω κρατώντας σε ισχύ όλο το μνημονιακό αντεργατικό οπλοστάσιο.

 

Αν όντως η κυβέρνηση σέβεται την ελληνική Εργατική Τάξη, που έχει χάσει 50 δις ευρώ από μειώσεις μισθών και επιδομάτων κατά τη μνημονιακή περίοδο, αντί «επέκτασης» των μνημονιακών ΣΣΕ, οφείλει :

-Να απελευθερώσει ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣ τον μηχανισμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων

-Να επαναφέρει ΑΜΕΣΑ τον κατώτατο και τους νεανικούς «υποκατώτατους» μισθούς στα προ Μνημονίου επίπεδα,

-Να δώσει θεσμικό κύρος στον ΟΜΕΔ,

-Να στηρίξει ανοιχτά τη χορήγηση πραγματικών αυξήσεων στους Έλληνες εργατοϋπαλλήλους.

-Να καταργήσει όλες τις αντεργατικές και αντιμισθολογικές ρυθμίσεις που κληρονόμησε από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και εμπλούτισε με δικούς της σκληρότερους νόμους.

Όλα τα άλλα είναι εμπαιγμός και εξαπάτηση των εργατοϋπαλλήλων και επικοινωνιακή συγκάλυψη της νεοθατσερικής πολιτικής στις Εργασιακές Σχέσεις που για 4η χρονιά εφαρμόζει η κυβέρνηση της «Αριστεράς» ως ο καλύτερος …μαθητής του ΔΝΤ και του Μίλτον Φρίντμαν, του ιδρυτή τής Σχολής του Σικάγου.

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ

 

 

Περισσότερα

Το όνειδος του “υποκατώτατου μισθού”!!

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΝΥΠΕΚΚ

31/8/2018

Το όνειδος του “υποκατώτατου μισθού”!!

Άγρια εκμετάλλευση των νέων μας για τέταρτη χρονιά από τον ΣΥΡΙΖΑ!

Επιβάλλεται η άμεση κατάργησή του!!

 

 

          Ι.Πρόσφατα (25/8/2018) ο πρωθυπουργός κ.Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε -αορίστως- την κατάργηση του “υποκατώτατου” μισθού, τον οποίο κρατά σε ισχύ για τέταρτη συνεχή χρονιά η κυβέρνησή του και αποτελεί την πιο βάρβαρη μορφή εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης των νέων της Ελλάδας και μέσο σκανδαλώδους πλουτισμού της ελληνικής εργοδοσίας και του κράτους.

 

         ΙΙ.Πράγματι, από το 2012 που πρωτοθεσπίστηκε ο θεσμός τού “υποκατώτατου μισθού” με την υπ’αριθ. 6/2012 ΠΥΣ κατ’εφαρμογή του β” Μνημονίου (ν. 4046/2012) μέχρι σήμερα, πάνω από 1.000.000 νέοι και νέες έχουν απασχοληθεί σε μία από τις ευέλικτες μορφές υποαμειβόμενοι, με πλήρες ωράριο, είτε με “τον εργατικό υποκατώτατο” των 510 ευρώ (μεικτά) είτε με τον “υποκατώτατο του ωφελούμενου εργαζόμενου” των 427 ευρώ (μεικτά), πρωτοφανής θεσμός νεανικής εργασιακής ειλωτείας, που εφαρμόστηκε μαζικά από την κυβέρνηση της “Αριστεράς”, με αποτέλεσμα το …θαύμα τής μείωσης της ανεργίας!!

         ΙΙΙ.Με τον ν. 4093/2012, βασικό νόμο που υλοποίησε προβλέψεις του β” Μνημονίου (ν. 4046/2012), ο κατώτατος μισθός από 751 ευρώ (μεικτά) έπεσε για τους εργατοϋπαλλήλους άνω των 25 ετών στα 586,08 ευρώ (μεικτά), για δε τους κάτω των 25 ετών στα 510,95 ευρώ (μεικτά).

Για τους εργατοϋπαλλήλους άνω των 25 ετών που αμείβονταν με ημερομίσθιο, αυτό ορίστηκε σε 26,18 ευρώ, για δε τους κάτω των 25 ετών το σε 22,83 ευρώ.

Εξάλλου σύμφωνα με άλλον εφαρμοστικό νόμο (ν. 4152/2013 υποπαρ. ΙΔ.2 σελ. 1619) ορίστηκε μισθός για τους ωφελούμενους εργαζόμενους το ποσό των 490 ευρώ και 427 ευρώ (μεικτά), για τους έχοντες ηλικία άνω και κάτω των 25 ετών αντίστοιχα.

Ειδικότερα η παραπάνω ρύθμιση όρισε ότι: “Οι καθαρές αμοιβές ορίζονται κατά παρέκκλιση της ισχύουσας νομοθεσίας σε 19,6 ευρώ ημερησίως και όχι μεγαλύτερες από 490 ευρώ μηνιαίως για ωφελούμενους ηλικίας 25 ετών και άνω και σε 17,1 ευρώ ημερησίως και όχι πάνω από 427 ευρώ μηνιαίως για ωφελούμενους ηλικίας κάτω των 25 ετών”.

Επιπλέον, στους εργατοϋπαλλήλους άνω των 25 ετών καταργήθηκαν όλα τα επιδόματα και αναγνωρίστηκε μόνο το επίδομα λόγω προϋπηρεσίας (τριετίες) μέχρι εννέα (9) έτη (3 τριετίες) με προσαύξηση 10% για καθεμία, ενώ για τους εργατοϋπαλλήλους κάτω των 25 ετών αναγνωρίστηκε μία (1) μόνο τριετία με την ίδια προσαύξηση 10%.

Για όλους, όμως, από 14/2/2012 και εφεξής, η προϋπηρεσία δεν λαμβάνεται υπόψη για τη σύνθεση του επιδόματος λόγω προϋπηρεσίας (τριετίες, πολυετία) μέχρι η ανεργία να πέσει κάτω από 10%! Στην ουσία “πάγωσε” το βασικότερο επίδομα των εργατοϋπαλλήλων μέχρι την οριστική κατάργησή του!

Τελευταία παρέμβαση στον κατώτατο μισθό έγινε με τον ν. 4254/2014, με τον οποίο (παρ. ΙΑ.7, σελ. 1430) η αμοιβή της τριετίας για νεοπροσλαμβανόμενους μακροχρόνια ανέργους μειώθηκε περαιτέρω από 10% στο 5% ανά τριετία.

Οι δύο νεανικοί “υποκατώτατοι” μισθοί των 510 και 427 ευρώ (μεικτά) εφαρμόστηκαν καθ’όλη την τετραετή μνημονιακή διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατά σχολαστικό και άγριο τρόπο!

         IV.Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της ΕΝΥΠΕΚΚ, μόνο από την εφαρμογή των δύο νεανικών “υποκατώτατων μισθών” των 510 και 427 ευρώ (μεικτά), οι νέοι μας είχαν απώλειες πάνω από 6 δις ευρώ από μισθούς, επιδόματα και εισφορές! Είναι αυτονόητο ότι αντίστοιχο υπήρξε το όφελος για την εργοδοσία και το κράτος!

Επιπλέον, κατά τις εκτιμήσεις της ΕΝΥΠΕΚΚ, κατά τη διάρκεια εφαρμογής των ανωτέρω μορφών εργασιακής νεανικής ειλωτείας, το Ασφαλιστικό Σύστημα απώλεσε έσοδα εξ εισφορών ύψους περίπου 2 δις ευρώ!!

Ως εκ τούτου, ο θεσμός του νεανικού “υποκατώτατου μισθού” για νέους και νέες κάτω των 25 ετών είναι το αίσχος όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων και ιδιαίτερα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που για τέταρτη χρονιά τον εφαρμόζει πιστά και με βίαιο τρόπο εις βάρος των νέων της πατρίδας μας.

Στο όνειδος του νεανικού “υποκατώτατου” μισθού, στο οποίο στηρίχτηκε το …θαύμα της μείωσης της ανεργίας από την κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ(!) όπως προαναφέραμε, αναζητούν οι μελετητές και το σύγχρονο κύμα φυγής και μαζικής μετανάστευσης των προσοντούχων νέων μας στο εξωτερικό (“brain drain”).

 

          Γι’αυτό είναι επιβεβλημένο αφενός μεν να καταργηθεί ΑΜΕΣΑ και αφετέρου να σταματήσει η κυβέρνηση να εμπαίζει τον λαό με αόριστες υποσχέσεις πάνω στα ερείπια ενός μισθού, που αποτελεί ντροπή και όνειδος για τον Νομικό Πολιτισμό και τη σύγχρονη κοινωνία!!

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Η Εκτελεστική Επιτροπή

Περισσότερα

Το 87% των συνταξιούχων στην Ελλάδα πάνω από 60 ετών!

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΝΥΠΕΚΚ

27/8/2018

Το 87% των συνταξιούχων στην Ελλάδα πάνω από 60 ετών!

Η «χρονοβόμβα» του δημογραφικού απειλεί τις συντάξεις!

Αποκαλυπτικά στοιχεία

του Υπουργείου Εργασίας («ΗΛΙΟΣ»)

για τον μήνα Μάιο 2018 !

Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών των Συντάξεων «ΗΛΙΟΣ» του Υπουργείου Εργασίας για τον μήνα Μάιο 2018.

Ταυτόχρονα αποτελούν και αποστομωτική απάντηση στην τρόικα και τους Έλληνες μνημονιακούς πολιτικούς και επιστήμονες, που ακόμη και σήμερα επιμένουν ότι στην Ελλάδα οι ασφαλισμένοι συνεχίζουν να επιλέγουν δήθεν τη συνταξιοδότησή τους σε πολύ νεαρή ηλικία.

Τα ευρήματα όμως του συστήματος «ΗΛΙΟΣ» που δημοσιεύθηκαν προχτές, διαψεύδουν οικτρά και καταρρίπτουν το πάγιο επιχείρημά τους για τη θέσπιση σκληρών παρεμβάσεων στις αλυσιδωτές περικοπές όλων των συνταξιοδοτικών παροχών.

Από τα σχετικά στοιχεία (πίνακας 10 σελ. 14 και πίνακας 19 σελ. 26) προκύπτει ότι:

α-το 87% των συνταξιούχων (2.251.256) είναι άνω των 60 ετών,

β-το 13% (318.785) είναι κάτω των 60 ετών,

γ-η μέση κύρια σύνταξη έχει πέσει στα 723 ευρώ και είναι η χαμηλότερη σε ΟΛΕΣ τις χώρες της ΟΝΕ!

δ-η μέση επικουρική σύνταξη ανέρχεται στα 172,10 ευρώ και

ε-το μέσο μέρισμα ανέρχεται στα 97,9 ευρώ!

Επίσης από τη μελέτη των επιμέρους στοιχείων ανά ηλικία προκύπτει ότι οι συντάξεις των νέων σε ηλικία συνταξιούχων είναι οι χαμηλότερες, αφού αφορούν κυρίως συντάξεις λόγω θανάτου (συζύγων και τέκνων) και αναπηρίας (λόγω εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας).

Η ΕΝΥΠΕΚΚ αναδημοσιεύει τον σχετικό πίνακα (Πίνακας 10) και το σχετικό διάγραμμα (Διάγραμμα 1) που αναφέρονται στο πλήθος των συνταξιούχων, στον μέσο όρο της συνταξιοδοτικής δαπάνης ανά ηλικία και στην ποσοστιαία κατανομή συνταξιούχων ανά ηλικία.

Η εικόνα που αποτυπώνεται είναι ζοφερή τόσο για το μέλλον των συντάξεων αφού αναδεικνύει το μείζονος σημασία για τη χώρα μας δημογραφικό πρόβλημα, όσο και για την εργασιακή ευελιξία που γενικεύεται στην αγορά εργασίας.

Αυτά είναι τα δύο κεντρικά ζητήματα που απειλούν προσεχώς τις συντάξεις κατά την εποχή των Μνημονίων!

Ιδού τα στοιχεία!

Κατανομή Ηλικιών Συνταξιούχων

ΗΛΙΚΙΑ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Πλήθος

Συν. Ποσό

Μ.Ο.

<=25

29.386

10.579037,99

360

26-50

60.257

40437499,91

671,08

51-55

71.863

65.073.659,84

905,52

56-60

157.279

165.396.214,80

1051,61

61-65

303.773

339.159.444,36

1116,49

66-70

405.648

431.691.711,04

1064,2

71-75

456.914

425.203.838,66

930,6

76-80

390.134

320.845.071,87

822,4

81-85

365.760

277.880.105,58

759,73

86-90

227.187

159.841.793,28

703,57

91-95

83.375

57.284.112,75

687,07

>95

18.465

12.330.562,46

667,78

ΑΠΡΟΣ-ΔΙΟΡΙΣΤΗ

605

559.770,58

925,24

 ΣΥΝΟΛΟ

2.570.646

2.306.282.823,12 €

897,16

Κατανομή Συντάξεων ανά Κατηγορία Σύνταξης (5/2018)

Κατηγορία Σύνταξης

Πλήθος

Μηνιαίο Ποσό

Μέση Σύνταξη

Α. Κύρια

2.838.805

2.054.864.953,96

723,85

Γήρατος

1.952.700

1.600.601.300,41

819,69

Θανάτου

597.857

297.519.852,71

497,64

Αναπηρική

251.394

142.862.807,88

568,28

Λοιπά

4.341

3.324.838,00

765,92

Πρόνοιας Υπερηλίκων ΟΓΑ

32.513

10.556.154,96

324,67

Β. Επικουρική

1.229.793

211.649.255,88

172,10

Γήρατος

903.755

171.018.449,30

189,23

Θανάτου

253.309

29.872.637,92

117,93

Αναπηρική

72.729

10.758.168,66

147,92

Λοιπά

0,00

0,00

0,00

Β. Μερίσματα

406.127

39.768.613,28

97,92

Γήρατος

338.888

35.178.172,13

103,80

Θανάτου

67.217

4.585.186,92

68,21

Αναπηρική

22

5.254,23

238,83

Λοιπά

0

0,00

0,00

ΣΥΝΟΛΟ

4.474.725

2.306.282.823,12

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Η Εκτελεστική Επιτροπή

Περισσότερα

Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ αριστερά;

ΑΛΕΞΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

*Με αφορμή την πρόταση του κ. Γιάννη Δραγασάκη  για συγκρότηση «προοδευτικής συμμαχίας»!

 

Τα πρωτοκλασάτα κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αφού έδεσαν τη χώρα με το 3ο γενικευμένο, ανακεφαλαιωτικό και σκληρότερο Μνημόνιο, με το οποίο το κοινωνικό κράτος μεταβλήθηκε σε φιλανθρωπικό ίδρυμα βικτωριανής εποχής, όπου οι συνταξιούχοι επιδοτούν αποκλειστικά τη λειτουργία του καθημαγμένου εθνικού συστήματος υγείας:

αφού διέλυσαν τη συνάρτηση του εργασιακού-ασφαλιστικού συστήματος με το τερατούργημα του ΕΦΚΑ,

αφού παραχώρησαν τη δημόσια και κοινωνική περιουσία προς ρευστοποίηση για την πληρωμή των δανείων,

αφού διέλυσαν τον μικροϊδιοκτητικό τρόπο παραγωγής και παρέδωσαν τις κύριες πηγές πλούτου στις ξένες κρατικές εταιρίες και το νομαδικό κεφάλαιο,

αφού ξεσπίτωσαν και οδήγησαν στην ξενιτιά τους εκατοντάδες χιλιάδες σπουδαγμένους νέους μας,

αφού χρεοκόπησαν τα νοικοκυριά και τα οδηγούν προϊόντος του μνημονιακού χρόνου είτε στην αποποίηση των πατρογονικών περιουσιών, είτε στα συσσίτια και τα σχολικά γεύματα κλπ, απευθύνουν πρόσκληση κυβερνητικής συνεργασίας στις «προοδευτικές δυνάμεις»!!

Αυτοί που εφαρμόζουν το υπερσύνταγμα του Μνημονίου, προδημοκρατικής εποχής, και καταργούν την ανεξάρτητη νομοθετική λειτουργία, με τους υπαγορευμένους από τους δανειστές μνημονιακούς νόμους, προσποιούνται τους προοδευτικούς, ωσάν να μην γνώρισε, επιτέλους, ο Ελληνικός λαός, το πραγματικό τους πρόσωπο.

Έτσι, μετά την κατάρριψη του προοδευτικού προσωπείου του ΣΥΡΙΖΑ της αντιπολίτευσης, απομένουν μόνο οι αντιδραστικές διαστάσεις των κυβερνητικών λόγων και έργων.

Η σύγκριση πλέον γίνεται μεταξύ των δυνάμεων της ευρύτερης μνημονιακής οικογένειας. Κάτι άλλωστε γνωρίζουν τα παλαιότερα κυβερνητικά στελέχη από προοδευτικές συνεργασίες. Το 1989-90 συμμάχησαν με τη Νέα Δημοκρατία του Κων/νου Μητσοτάκη, όχι μόνο για να δικάσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου και να λεηλατήσουν το ΠΑΣΟΚ, αλλά και για να  νομιμοποιήσουν τον ηγέτη της νεοφιλελεύθερης αντίληψης στην Ελλάδα στις προοδευτικές συνειδήσεις, ώστε αμέσως μετά να υπογράψει τη περίφημη Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία άλλαξε το ρου της Ευρώπης.

Το 2015, εξάλλου, η επαγγελία της προοδευτικής συμμαχίας, μετατράπηκε σε συνεργασία με το πιο δεξιό κομμάτι τη ΝΔ που είχε αποχωρήσει από τη συντηρητική παράταξη και είχε σχηματίσει το κόμμα των ΑΝ.ΕΛ. Η συνεργασία αυτή, συνεχίζεται αρμονικά μέχρι σήμερα, παρά τους εξορκισμούς προοδευτικότητας.

Με αυτή την πείρα συνεργασιών, με ό,τι πιο προοδευτικό γέννησε το πολιτικό σύστημα, μπορούν σήμερα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να μιλούν… με ιστορική συνείδηση συνεργασιών.

Ας μην απορούν όμως, γιατί τα στελέχη των άλλων μνημονιακών κομμάτων, των ηπιότερων, πράγματι, μνημονίων, αρνούνται την πρόσκλησή τους, για…συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Τα μέτρα του 3ου Μνημονίου και των συμπληρωματικών του ρυθμίσεων που θα εφαρμόζονται, εάν δεν ανατραπούν, από μία πατριωτική κυβέρνηση, μέχρι το 2060 και ακόμη παραπέρα, δεν επιτρέπουν στους φορείς των ηπιότερων μνημονίων να προσχωρήσουν στην εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ.

Συνεπώς, δεν πρέπει για λόγους πολιτικής αξιοπρέπειας και ορθότητας να χρησιμοποιούν τον όρο «προοδευτική συνεργασία», ούτε για τους εαυτούς τους, ούτε για τον άλλο μνημονιακό κύκλο, μολονότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις αρνήθηκαν στους δανειστές την παραχώρηση του διαχρονικού άυλου και υλικού πλούτου της πατρίδας, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ με το Υπερταμείο.

Η έννοια του προοδευτικού, ως εκ τούτου, όταν την επικαλούνται οι λειτουργοί του Γ’ Μνημονίου, εξαερώνεται, υγροποιείται και ευτελίζεται στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Γιατί «αρχή παιδείας η των ονομάτων επίσκεψις».

Και δεν πρέπει οι νεότερες γενιές να συσχετίσουν την προοδευτικότητα με ό,τι αντιδραστικό συμβαίνει σήμερα στην πατρίδα μας.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 22/8/2018

Περισσότερα

Το Μνημόνιο ….φεύγει, 714 Μνημονιακοί Νόμοι μένουν!

Ακόμη 60.000 Μνημονιακές Διατάξεις, 300.000 Μνημονιακές Υ.Α.!

Να ενημερωθεί ο λαός για τα χειρότερα που έρχονται.

 

1.Με τον Ν. 3845/2010 η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με Πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου, επέβαλλε στην χώρα το Α’ Μνημόνιο. Ακολούθησε το Β’ Μνημόνιο (Ν. 4046/2012) της συγκυβέρνησης Παπαδήμου. Το Γ’ Μνημόνιο (του Ν. 4336/2015) της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., για όσους έχουν την υπομονή και το χρόνο να μελετούν το περιεχόμενο των Μνημονίων, είναι το πλέον γενικευμένο, ανακεφαλαιωτικό και πλήρες, που επιταχύνει τις συνθήκες παράδοσης των εγχώριων παραγωγικών μονάδων στο ξένο, κυρίως κρατικό, αλλά και νομαδικό κεφάλαιο και υποβαθμίζει την κοινωνία και την οικονομία σε δευτερεύουσα συμπληρωματική, ελλειμματική, υπηρετική των κεντροευρωπαϊκών οικονομιών. Ο Ν. 4559/2018, είναι ο τελευταίος χρονολογικά μνημονιακός Νόμος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Συνολικά, επί μνημονίων, έχουν ψηφιστεί μέχρι σήμερα 714 μνημονιακοί Νόμοι, 60.000 μνημονιακές διατάξεις και έχουν εκδοθεί 300.000 Υπουργικές αποφάσεις προς υλοποίηση των ψηφισμένων Νόμων!!! Όλο αυτό το θεσμικό «οπλοστάσιο» παραμένει ανέπαφο μετά την ημερολογιακή λήξη της δανειακής σύμβασης και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει απαγορεύσει στις επόμενες κυβερνήσεις να το ακυρώσουν ή να το αναστείλουν, συνολικά ή τμηματικά!! (Νόμοι 4472/17 & 4775/17).

2. Όλοι άλλωστε γνωρίζουν, αν και αρκετοί δημοσιόλογοι του Μνημονιακού τόξου σκοπίμως το αποκρύπτουν, ότι άλλο είναι η δανειακή σύμβαση και άλλο το μνημόνιο συνεννόησης για τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις οικονομικής πολιτικής. Με την ολοκλήρωση, ως εκ τούτου, του μνημονιακού θεσμικού πλαισίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όλη η εθνική, κοινωνική και οικονομική ζωή, όσων Ελλήνων απομένουν στη χώρα, θα ρυθμίζεται από τις προβλέψεις του μνημονίου. Σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης, στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού τα τελευταία 200 χρόνια, δεν παρήχθη τόσο μεγάλο σε έκταση και όγκο υπαγορευμένο (ετερόνομο) νομοθετικό έργο, που μετέτρεψε το κοινοβούλιο σε μηχανισμό παραγωγής ετερόνομων διατάξεων. Αυτό ισοδυναμεί με μια εξ υπαρχής ίδρυση κράτους σε εντελώς διαφορετικές βάσεις, από αυτές που οι πρώτες Συνελεύσεις των Επαναστατών Ελλήνων του ’21 είχαν καθορίσει.

Και ασφαλώς δεν είναι μόνο ο όγκος του ετερόνομου θεσμικού πλαισίου που ξαφνιάζει τους μελετητές, αλλά το περιεχόμενο των σχετικών ρυθμίσεων και η εμβάθυνση και επέκταση σε όλους τους τομείς της εθνικής ζωής, της πολιτικής, οικονομικής και πολιτισμικής ετερονομίας.

Η συμπύκνωση του ετερόνομου πλαισίου, με το οποίο καλείται να ζήσει η χώρα στο Γ΄ Μνημόνιο και η διάλυση κάθε θετικού θεσμικού επιτεύγματος των Πανελλήνων, έγινε με το αρχικό και συμπληρωματικό Μνημόνιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που ίδρυσε το Υπερταμείο (Ν 4389/2016) αλλοτρίωσης κάθε σοβαρού στοιχείου του διαχρονικού άυλου και υλικού πλούτου της πατρίδας και εξουθένωσε το θεσμό της εργασίας και τους συνοδευτικούς θεσμικούς της πυλώνες με το τερατούργημα του ενιαίου ΕΦΚΑ.

Στο σύνολο των Μνημονιακών διατάξεων προστέθηκε και η «θεσμοποίηση» του τερατώδους πλεονάσματος (3,5% έως το 2022 και 2,2 έως 2060!) που προσκρούει σε κάθε οικονομική λογική και ιστορική αξιολόγηση των οικονομιών των εθνών.

Έτσι, με τη «φορολογικοποίηση» του ασφαλιστικού συστήματος και την επιβάρυνση με αβάσταχτη φορολογία των ιδιωτικών περιουσιών, καταστρέφεται ο μικροϊδιοκτητικός τρόπος παραγωγής, διαλύεται η οικογενειακή εστία ( με το κύμα των αποποιήσεων των κληρονομιών κλπ) και κάθε μελλοντική κυβέρνηση δεν θα έχει τη δυνατότητα να εντάξει τους παραγωγικούς πόρους σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, αφού ξένες δυνάμεις πλέον ελέγχουν τις κύριες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, ξένες οικονομίες νέμονται την εργασία των εκατοντάδων χιλιάδων νέων μας που μεταναστεύουν, ξένες τράπεζες εκμεταλλεύονται τις αποταμιεύσεις των Ελλήνων, αφού δεν υπάρχει εθνική αποταμίευση και όλα τα μεγέθη της οικονομίας υπόκεινται σε τριμηνιαία ενισχυμένη εποπτεία (συχνότερη δηλαδή των αξιολογήσεων). Επίσης, με τη «ρήτρα μη ανατρεψιμότητας», δένει τα χέρια κάθε μελλοντικής κυβέρνησης, πολύ περισσότερο που υπογράφτηκε από την Ελληνική κυβέρνηση και μια νέα τραγική δέσμευση ότι θα λάβει και πρόσθετα μέτρα από αυτά που βρίσκονται υπό υλοποίηση, εάν χρειαστεί.

3. Έτσι, οι πλειστηριασμοί ιδιωτικών περιουσιών, σπιτιών, αγρών, επιχειρήσεων, πρέπει να υπερβαίνουν τις 140.000 επί μία τριετία. Και τα παραγωγικά μέσα ν’ αλλάζουν χέρια κατά τις βουλήσεις των ξένων funds που διοικούν πλέον τις τρεις φορές ανακεφαλαιοποιημένες από το δημόσιο, τράπεζες. Όσον αφορά τα εργασιακά, θα βρίσκονται υπό διαρκή αποσυγκρότηση με γενίκευση της εργασιακής ευελιξίας και της ανάδειξη της νέας γενιάς των φτωχών εργαζομένων, που αμείβονται πλέον με το κόστους του καθημερινού τους φαγητού. Υπό αυτές τις συνθήκες, το δημογραφικό πρόβλημα θα οξύνεται, οι Έλληνες θα νιώθουν ξένοι στη χώρα τους και τα εθνικά θέματα θα επιλύονται το ένα μετά το άλλο εις βάρος των εθνικών δικαίων. Το συμπέρασμα, είναι ότι η χώρα και ο λαός παγιδεύτηκαν από το θεσμικό μνημονιακό πλαίσιο που δεν μπορεί ν’ αλλάξει στις βασικές του ρυθμίσεις χωρίς τη συναίνεση των δανειστών ή με μονομερείς ενέργειες αμφισβήτησής του από μία παλλαϊκή κυβέρνηση που σήμερα φαντάζει ως χίμαιρα.

4. Παρ’ όλα αυτά, το ευρύ το Μνημονιακό μπλοκ και κυρίως ο κυβερνητικός του βραχίονας επιμένει στην πολιτική της εξαπάτησης του λαού με την συνδρομή μιας ισχυρής παλαιάς και νεόκοπης μερίδας δημοσιολόγων. Όλοι εν χορώ, παρά τις εσωτερικές του διαφορές, επιχειρούν να πείσουν τους πολίτες ότι τελειώνουν τα μνημόνια. Προσποιούνται ότι είναι το ίδιο κείμενο η δανειακή σύμβαση και τα Μνημόνια, ώστε να περάσουν στην κοινή γνώμη ότι μετά την αυριανή μέρα όλες οι ρυθμίσεις του Μνημονίου, όλες οι διατάξεις των Μνημονιακών Νόμων θα πάψουν να ισχύουν!!! Δεν υπάρχει προηγούμενο χώρας ή λαού που να δέχτηκε τέτοια απόπειρα εξαπάτησης από ομάδες και κυβερνήσεις που εξυπηρετούν να συμφέροντα των δανειστών.

Η ευθύνη, βέβαια, δεν βαρύνει μόνον αυτούς που για να παραμείνουν στην εξουσία παρέδωσαν το λαό στους δανειστές, στέλνοντας τον λογαριασμό του χρέους στην παρούσα αλλά και στις μέλλουσες γενναίες.

Η ευθύνη επιμερίζεται σε πολλές κατευθύνσεις, αλλά και σε αυτούς που απείχαν συνειδητά από ένα μέτωπο αντίστασης κατά της επιβολής και οικοδόμησης του αποικιοκρατικού νομικού πλαισίου. Και σε όλους αυτούς που έδειξαν απρόθυμοι να συγκροτηθεί ένα πατριωτικό κοινωνικό μέτωπο σωτηρίας της χώρας. Όταν ο λαός ενημερωθεί για την αλήθεια και βιώσει την μετάπτωση της χώρας στην περιφέρεια της Ευρώπης, τότε θα αποδώσει σε καθέναν τις ευθύνες, αλλά η πατρίδα θα έχει απολέσει μεγάλο μέρος του εθνικού, κοινωνικού και αναπτυξιακού της ιστορικού χρόνου.

5. Γι’ αυτό, χρειάζεται άμεσα η συγκρότηση ενός κοινωνικού πατριωτικού μετώπου, που θα κρατήσει, έστω και σοβαρά λαβωμένη, όρθια την Ελλάδα. ΤΩΡΑ που μπαίνουμε στην υλοποίηση του βαθέως Μνημονίου. ΤΩΡΑ που έρχονται τα πιο δύσκολα χρόνια για τους νέους, τις ιδιωτικές περιουσίες, τα δημόσια αγαθά, το κοινωνικό κράτος, τις συντάξεις κλπ, τώρα που επιχειρείται η μεγάλη συνειδητή παραπλάνηση απ’ αυτούς που αφαίμαξαν ένα ΑΕΠ και πλέον από την κοινωνία χωρίς αποτέλεσμα, επιβάλλεται όλοι όσοι έμειναν όρθιοι και δεν λύγισαν στις ιδεολογικές, ηθικές και εθνικές προσβολές, που δεν πρόδωσαν τον Ελληνικό λαό να συγκροτήσουν το πολιτικό μέτωπο εκείνο που θα κρατήσει όρθια τη χώρα. Το οφείλουμε στους νέους και τις νέες μας, στην ιστορία μας, στην αξιοπρέπεια και την ιδιαιτερότητα της φυλής.

Η ΟΡΘΙΑ ΕΛΛΑΔΑ είναι η απάντηση σε όσους τη θέλουν μίζερη και νικημένη.

 

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόεδρος της ΕΝΥΠΕΚΚ

Περισσότερα

«Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας η Ελλάδα!

         ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Αθήνα 12-7-2018

 

«Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας η Ελλάδα!

 

 

  • Στο 51,1% η μερική και εκ περιτροπής απασχόληση

το α” εξάμηνο του 2018!

  • Χάθηκαν 6.259 θέσεις εργασίας στους 30-44 ετών!
  • Η Αττική κρατάει την …πρωτιά στην ανεργία!

 

 

Τα ευρήματα του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που εφαρμόστηκαν για πέμπτη χρονιά, είναι άκρως αποκαλυπτικά για το α” εξάμηνο του 2018, αλλά ταυτόχρονα και ανησυχητικά, για το μέλλον της μισθωτής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

1.Σε σύνολο προσλήψεων 1.359.805 το πρώτο εξάμηνο του 2018, μόνο οι 664.732 (ποσοστό 48,9%) είναι θέσης πλήρους απασχόλησης, ενώ οι 695.073 (ποσοστό 51,1%) είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης.

Ειδικότερα: οι 528.120 (ποσοστό 38,8%) είναι θέσεις μερικής απασχόλησης και 166.953 (12,3%) είναι θέσεις εκ περιτροπής εργασίας, όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα IV και το ακόλουθο διάγραμμα VII (σελ. 8 “ΕΡΓΑΝΗΣ” Ιουνίου 2018).

 

ΜΗΝΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ  ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΠΟ  01.01.2018  ΕΩΣ  30.06.2018

ΠΛΗΡΗΣ

ΑΠΑΣΧΟ ΛΗΣΗ

    ΜΕΡΙΚΗ

    ΑΠΑΣΧΟ ΛΗΣΗ

 ΕΚ ΠΕΡΙ-ΤΡΟΠΗΣ

   ΑΠΑΣΧΟ ΛΗΣΗ

       ΣΥΝΟΛΟ

  ΠΡΟΣΛΗ ΨΕΩΝ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018 71.943 61.950 19.983 153.876
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 65.659 62.406 22.280 150.345
ΜΑΡΤΙΟΣ 2018 95.873 76.006 24.263 196.142
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2018 149.051 90.049 28.972 268.072
ΜΑΙΟΣ 2018 154.413 118.388 35.368 308.169
ΙΟΥΝΙΟΣ 2018 127.793 119.321 36.087 283.201
ΣΥΝΟΛΟ Α’ ΕΞΑΜΗΝΟΥ 2018 664.732 528.120 166.953 1.359.805

 

1

 

2.Περισσότερο ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για τον μήνα Φεβρουάριο 2018, όπου σε σύνολο 150.345 προσλήψεων, οι 84.686 (=62.406+22.280), δηλ. ποσοστό 56,3%,  είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, ενώ οι θέσεις πλήρους απασχόλησης ανέρχονται σε 65.659, δηλ. ποσοστό 43,7%!

 

 

 

3.Εδώ πρέπει να επισημάνουμε επίσης ότι τον μήνα Ιούνιο 2018, 2.688  συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερικής και 1.109 σε εκ περιτροπής απασχόληση (με ή χωρίς τη συμφωνία εργαζομένου), δηλαδή αθροιστικά 3.797 συμβάσεις έπαψαν να είναι πλήρους απασχόλησης, γεγονός που οδηγεί ισάριθμες οικογένειες στην αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και τη δυσχερέστερη διαβίωσή τους!!

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα στοιχεία της «ΕΡΓΑΝΗΣ» (Διάγραμμα ΙΧ, σελ. 10), οι νέες προσλήψεις πλήρους απασχόλησης, κατά τον ίδιο μήνα Ιούνιο 2018, ανέρχονται στο 45,13% ενώ οι μερικής απασχόλησης σε 42,13% και οι εκ περιτροπής σε 12,74%, ήτοι αθροιστικά στο ποσοστό του 54,87%!!

 

2

 

Η μαζική υποκατάσταση θέσεων πλήρους απασχόλησης από τις διάφορες μορφές εργασιακής ειλωτείας (και κυρίως τη μερική απασχόληση και την εκ περιτροπής εργασία) θα είναι η μόνιμη μεγάλη απειλή για το μέλλον των συντάξεων στην Ελλάδα, πολύ περισσότερο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το τρίτο Μνημόνιο (ν. 4336/2015) έχει αναλάβει σημαντικές δεσμεύσεις για γενίκευση της ελαστικής απασχόλησης σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς και κλάδους δραστηριότητας!

 

4.Επιπροσθέτως, αναφορικά με την ηλικιακή ομάδα από 30 έως 44 ετών, οι αναγγελίες πρόσληψης για τον Ιούνιο 2018 ανήλθαν στις 102.526, ενώ οι αποχωρήσεις στις 108.785, όπως αναγράφεται στη σελίδα 11  (Πίνακας VIII).

Πρόκειται για την πλέον παραγωγική ομάδα συμπολιτών μας, που προσδοκάται να δημιουργήσει οικογένεια ή επιχειρηματικές μονάδες, να οραματιστεί και να πραγματώσει νέες ιδέες και να προάγει την καινοτομία. Είναι επιστήμονες που ευελπιστούν να επενδύσουν στη χώρα τους τις γνώσεις που έλαβαν και αρνούνται να ξενιτευτούν. Η μνημονιακή καταιγίδα όμως τους ανακόπτει τη διάθεση για δημιουργικότητα και ματαιώνει τα όνειρά τους, ενώ οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης δεν τους εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.

 

5.Εξάλλου τραγικά είναι τα στοιχεία για τον Νομό Αττικής!!

Όπως συνάγεται από τον Πίνακα ΧΙΙ (σελ. 14), ο πολυπληθέστερος Νομός της χώρας μαστίζεται από την ανεργία, αφού τον Ιούνιο του 2018 οι προσλήψεις ανήλθαν σε 101.301 ενώ οι αποχωρήσεις σε 109.796!!

Σε μια τουριστική περίοδο που αναμενόταν οι προσλήψεις να έχουν θετικό πρόσημο στο γενικό ισοζύγιο, έχουμε ρεκόρ στην αρνητική ροή μισθωτής απασχόλησης!!

Με τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών η χώρα μετατρέπεται σταθερά και βίαια σε «Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας, σε Εθνική ΕΟΖ (Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη) φτηνής εργασίας και ισχνών εισφορών με άμεσο κίνδυνο για το μέλλον των συντάξεων!

Έτσι η κυβέρνηση μπορεί να επαίρεται ότι μείωσε την ανεργία κατά 4 μονάδες περίπου από τότε που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, τα Ταμεία όμως χάνουν διαρκώς, τη διετία 2016-2017 2 δις € περίπου από τις μειωμένες εισφορές λόγω των νέων ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Εάν στα μεγέθη αυτά προσθέσουμε και τις δραματικές απώλειες για τα Ασφαλιστικά Ταμεία, ύψους 4 δις € περίπου ετησίως και 130 δις € αθροιστικά από τις μνημονιακές πολιτικές για την περίοδο 2010-2016, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πόσο ζοφερό είναι το μέλλον των συντάξεων  στην πολύπαθη πατρίδα μας!

Τα στοιχεία αυτά καταρρίπτουν και τις θεωρίες που εσχάτως αναπτύσσουν οι εκπρόσωποι της τρόικας, διάφορα εργοδοτικά Ινστιτούτα αλλά και επιστήμονες Πανεπιστημίων και Ινστιτούτων Κοινωνικών Φορέων(!), ότι δήθεν, μέσα από την ανεργιογόνα και υφεσιογόνα …ανάπτυξη του μνημονιακού προγράμματος, μπορεί να προκύψουν καλύτερες συνθήκες για τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τις συντάξεις.

Συνεπώς, κυρίως λόγω της μεγάλης και μόνιμης ανεργίας και της ανησυχητικής εκτόξευσης της φτηνής (ευέλικτης) απασχόλησης, το μέλλον για τις ελληνικές συντάξεις είναι αβέβαιο με αποκλειστική ευθύνη των δανειστών και των κομμάτων του μνημονιακού τόξου! Είμαστε μπροστά σε τραγικό αδιέξοδο για τον λαό και τη χώρα μας!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση να σταματήσει κάθε συζήτηση για περαιτέρω «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, να αποκαταστήσει την προστασία των ομαδικών απολύσεων προκειμένου να ενισχυθεί η σταθερή και πλήρης απασχόληση, η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει ικανούς πόρους για τη διάσωση των Ταμείων και να εγγυηθεί αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους της πατρίδας μας!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ θα συνεχίζει να ενημερώνει τον πολύπαθο λαό μας για τα τεκταινόμενα στην εργασία και την ασφάλιση, σε αντίθεση με τα κυβερνητικά στελέχη που απασχολούνται με περιοδείες εντός και εκτός της χώρας.

Για την Εκτελεστική Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα

Το Eurogroup της ντροπής και της απόλυτης ταπείνωσης!

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΥΠΕΚΚ

22/6/2018

Το Eurogroup της ντροπής και της απόλυτης ταπείνωσης!

Ρύθμιση χρέους επ’ωφελεία των δανειστών!

 

Με τη διευθέτηση κατά το συμφέρον των δανειστών του τελευταίου μέρους τής τρίτης δανειακής σύμβασης, η Ελλάδα εισέρχεται πλέον στο βαθύτερο τούνελ των μνημονιακών υποχρεώσεων, αφού η χώρα:

α-διακηρύσσει και αναδέχεται την ιδιοκτησία του μνημονιακού προγράμματος που θα εφαρμόζει απαρέγκλιτα με αυστηρότερη εποπτεία από την προηγούμενη (ανά τριετία),

β-μεταβάλλεται σε ένα απέραντο πεδίο ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ρευστοποίησης τής ιδιωτικής-οικογενειακής και επαγγελματικής περιουσίας των Ελλήνων,

γ-υποχρεώνεται να απαλλοτριώσει με ταχύτατες διαδικασίες όσες δημόσιες και κοινωνικές επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία του κράτους και των ΝΠΔΔ που απομένουν,

δ-δεσμεύεται να εμβαθύνει στις προηγούμενες κοινωνικές, ασφαλιστικές, εργασιακές “μεταρρυθμίσεις”,

ε-υποχρεούται να προσαρμόσει τις κρατικές δομές προς τα συμφέροντα των αγορών και

στ-επαναλαμβάνει, για πολλοστή φορά, τη δέσμευσή της να εφαρμόσει τη δέσμη περικοπών στις συντάξεις και στην φορολογία του εισοδήματος (αφορολόγητο) του τέταρτου Μνημονίου (ν. 4549/2018) που μόλις προχτές με το Μεσοπρόθεσμο 2019-2022 ψήφισε και μάλιστα για δεύτερη φορά η κυβερνητική πλειοψηφία.

Έναντι αυτών και άλλων μέτρων τής αποκαλούμενης μνημονιακής …“εμβάθυνσης”, η κυβέρνηση έλαβε ΜΟΝΟ ασήμαντες ελαφρύνσεις (μεταθέσεις πληρωμών τοκοχρεολυσίων μέρους των δανείων), οποτεδήποτε ανακαλούμενες από τους δανειστές, με υποχρέωση μερικής εξόφλησης με αυτά του ΔΝΤ, ώστε η Γερμανία να εξασφαλίσει την πολυπόθητη διαβεβαίωσή του ότι “το χρέος μπορεί να είναι βιώσιμο”. Κρίση, που βασίζεται στη δημιουργία των υπερπλεονασμάτων με τα οποία υποθηκεύεται η οικονομία τής χώρας και εξαλείφεται η υποχρέωση των δανειστών να λάβουν μέτρα ουσιαστικής διαγραφής του χρέους.

Με άλλα λόγια, με την πολιτική των “υπερπλεονασμάτων του αίματος”, η κυβέρνηση υπονόμευσε την εκπλήρωση των υποσχέσεων των δανειστών, ήδη από το 2012.

Αυτή η συμφωνία δεν ωφελεί τον ελληνικό λαό γι’αυτό και την απορρίπτει.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα