Η «ατζέντα» του ελληνικού λαού στην κυρία Μέρκελ

 

 

Η «ατζέντα» του ελληνικού λαού στην κυρία Μέρκελ

 

 

  • Πολεμικές αποζημιώσεις-επανορθώσεις-επιστροφή κατοχικού δανείου
  • Κατάργηση του Υπερταμείου
  • Ονομαστική διαγραφή τού χρέους

 

 

Η επίσκεψη τής βραδέως απερχόμενης από την καγκελαρία κυρίας Μέρκελ, που πάντως έχει ακόμη αρκετό χρόνο διακυβέρνησης, δίνει την ευκαιρία σε όλο το πολιτικό προσωπικό τής χώρας (κυρίως το μνημονιακό) να της θέσει ορισμένα βασικά ζητήματα που είναι κρίσιμα, οιονεί υπαρκτικά για την κοινωνική, οικονομική και εθνική μας πορεία.

Κατ’αρχάς, είναι καιρός να της τεθεί από όλους τους πολιτικούς αργηγούς και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το χρονίζον  -αλλά πάντα επίκαιρο-  ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων, των επανορθώσεων και της επιστροφής τού κατοχικού δανείου.

Τα δικαιώματα επ’αυτών  του κράτους και των πολιτών είναι απαράγραπτα σύμφωνα με το Δημόσιο Διεθνές και Ανθρωπιστικό Δίκαιο. Θα πρέπει, ως εκ τούτου, οι αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες να προμηθεύσουν στους αρχηγούς των κομμάτων τα σχετικά έγγραφα και ντοκουμέντα ώστε να επιδοθούν στη γερμανίδα καγκελάριο εν είδει ύστατης έγγραφης και επίσημης προειδοποίησης και να αξιωθεί άμεση συγκρότηση και λειτουργία κοινής Επιτροπής Ελέγχου και Εκκαθάρισης των απαιτήσεων ώστε να δρομολογηθεί σε βάθος εύλογου χρόνου η έναρξη καταβολής των δόσεων. Άλλως, τα έγγραφα αυτά θα προσαχθούν ενώπιον των αρμοδίων Επιτροπών που υπάρχουν ακόμη ή ενώπιον των αρμοδίων Δικαστηρίων και οργάνων τού ΟΗΕ και άλλων Διεθνών Οργανισμών.

Δεύτερον, πρέπει να αξιωθεί από όλο το μνημονιακό προσωπικό η κατάργηση του υπερΤαμείου και των εταιρειών του ώστε να απελευθερωθούν όλα τα στοιχεία τού διαχρονικού άυλου και υλικού πλούτου τής πατρίδας, πρωτίστως τα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία. Όλοι γνωρίζουν ότι στον 21ο αιώνα (και μάλιστα εντός της ΕΕ) η υποθήκευση και ρευστοποίηση του εθνικού πλούτου μιας δέσμιας στα δάνεια χώρας αποτελεί πρωτοφανή αταβιστική οπισθοδρόμηση σε προδημοκρατικές εποχές.

Εξάλλου, σύμφωνα και με την κλασική οικονομική θεωρία, καμία χώρα που έχει υποθηκεύσει τις κύριες πηγές τού πλούτου της και τα περιουσιακά της στοιχεία στους δανειστές δεν θεωρείται σοβαρή ούτε μπορεί να ελκύσει μεσομακροπρόθεσμες άμεσες ξένες επενδύσεις, παρά γίνεται μόνον έρμαιο τού νομαδικού κεφαλαίου.

Τρίτον, θα πρέπει να της ζητήσουν να δρομολογήσει τις διαδικασίες ονομαστικής διαγραφής τού δημόσιου χρέους που οι μνημονιακές πολιτικές αύξησαν υπέρογκα. Το αίτημα αυτό προβάλλεται επιτακτικά και από όλες τις παγκόσμιες δεξαμενές σκέψης και αρμόδιους Οργανισμούς (π.χ. ΔΝΤ) αφού είναι ηλίου φαεινότερο ότι το υπέρογκο αυτό χρέος δεν είναι εξυπηρετήσιμο, δηλαδή κατά το κοινώς λεγόμενο «βιώσιμο». Το αίτημα αυτό είναι ρεαλιστικό, πολύ περισσότερο που το μεγαλύτερο μέρος τού χρέους είναι προς δημόσιους ευρωπαϊκούς οργανισμούς και κράτη-μέλη.

Υπάρχουν πολλά άλλα ζητήματα αλλαγής των αποτυχημένων μνημονιακών πολιτικών που μπορούν να της τεθούν, αλλά είναι σκόπιμο και κρίσιμο όλες οι ηγεσίες τού μνημονιακού τόξου να επικεντρωθούν σήμερα στα παραπάνω τρία, ώστε να διαμορφωθεί ένα ευρύ μέτωπο τουλάχιστον ως προς αυτά.

 

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *