ΥΠΕΡΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

  ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

6/12/2018

 

 

ΥΠΕΡΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

 

Το υπερπλεόνασμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

ως κριτήριο ιδεολογικής τοποθέτησής της

στον ακραίο νεοφιλελευθερισμό !

 

 

1.Η ύπαρξη πλεονασμάτων στην οικονομική θεωρία και πράξη των κρατών, των οικονομικών μονάδων αλλά και των οικογενειών, σημαίνει ότι, μετά την εκπλήρωση όλων των σύγχρονων αναγκών και λειτουργιών κάθε οργανισμού, η καλή λειτουργία τής οικονομίας και της διαχείρισης αφήνει περίσσευμα πλούτου για συσσώρευση και αποταμίευση.

Υπερπλεόνασμα, εξάλλου, σημαίνει κάτι το αναπάντεχα επιτυχημένο, αυτό το οικονομικό αποτέλεσμα που προέκυψε από την ευνοϊκότερη συγκυρία των εσωτερικών και διεθνών συνθηκών που θα μπορούσε να συμβεί, όπου όλοι οι παράγοντες συνέδραμαν στο να επιτευχθεί αυτή η ασύλληπτη και μοναδική υπερεπάρκεια στην οικονομική ιστορία των εθνών.

Στην οικονομική πρακτική τα πλεονάσματα αποτυπώνονται πρωτίστως στο υπερ-θετικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, όπου φαίνεται η αλκή και επικράτηση στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις και το εμπόριο τής εγχώριας παραγωγικής μηχανής που μπορεί να εξάγει και να αποφέρει πολύ περισσότερα από το τίμημα των απαραίτητων εισαγωγών.

Είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στη χώρα μας. Ακόμη και με την πολιτική μείωσης των εισαγωγών, αυτές ακόμη υπερτερούν σημαντικά των εξαγωγών. Επομένως, προκύπτει έλλειμμα εν αντιθέσει με τις εξαγωγές τής γερμανικής οικονομίας, ακόμη και αυτής της ιταλικής. Δυστυχώς για τους Έλληνες, τα πλεονάσματα είναι αποτέλεσμα των μνημονιακών συμφωνιών, δηλαδή τής «χρεοδουλοπαροικίας», που συμφώνησε η σημερινή μνημονιακότερη (κατά τις δηλώσεις των ίδιων των δανειστών) κυβέρνηση.

Έτσι, από τις αναλύσεις των εθνικών λογαριασμών αλλά και τις ομολογίες των κυβερνητικών παραγόντων προκύπτει ότι το πλεόνασμα …επιτυγχάνεται από τρεις στοχευμένες πολιτικές:

α)την υπερφορολόγηση,

β)την περαιτέρω μείωση έως αφανισμού των δημοσίων επενδύσεων και

γ)τη στάση πληρωμής πολλών δις ληξιπροθέσμων οφειλών του Δημοσίου προς τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

 

2.Ως προς την υπερφορολόγηση, αξίζει να σημειωθούν περιληπτικά τα παρακάτω:

Σήμερα συντελείται συστηματική αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων, ιδιαιτέρως των φτωχοτερων μέσω των έμμεσων φόρων που έχουν επιβληθεί, με αυξημένους συντελεστές πάνω στα είδη πρώτης ανάγκης.  Το ίδιο συμβαίνει με τα παραδοσιακά επαγγέλματα που συγκροτούν τον ευρύ τομέα των μικρομεσαίων που, ενώ όλοι ισχυρίζονται ότι αποτελούν «τη ραχοκοκαλιά τής οικονομίας», τον έχουν συρρικνώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Εξάλλου, με τους αυξημένους φόρους που έχουν επιβληθεί στην ιδιωτική περιουσία με ναυαρχίδα τον ΕΝΦΙΑ, τα πατρογονικά και οικογενειακά ακίνητα απαξιώνονται έως του βαθμού της δήμευσης, έτσι ώστε οι αποποιήσεις των κληρονομιών από τα παιδιά και τα εγγόνια να πολλαπλασιάζονται κατά γεωμετρική πρόοδο.

Το λεγόμενο «περιουσιολόγιο», με την καταγραφή όλων των αποτιμητών στοιχείων, ακόμη και των οικογενειακών κειμηλίων πάσης φύσεως, συγκροτεί τον πανοπτικό μάτι του «Μεγάλου Αδελφού» που δεν αφήνει καμιά ανάσα από την εποπτεία των δανειστών σε βάθος πολλών δεκαετιών.

Η φορολογικοποίηση εξάλλου του ασφαλιστικού συστήματος, δηλαδή η είσπραξη υψηλών εισφορών με κριτήρια φορολογικής αφαίμαξης έναντι της διαρκώς απομειούμενης σύνταξης και των γλίσχρων παροχών τού Κοινωνικού Κράτους, συμπληρώνει τη φορολογική συγχορδία και δημιουργεί ένα εφιαλτικό τοπίο για το μέλλον των Ελλήνων.

Οι οικονομολόγοι τής κλασικής οικονομικής θεωρίας ονόμαζαν τα πλεονάσματα που προκύπτουν από αυτές τις πηγές «πλεονάσματα του αίματος».

Πώς μπορεί, λοιπόν, να χαρακτηριστεί ιδεολογικά η τρέχουσα φορολογική πολιτική; Υπάρχει έστω και μία νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που σε συνθήκες κρίσης επέδειξε τόσο αντικοινωνική και τόσο αντιαναπτυξιακή πολιτική; Με τα κριτήρια του ορθού λόγου, βρίσκεται ή όχι η πολιτική αυτή στο άκρο δεξιό τού ιδεολογικού πολιτικού φάσματος;

 

3.Ο προϋπολογισμός για το 2019 μειώνει περαιτέρω σημαντικά τις
–ούτως ή άλλως- εκμηδενισμένες δημόσιες επενδύσεις. Αυτό δεν το αποτόλμησε καμία δεξιά ή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση στην Ελλάδα και την Ευρώπη καθ’όλη τη μεταπολεμική περίοδο μέχρι σήμερα.

Οι δημόσιες επενδύσεις στις υποδομές και στην αξιοποίηση του εθνικού πλούτου πολλαπλασιάζουν την ανάπτυξη και το εθνικό προϊόν, ξέχωρα του ότι είναι η βασική πολιτική όλων των δημοκρατικών κυβερνήσεων. Ακόμη  και οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, μέσω των δημοσίων επενδύσεων, δημιουργούν το κατάλληλο επενδυτικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα κινητοποιηθεί και η ιδιωτική πρωτοβουλία.

Πάνω απ’όλα όμως, όπως προαναφέρθηκε, οι δημόσιες επενδύσεις είναι το αλάθητο κριτήριο του οικονομικού ορθολογισμού, του πατριωτισμού και του προοδευτικού προσανατολισμού. Επομένως η σημερινή επιλογή τής κυβέρνησης στο κεντρικότερο οικονομικό ζήτημα είναι πέραν της συντηρητικής πολιτικής. Είναι ακραία αντιδραστική.

 

4.Η μη πληρωμή των ληξιπρόθεσμων χρεών του Δημοσίου προς τους πολίτες, τις επιχειρήσεις, τους συνταξιούχους κ.λπ., ενώ ταυτόχρονα πολλαπλασιάζει τις κατασχέσεις περιουσιών και λογαριασμών των μισών περίπου Ελλήνων, που είναι οφειλέτες λόγω κρίσης προς τους διάφορους δημόσιους φορείς, είναι πέραν της συντηρητικής ή αντιδραστικής πολιτικής.

Είναι κατάλυση της νομιμότητας και της συνταγματικής τάξης, σύμφωνα με την οποία πρώτιστη υποχρέωση του κράτους είναι η πληρωμή των οφειλών του προς τους πολίτες. Η πολιτική τής άρνησης ή της μετάθεσης αυτών των πληρωμών κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος, στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα και εν τέλει σχετικοποιεί το δημοκρατικό αίσθημα. Και σ’αυτή την πολιτική δεν μπορεί παρά να δοθεί ο χαρακτηρισμός τής ακραία αντιδραστικής πολιτικής.

Κατ’ακολουθία των ανωτέρω και επειδή πρέπει να παύσει η καραμέλα τής κυβερνητικής προπαγάνδας, ότι τάχα η κυβέρνηση εκπροσωπεί την προοδευτική πολιτική ενώ τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα εκπροσωπούν την αντίδραση, τα τρία ανωτέρω στοιχεία σύνθεσης του υπερπλεονάσματος, αλλά και άλλες πολλές συμπεριφορές που δεν είναι του παρόντος να περιγραφούν, συγκροτούν την πιο ακραία δεξιά και αντιδραστική πολιτική που έχει εφαρμοστεί στην Ελλάδα, από τη Μεταπολίτευση τουλάχιστον του 1974 μέχρι σήμερα.

Για τον ιδεολογικό χαρακτηρισμό τής «κοινωνικής πολιτικής» τής κυβέρνησης, θα υπάρξουν άλλα σημειώματα της ΕΝΥΠΕΚΚ.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

 

Περισσότερα

Έκτακτη ανακοίνωση!

ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ !

 

Δείτε εδώ το σχέδιο αίτησης για επιστροφή αναδρομικών εισφορών που συμβουλεύουμε να καταθέσουν προς τον ΕΦΚΑ οι αυτοαπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες.

 

ΑΙΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΦΚΑ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘ ΕΠΑΓΓ 051218

Η ΕΝΥΠΕΚΚ μένει πάντα πιστή στις αρχές της για την υπεράσπιση του Κοινωνικού Κράτους και πάντα κοντά στους ανθρώπους τού μόχθου.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ,   5/12/2018

Περισσότερα

Σε ομηρία οι “παλαιοί” (μέχρι 12-5-2016) συνταξιούχοι !

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

5/12/2018

Σε ομηρία οι “παλαιοί” (μέχρι 12-5-2016) συνταξιούχοι !


Η κυβέρνηση παγώνει τις περικοπές για το 2019 αλλά:

α.επανυπολογίζει όλες τις “παλαιές” συντάξεις!

β.γνωστοποιεί σε όλους τους συνταξιούχους το ύψος της προσωπικής διαφοράς!

γ.διατηρεί σε ισχύ τις περικοπές για τα έτη 2020-2022 με το νόμο του Μεσοπρόθεσμου (ν.4549/2018, σελ. 8672) !

 

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί τα κόμματα να ψηφίσουν την τροπολογία μας!

 

Ιδού η τροπολογία της ΕΝΥΠΕΚΚ!

 

Με την τροπολογία που κατέθεσε χτες η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τους δανειστές και φέρει μάλιστα τον βαρύγδουπο τίτλο “Κατάργηση των διατάξεων περί μείωσης των συντάξεων”, εμπαίζει για άλλη μια φορά τους συνταξιούχους και τις οικογένειές τους.

Η κυβέρνηση, με το βλέμμα της στραμμένο στις εκλογές, παγώνει τις περικοπές που η ίδια ψήφισε (ν.4472/2017 άρθρα 1 και 2) προκειμένου από τις περικοπές των συντάξεων να χρηματοδοτήσει την πολιτική των συσσιτίων. Την ίδια στιγμή όμως:

α.επανυπολογίζει όλες τις “παλαιές” συντάξεις!

β.γνωστοποιεί σε όλους τους συνταξιούχους το ύψος της προσωπικής διαφοράς!

γ.διατηρεί σε ισχύ τις περικοπές για τα έτη 2020-2022 με το νόμο του Μεσοπρόθεσμου (ν.4549/2018, σελ. 8672) !

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί τα πολιτικά κόμματα να μην ψηφίσουν την τροπολογία τής κυβέρνησης και να μην νομιμοποιήσουν τον επανυπολογισμό-αναπροσαρμογή των “παλαιών” συντάξεων με την περικοπή στο μέλλον τής προσωπικής διαφοράς.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση και όλα τα πολιτικά κόμματα να δώσουν δίκαιη και οριστική λύση στο μείζον αυτό ζήτημα για την ολοσχερή ακύρωση του μέτρου του επανυπολογισμού ΟΛΩΝ των συντάξεων (παλαιών και νέων, κύριων και επικουρικών).

Γι’αυτό δίνουμε πάλι στη δημοσιότητα το κείμενο της τροπολογίας που λύνει δια παντός το ζήτημα με τη συνολική κατάργηση του άρθρου 14 του ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου)

Ιδού το κείμενο της τροπολογίας

«Το άρθρο 14 του ν. 4387/2016 στο σύνολό του, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4472/2017 και ποσοτικοποιήθηκε με τον ν. 4549/2017 («Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022», Παράρτημα, σελ. 8672), καταργείται.».

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Περισσότερα

Ξαναψήφισαν τον νόμο του ΕΝΦΙΑ (ν. 4223/2013) !

 

Ξαναψήφισαν τον νόμο του ΕΝΦΙΑ (ν. 4223/2013) !

 

Με πρόσχημα τη μείωση κατά 10%,

μονιμοποίησαν το χαράτσι στα ακίνητα μέχρι το 2060!!

 

 

1.Είναι πλέον πασίγνωστη η προεκλογική εκστρατεία τής κυβέρνησης το 2015 ότι ο ΕΝΦΙΑ «…δεν διορθώνεται, καταργείται.». Με το κεντρικό αυτό σύνθημα προβλήθηκε ως …προστάτης της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας, δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων. Γιατί η ορθή αιτιολογική βάση τής τότε κριτικής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προς την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ήταν ότι με τον βαρύ αυτόν φόρο επέρχεται σταδιακή δήμευση της οικογενειακής εστίας.

Τον Σεπτέμβρη του 2015, άλλωστε, απέκρυψε από τους αμήχανους συμπατριώτες μας ότι ο δημευτικός αυτός φόρος ενισχύεται και μονιμοποιείται με το τρίτο γενικευμένο και ανακεφαλαιωτικό Μνημόνιο. Στους ελάχιστους δε που αποκάλυπταν τα φοβερά και τρομερά που αυτό περιελάμβανε, απαντούσαν χωρίς συστολή είτε ότι δεν θα τα εφαρμόσουν είτε ότι θα τα εφαρμόσουν με τρόπο που δεν θα θιγεί η οικογενειακή περιουσία των μικρομεσαίων.

Οι Έλληνες όμως έχουν λάβει πείραν περισσότερο από τρία χρόνια τώρα για τον τρόπο εφαρμογής τού εξωφρενικού αυτού φόρου. Αποτέλεσε ένα μόνιμο και ενιαίο πακέτο, μαζί με την περικοπή των παροχών τού Κοινωνικού Κράτους και τις γενικευμένες κατασχέσεις, για την επίτευξη των ψευδεπίγραφων πλεονασμάτων. Τώρα, με πρόσχημα την ανεπαίσθητη ελάφρυνση του 10% των φτωχών, ξαναψήφισαν τον ν. 4223/2013. Χρησιμοποιούν δηλαδή τους φτωχούς για να μονιμοποιήσουν τον πλεονασματο-παραγωγό ΕΝΦΙΑ για όλους τους Έλληνες μέχρι το 2060 (αφού τα πλεονάσματα 3,5% κατ’έτος μέχρι και το 2022 και 2,2% μέχρι το 2060 θεωρούνται δεδομένα).

2.Κανένας πλέον δεν απαλλάσσεται του δημευτικού αυτού φόρου που επιβάλλεται σε όλα τα ακίνητα, από την εγκαταλελειμμένη αγροικία ή καλύβα τού φτωχού μέχρι το υπόγειο του μικροτσαγκάρη και των επιδιορθωτών παλαιών ενδυμάτων, ξεχασμένα επαγγέλματα που αναβίωσαν κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Και με την αύξηση της εμπορικής αξίας, σύμφωνα με την άποψη των εμπειρογνωμόνων και εκτιμητών της τρόικας, ο ΕΝΦΙΑ αυξάνεται, επεκτείνεται και μονιμοποιείται ως «Άτλαντας» των ψευδοπλεονασμάτων.

3.Έτσι αλλοτριώνεται και καταστρέφεται ο μικροϊδιοκτητικός τρόπος παραγωγής, που αποτελεί τον υλικό-υπαρκτικό όρο τής αυτονομίας και της ελευθερίας κάθε πολίτη. Πάνω στην ψυχολογική και κοινωνική βεβαιότητα που εμπέδωνε, η συναίσθηση ότι έχει εξασφαλίσει τη βάση της οικογενειακής και επαγγελματικής του αναπαραγωγής, ο Έλληνας αποκτούσε συνείδηση ανεξαρτησίας και ως μονάδα και ως σύνολο. Και πάνω σ’αυτή τη συνείδηση θεμελιώνεται η ιδέα του ελεύθερου πολίτη, δηλαδή της δημοκρατίας.

Αυτή τη στοιχειώδη αλήθεια που έρχεται από τα χρόνια της κλασικής αρχαιότητας και διαπερνά όλη την ύπαρξη και τους αγώνες των Ελλήνων, την καταρράκωσαν όχι μόνο οι εκπρόσωποι των δανειστών αλλά και οι κυβερνώντες, οι οποίοι μάλιστα βρήκαν  -στην υλική και ψυχολογική αυτή βάση του δημοκρατικού πολιτεύματος- την ευκαιρία να ασκήσουν στοχευμένη φιλανθρωπία βικτωριανής εποχής επιβαρύνοντας με υψηλότερο ΕΝΦΙΑ τους μικρομεσαίους και λιγοστεύοντας ανεπαίσθητα τον ΕΝΦΙΑ των φτωχών και απόκληρων.

4.Φαίνεται καθαρά πλέον, μαζί με άλλα κυβερνητικά μέτρα και αντιλήψεις, ότι πήραμε τον δρόμο της αταβιστικής παλινδρόμησης προς την προδημοκρατική περίοδο της βικτωριανής εποχής, «του συμπονετικού καπιταλισμού», όπου ο πολίτης δεν χρειάζεται να έχει τη δική του αξιοπρεπή εργασία, αμοιβή και περιουσία, αλλά μπορεί να ζει με τις παροχές και τα συσσίτια της …φιλανθρωπίας των ηγεμόνων. Έτσι δεν αποκτά αυτονομία, δεν έχει ελεύθερη βούληση και επιλογή, δεν αντιδρά στα μείζονα, αλλά συνηθίζει να θεωρεί μοιραία και παραδεκτή την κατοχύρωση μιας φιλανθρωπικής σχέσης.

Μία επίσκεψη στις εξευτελιστικές ουρές των επιδομάτων και των συσσιτίων μπορεί να πείσει τον καθένα για τα συνειδησιακά και ψυχικά αποτελέσματα αυτού του αταβισμού.

Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει και με τον υπέρογκο ΕΝΦΙΑ όλων των καθιδρυμάτων της ιστορικά συντεταγμένης βοήθειας προς διάφορες ευπαθείς ομάδες πολιτών, που αδυνατούν να καταβάλουν τον υπέρογκο ΕΝΦΙΑ των μονάδων τους και καταδικάζονται σε υπολειτουργία κάτι που φαίνεται ότι βολεύει την «κρατική φιλανθρωπία».

5.Εξάλλου όλες οι μεγάλες πηγές και μονάδες του άυλου και υλικού πλούτου της πατρίδας πωλούνται ή υποθηκεύονται στους δανειστές. Τα κύρια παραγωγικά μέσα της χώρας, δημόσια και ιδιωτικά, καταλαμβάνονται από ξένες (και κρατικές) εταιρίες. Έτσι εντάσσονται στον οικονομικό σχεδιασμό και τις επιδιώξεις άλλων ανταγωνιστικών οικονομιών που ενισχύονται και από τις αλλοτριωμένες πλέον τράπεζες, που παρέδωσαν τη γλίσχρα εθνική αποταμίευση στους ξένους. Τα ξένα funds επιτίθενται στην υποθηκευμένη οικογενειακή και επαγγελματική περιουσία, αφού η κρίση οδήγησε σε απώλεια των θέσεων εργασίας και σε χρεοκοπία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και επαγγελμάτων.

6.Γι’αυτό και η ανεπαίσθητη μείωση του ΕΝΦΙΑ με τους στοχευμένους καταλόγους ιδιοκτησίας των αρμοδίων Υπηρεσιών, χωρίς να αλλάζει το συνολικό ποσό είσπραξής του, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να επαναβεβαιώνει και να επαναμνημονιοποιεί την ύπαρξή του. Έχουμε δηλαδή άλλη μια νομοθετική επιβεβαίωση της διαιώνισης του κοινωνιοκτόνου αυτού μνημονιακού μέτρου.

Ταυτόχρονα όμως, με την εμμονή τής κυβέρνησης στα πιο σκληρά μνημονιακά μέτρα, παραπλανά και ένα τμήμα τής κοινής γνώμης ώστε να σιωπήσει (ή στη χειρότερη περίπτωση, να συναινέσει) στην περαιτέρω δήμευση τής οικογενειακής εστίας και των παραγωγικών μονάδων της πλειοψηφίας των πολιτών, όπως ακριβώς γινόταν στην ακμή της βικτωριανής περιόδου… Δηλαδή, όπου εκδηλωνόταν αυξημένη ανεργία και φτώχεια στη Μεγ.Βρετανία, οι απεσταλμένοι της βασίλισσας οργάνωναν συσσίτια και φιλανθρωπικά ιδρύματα για να κατασιγάσουν τις λαϊκές εξεγέρσεις.

Αυτή τη μέθοδο οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο τέρμα της δεύτερης δεκαετίας τού 21ου αιώνα, το ονομάζουν «σοσιαλιστική πολιτική» ή «αριστερό πρόσημο».

Ο tempora, o mores!

 

Περισσότερα

Υβρίζουν και τρομοκρατούν την περήφανη νεολαία μας!

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

2/12/2018

 

 

 Υβρίζουν και τρομοκρατούν την περήφανη νεολαία μας!

 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ την θέλει συνένοχη

στην προδοσία για τη Συμφωνία των Πρεσπών

 

1.Είναι σαφές ότι οι διαμαρτυρίες των μαθητών, που συνοδεύονται και από καταλήψεις των σχολείων μετά από Γενικές Συνελεύσεις, γίνονται εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών που παραχωρεί στους Σκοπιανούς (ένα τεχνητό πολυφυλετικό και σλαβόφωνο κατά βάση κράτος) τη «μακεδονική» γλώσσα, τη «μακεδονική» ταυτότητα και εθνότητα.

Πρωτίστως παραχωρεί το όνομα «Μακεδονία», όχι ως σύνθετη  και ενιαία λέξη με γεωγραφικό προσδιορισμό (όπως είχαν αποδεχθεί οι προηγούμενες κυβερνήσεις, καθ’υπέρβαση –βεβαίως- του Συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών το 1992), αλλά ως ξεχωριστή λέξη με τον προσδιορισμό «Βόρεια», που ήδη από της επομένης της υπογραφής της απαλείφθηκε από τους Σκοπιανούς που διακηρύσσουν urbi et orbi ότι λέγονται απλώς «Μακεδονία» και «Μακεδόνες».

2.Όλοι, βέβαια, οι Έλληνες μαθητές, κυρίως αυτοί της Βόρειας Ελλάδας, γνωρίζουν ότι ο πρωθυπουργός (που, ως Αντιπολίτευση για να διαφημίσει τη δημοκρατικότητα του κόμματός του, ισχυριζόταν ότι «είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος») «διαπραγματεύτηκε» τη Συμφωνία χωρίς να ζητήσει τη σύγκληση του Συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, χωρίς να ενημερώσει τους αρχηγούς των κομμάτων και χωρίς καν να ενεργοποιήσει μια κοινοβουλευτική διαδικασία ενημέρωσης της Βουλής και της κοινής γνώμης.

3.Οι μαθητές επίσης γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση υπάκουσε πλήρως και με μεγάλη προθυμία στα κελεύσματα του πλήθους των ευρωπαίων ηγετών και των ΝΑΤΟϊκών παραγόντων που πίεσαν με κάθε τρόπο, κυρίως τον λαό των Σκοπίων, για την αποδοχή τής Συμφωνίας που οι ίδιοι κατήρτισαν.

Γνωρίζουν επίσης ότι η Συμφωνία δημιουργεί τετελεσμένα σε διεθνές επίπεδο, ακόμη και αν απορριπτόταν από τους Σκοπιανούς, αφού, μεταξύ των άλλων, η χώρα μας έχει συναινέσει στην αίτηση των Σκοπίων να μπουν στο ΝΑΤΟ και δεν επιφυλάχθηκε, ούτε καν να αποφασίσει να συναινέσει σ’αυτό μετά τη διαδικασία ορθής επικύρωσης της Συνθήκης από τα πολιτειακά όργανα της FYROM.

Γνωρίζουν ακόμα από τους γονείς τους ότι αρχιτέκτονες αυτής της Συμφωνίας είναι οι κ.κ. Μάθιου Νίμιτς και Γιοχάνες Χαν, ο τελευταίος Επίτροπος για τη Διεύρυνση της ΕΕ. Και ότι ο κ.Χαν, που ήταν παρών ως «οφθαλμός» της ΕΕ και της Γερμανίας κατά την υπογραφή της Συμφωνίας στις Πρέσπες, δήλωσε μερικές μέρες μετά ότι προωθείται και η Συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας και ότι «πρέπει οι πολιτικοί και οι λαοί να επιδείξουν θάρρος αφού πρόκειται να αλλάξουν και τα σύνορα των δύο κρατών.».

Όλα αυτά δεν είναι ικανά να κινητοποιήσουν το πατριωτικό αίσθημα των κατά πολύ πληροφορημένων (εν σχέσει με το παρελθόν) μαθητών μας και να τους οδηγήσει σε κινητοποιήσεις σύμφωνα με την παράδοση του Έθνους, στους πατριωτικούς αγώνες του οποίου πρωτοστατούν πάντα οι νέοι;

4.Ως εκ τούτου, δεν είναι να απορεί κανείς, πολύ δε περισσότερο να υβρίζει και να συκοφαντεί τη μαθητιώσα νεολαία επειδή παρέλαβε το νήμα των πατριωτικών αγώνων. Απεναντίας άξιοι λοιδωρίας και απομόνωσης είναι αυτοί που, προσπαθώντας να αποκρύψουν την εθνομηδενιστική τους ιδεολογία και άποψη, αποδίδουν  -με επίγνωση της αναλήθειάς τους-  τις κινητοποιήσεις των μαθητών σε δήθεν καθοδήγηση της Χρυσής Αυγής ή της φασιστικής ιδεολογίας.

5.Σ’αυτό το σημείο της διατύπωσης των συκοφαντιών εναντίον τής νεολαίας το ρεύμα του απο-εθνισμού ή εθνομηδενισμού συναντάται με τις επιδιώξεις τού άκρατου νεοφιλελευθερισμού.

Ο νεοφιλελευθερισμός προσπαθεί να καταργήσει τις πατρίδες, τα τοπικά ήθη και έθιμα, το αίσθημα και τη συνείδηση «του ανήκειν» σε κάποια διακριτή ιστορική και πολιτιστική εθνότητα. Προωθεί με διάφορα ιδρύματα, συγκεκαλυμμένα ή απροκάλυπτα τους πολίτες χωρίς ταυτότητα, χωρίς μνήμη, χωρίς ιστορία, χωρίς ιδιαίτερη πολιτιστική και ιστορική συνείδηση. Επομένως και χωρίς δύναμη και θέληση να ανατρέψουν την επικυριαρχία τού πολυεθνικού κεφαλαίου.

6.Γι’αυτό και τα διάφορα Ιδρύματα της παγκοσμιοποίησης δεν επικεντρώνουν στις αιτίες τής μετανάστευσης (επιδρομές, κατακτήσεις, οικονομική αφαίμαξη, κατάργηση των παραδοσιακών παραγωγικών μεθόδων, οικολογική απερήμωση, επιβολή δια της ισχύος τού δυτικού τροπου ζωής κ.λπ.), αλλά στο …φιλανθρωπικό καθήκον τού ανοίγματος των συνόρων με τις συμμίξεις των φυλών  και των πολιτισμών…

Από τη στιγμή που ο νεοφιλελεύθερος καπιταλιστικός δικαιωματισμός καταργεί τα εθνικά, οικονομικά, κοινωνικά και συνταγματικά όρια που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τού κεφαλαίου στα κατ’ιδίαν κράτη, ο κίνδυνος της γενικευμένης αλλοτρίωσης ενεδρεύει.  Και οι μαθητές, ως ευαίσθητος δέκτης και πομπός των συναρτήσεων του μέλλοντος, μπορούν να πιάσουν τον ρυθμό «των πλησιαζόντων γεγονότων».

Επομένως, ένας προοδευτικός πατριώτης και πολίτης μόνο ευγνωμοσύνη μπορεί να εκφράσει προς αυτούς τους νέους που ταράζουν τη μνημονιακή …κανονικότητα τής πιο μνημονιακής απ’όλες τις προηγούμενες κυβέρνησης. Και χωρίς να γνωρίζουν λεπτομέρειες, αντιλαμβάνονται ότι η ετερονομία και η αλλοτρίωση της χώρας δεν συντελείται μόνο στο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα και στα πολιτιστικά καθιδρύματα της ελληνικής φυλής, αλλά και στα ανοιχτά εθνικά ζητήματα που «επιλύονται» το ένα μετά το άλλο, όχι κατά τα συμφέροντα της πατρίδας, αλλά κατά τα συμφέροντα των δανειστών.

Οφείλουμε χάρη στους αγωνιζόμενους μαθητές γιατί μας θυμίζουν ότι πρέπει να υπάρξουμε ως πολίτες, ως λαός και ως έθνος.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

 

Περισσότερα