MHNYMA THΣ ΕΝΥΠΕΚΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.                                                                                   

 30/4/2017

 

 

Η «ΑΡΙΣΤΕΡΑ» ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ!

 

Τα τρία καθήκοντα του λαού σήμερα:

  • Αντίσταση στην οικονομική του εξόντωση
  • Αντίσταση στην κατάργηση του Κοινωνικού Κράτους
  • Αντίσταση στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου

 

 

1.Η φετινή 131η επέτειος της Εργατικής Πρωτομαγιάς βρίσκει την Ελληνική Εργατική Τάξη της Μισθωτής (και όχι μόνο) Εργασίας σε ακόμη χειρότερη θέση από αυτήν που ήταν πέρυσι.

Στον χρόνο που πέρασε, πολλά στρώματα συμπατριωτών μας (μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων, επιτηδευματιών, επαγγελματιών, επιστημόνων, αγροτών κ.λπ.) «πύκνωσαν» τις τάξεις του «πρεκαριάτου»,[1]  με τον συνδυασμό ασφαλιστικών, φορολογικών κ.ά. ρυθμίσεων του τρίτου γενικευμένου Μνημονίου που καθιστούν την εργασία τους περιττή στο νέο οικονομικό γίγνεσθαι. Η απαξίωση της εργασίας τους αναμένεται να ολοκληρωθεί με την επικείμενη ψήφιση του διπλού τέταρτου Μνημονίου (με την ΕΕ και το ΔΝΤ).

Τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα μιλούσαμε για «προλεταριάτο», δηλαδή για τη μεγάλη μάζα των εργαζομένων, την εργασία των οποίων εκμεταλλευτόταν το βιομηχανικό (και όχι μόνο) κεφάλαιο, που καρπωνόταν και την υπεραξία της. Σήμερα, σε μια καθημαγμένη χώρα που καταστρέφεται και ο δημιουργικός μικρο-ιδιοκτητικός τρόπος παραγωγής, η ανθρώπινη εργασία δεν είναι απλώς αντικείμενο εκμετάλλευσης, αλλά καθίσταται περιττή, υποβαθμίζοντας την αξία και την παρουσία του ανθρώπου.

Έτσι δημιουργούνται δύο κατηγορίες συμπατριωτών μας:

-αυτοί που δεν αντέχουν τις νέες εργασιακές συνθήκες και αμοιβές και μεταναστεύουν σε ξένες χώρες μεταφέροντας σε άλλες ανταγωνιστικές οικονομίες τις πολύτιμες γνώσεις τους και τις δαπάνες σπουδών του κράτους και των γονέων τους

-και αυτοί που υπομένουν το νέο εργασιακό καθεστώς των συμβολικών αμοιβών και ελαστικών συνθηκών εργασίας και συναριθμούνται στο νέο γενικευμένο εργασιακό στρώμα του «πρεκαριάτου».

2.Ήδη αναγγέλθηκε από τον Πρόεδρο της Κομισιόν κ.Γιούνκερ, αυτό που ισχυριζόμαστε απ’αρχής των Μνημονίων, ότι δηλαδή στις χώρες που εφαρμόζονται Μνημόνια, δεν ισχύει ούτε το βασικό κοινωνικό κεκτημένο!!

Κατ’ουσίαν πρόκειται περί ενός «ευφημισμού» αφού είναι γνωστό ότι και στις άλλες χώρες της ΕΕ προωθείται η εργασιακή απορρύθμιση… Απλώς, στις χώρες των Μνημονίων η απορρύθμιση των Εργασιακών Θεσμών γίνεται βίαια, απροσχημάτιστα και τιμωρητικά!

Και ασφαλώς στο ορατό μέλλον και με τη σημερινή πορεία των πραγμάτων, δεν προβλέπεται ότι η ΕΕ θα επιστρέψει στον δρόμο της ενδυνάμωσης των συλλογικών δικαιωμάτων, της συνάρτησης Εργασιακού-Ασφαλιστικού, του Κοινωνικού Κράτους…

Τρανό παράδειγμα γι’αυτή την ξέφρενη απορρυθμιστική πορεία είναι οι διεργασίες που συντελούνται στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας, μιας χώρας που πρωτοστάτησε στην καθιέρωση του Εργασιακού Πολιτισμού και στη δημιουργία του λεγόμενου «ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου».

Έναντι της Μαρί Λεπέν προβάλλεται ως λύση …δημοκρατίας ο Εμμανουέλ Μακρόν, δοκιμασμένος απορρυθμιστής τού συλλογικού και εργασιακού κεκτημένου, στο θολό και αόριστο (κατά τα άλλα) πρόγραμμα του οποίου οι μόνες σαφείς προγραμματικές θέσεις είναι η πλήρης απελευθέρωση των επιχειρήσεων από τα δεσμά της εργασίας και του συλλογικού γίγνεσθαι.

3.Στην Ελλάδα, με κυβέρνηση που έχει κύριο κορμό το ρεύμα τής Ανανεωτικής Αριστεράς, καταστρέφεται η συνάρτηση Εργασιακού-Ασφαλιστικού, απαλλοτριώνεται ο διαχρονικός άυλος και υλικός πλούτος της πατρίδας (δηλαδή η πεμπτουσία της υπεραξίας της εργασίας γενεών και γενεών Ελλήνων), καταλύεται το Κοινωνικό Κράτος…

Στο όνομα της Αριστεράς, ένα τμήμα της που έκτακτες-συγκυριακές κοινωνικές συνθήκες έφεραν στην κυβέρνηση, υποχρεώνει την Εργατική Τάξη να επιστρέψει μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα ό,τι είχε κατακτήσει τον προηγούμενο αιώνα με αγώνες και θυσίες.

Έτσι δημιουργείται ιστορικό αρνητικό υπόδειγμα και για τους Έλληνες πολίτες και για τους άλλους λαούς του κόσμου (κυρίως της Ευρώπης), που για αόριστο χρονικό διάστημα θα αποστρέφουν το πρόσωπό τους και θα δυσπιστούν σε κάθε ελπιδοφόρο και προοδευτικό «προσκλητήριο». Είναι τραγική ειρωνεία της ιστορίας, στην εποχή της γενικευμένης απορρύθμισης, τα κοινωνικά ζητήματα να γίνονται πλέον αποκλειστική υπόθεση της Δεξιάς και των διαφόρων εκδοχών της.

Όταν, όμως, συρρικνώνονται ή καταργούνται τα εργασιακά, κοινωνικά και συλλογικά δικαιώματα, σύντομα έρχεται δυστυχώς και η σειρά των ατομικών δικαιωμάτων, η αποδυνάμωση δηλαδή του εσωτερικού κοινωνικού μετώπου.

Και σε μια περιοχή που διαρκώς ανοίγουν ζητήματα διεκδίκησης εδαφών, αλυτρωτισμού και αναθεώρησης του διεθνούς status quo, με αναζωπυρωμένες τις εθνικές, φυλετικές και θρησκευτικές διαμάχες, το αρραγές εσωτερικό μέτωπο είναι όρος επιβίωσης και διατήρησης της αρτιότητας του εθνικού μας σχηματισμού.

4.Αλλά για να επανέλθουμε στους φυσιολογικούς ρυθμούς κοινωνικής και οικονομικής ζωής πρέπει να απαλλαγούμε από το πλέγμα των περισσότερων από τους 650 μέχρι σήμερα μνημονιακούς νόμους (ο τελευταίος ν. 4467/2017 είναι ο 650ός) που δημιουργούν ένα ιδιαίτερο καθεστώς οικονομικής και κοινωνικής διακυβέρνησης και μεταβάλλει τη χώρα σε δευτερεύουσα-συμπληρωματική-υπηρετική οικονομία και κοινωνία εν σχέσει με τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές χώρες.

Το πλήθος και μόνον των ψηφισμένων μνημονιακών νόμων και όσων άλλων ακολουθήσουν με την αύξηση των μνημονιακών ταχυτήτων, καθιστούν τιτάνιο το απελευθερωτικό έργο των επερχόμενων γενεών.

Η ελπίδα όμως πρέπει να ξαναζεστάνει τις καρδιές όλων των Ελλήνων. Ευχόμαστε η παραίτηση, η αμηχανία και η αποστράτευση να αντικατασταθούν από την ελπίδα, την πίστη και τον αγώνα ότι τίποτε δεν είναι οριστικά χαμένο και ότι ο κάθε πολίτης πρέπει να πάρει την υπόθεση των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων και της αναγέννησης της χώρας στα χέρια του!

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

[1] Prekariat= διεθνής νεολογισμός του απασχολήσιμου πληθυσμού με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χαμηλές αμοιβές, αβεβαιότητα (επισφάλεια) και ελάχιστα έως ανύπαρκτα δικαιώματα.

Περισσότερα

Το μήνυμα της Γαλλίας

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

 ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

25/4/2017

 

 

Το μήνυμα της Γαλλίας

Ο κύκλος των χαοτικών αβεβαιοτήτων μόλις άρχισε για την ΕΕ

 

1.Αν η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση αναζητούσε έναν ιδανικό εκπρόσωπο στο ευρωπαϊκό πολιτικό προσωπικό, σίγουρα τον βρήκε στο πρόσωπο του Εμμανουέλ Μακρόν.

Δεν είναι μόνο η πρόσφατη θητεία του στο υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας που τον ανέδειξε ζηλωτή τής απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και του Κοινωνικού Κράτους, ούτε και η προέλευσή του από τον σκληρό πυρήνα των στελεχών τού χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και η ίδια η προγραμματική του διακήρυξη: Θολή, αόριστη, γενικόλογη ως προς όλα εκτός από την προτίμησή του στην παγκοσμιοποίηση και την απόλυτη ελευθερία κινήσεων των μεγάλων Ομίλων και την πίστη του στον γαλλογερμανικό άξονα ως κινητήριο μοχλό της ΕΕ.

Δεν είναι συνεπώς τυχαίο που η ταύτιση ευρωπαϊσμού και νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης προβάλλεται τώρα ως η βασική εξίσωση τής κάποτε ελπιδοφόρας ΕΕ.

Η προεκλογική στήριξη των βασικών προσώπων της γερμανικής πολιτικής που δέχτηκε, πιστοποιεί άλλωστε την εξυπηρέτηση του γαλλογερμανικού άξονα όπου η Γερμανία παίρνει τις αποφάσεις και η Γαλλία παριστάνει τον ισότιμο εταίρο της.

2.Όμως, το ότι δέχτηκε την αμέριστη και αποκλειστική στήριξη των ολιγαρχών και μιντιαρχών της γαλλικής αστικής τάξης, δεν σημαίνει ότι θα επιβληθεί και στη συνείδηση του γαλλικού λαού, της πολυπληθούς Εργατικής Τάξης, των αγροτών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της νεολαίας… Ήδη αυτά τα στρώματα έχουν αρνηθεί τη στήριξή τους στο πρόσωπό του.

Όλοι αυτοί οι απόκληροι τής νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, ο ιστορικός γαλλικός λαός, ακόμη και παραδοσιακοί «γκωλιστές», έχουν αντιληφθεί πού οδηγεί η γερμανική επικυριαρχία την ΕΕ. Κι ενώ η γαλλική αστική τάξη ποντάρει ακόμα στη διατηρησιμότητα τού ετεροβαρούς γαλλογερμανικού άξονα, η αγγλική αστική τάξη (με πολύχρονη εμπειρία οικουμενικής διοίκησης και με αυτόνομο και περήφανο ένστικτο) κατάλαβε εγκαίρως την πορεία της Ευρώπης.

Η Γαλλία του Μακρόν, εάν εκλεγεί Πρόεδρος, με τις απολίτικες, αποϊδεολογικοποιημένες και α-ταξικές του προγραμματικές θέσεις, απλώς χάνει χρόνο υπέρ της έμπειρης και κυρίαρχης ακόμη Γερμανίας, προσπαθώντας να συντηρήσει την ψευδαίσθηση ότι στον λεγόμενο «στενό πυρήνα», στις χώρες δηλαδή «της πρώτης ταχύτητας», δεν υπάρχουν ιεραρχήσεις.

Οι πρόεδροι πλέον που αναδεικνύονται από τον εύκολο κατακερματισμό του εκλογικού σώματος είναι αναλώσιμοι, όπως ο Σαρκοζί και ο Ολάντ. Αντιπροσωπεύουν ελάχιστα πρωτογενή ποσοστά λαού αποδεικνύοντας πως το σύστημα τής αποδυναμωμένης αστικής δημοκρατίας χρησιμοποιείται, δηλαδή «εργαλειοποιείται», ως εξάρτημα της χρηματοπιστωτικής λειτουργίας που κυριαρχεί και υπαγορεύει τις αποφάσεις της στη λεγόμενη «δημοκρατία».

3.Εξάλλου η Λεπέν, με παρωχημένη εθνικιστική ατζέντα, αλλά επικαιροποιημένο το κοινωνικό της πρόγραμμα, προσπάθησε να απαντήσει στο πρόβλημα της άγριας παγκοσμιοποίησης που προωθεί η ΕΕ, με κλειστό και αυτοποιητικό λόγο, επιρρίπτοντας τα δεινά της στους αλλοδαπούς κατατρεγμένους από την παγκοσμιοποίηση που υποτίθεται ότι πολεμά.

Ο Μελανσόν διόγκωσε το κλίμα τής ενδοσυστημικής διαμαρτυρίας κατά της «γερμανικής Ευρώπης» χωρίς να προτείνει εναλλακτικό δρόμο εξόδου από αυτήν και προβάλλοντας το αρνητικό υπόδειγμα της γρήγορης μνημονιακής ενσωμάτωσης της Ελλάδας.

Η αντίθεση όμως κεφαλαίου-εργασίας, που διαπερνά την ιστορία των κοινωνιών, δεν είναι κάτι το διαφορετικό από τη λεγόμενη νέα αντίθεση αυτών που μπορούν να ακολουθήσουν την παγκοσμιοποίηση και αυτών που αδυνατούν. Αποτελεί απλώς τη νέα εκδοχή τής μεγάλης αντίθεσης που εξακολουθεί να βρίσκεται στη βάση των ιδεολογικών διαφοροποιήσεων.

Κι απ’ότι φαίνεται, ο γαλλικός λαός έχει μπει σε μια ταχεία πορεία ταξικής και πολιτισμικής ανασυγκρότησης που γρήγορα θα φέρει αποτελέσματα και στη διαμόρφωση της νέας ευρωπαϊκής ιδέας.

Η Ευρώπη θα υπάρξει στο μέτρο που, με την ενωμένη και ισότιμη δράση των λαών της, επαναρτιώσει τις εργασιακές σχέσεις, το Κοινωνικό Κράτος, την επιστήμη, την τέχνη και τον πολιτισμό… Συναποτελώντας ταυτόχρονα έναν οικονομικό και κοινωνικό μεγαχώρο που θα δώσει νέα, βιώσιμη κοινωνικά, κατεύθυνση στη διεθνή και οικουμενική συνεργασία, όπου τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα όλων θα προστατεύονται και θα ενισχύονται από κάθε είδους απορρύθμιση και απορρυθμιστές.

Και κυρίως θα υπάρξει αν, σε μια κρίση αυτοσυνειδησίας, τερματίσει τη συμμετοχή της σε επιδρομές και εκστρατείες προθύμων που διαλύουν κράτη και εθνότητες και «ριζοσπαστικοποιούν» γρήγορα κύκλους φονταμενταλιστών, που με τις φονικές τους επιθέσεις διαταράσσουν τη ζωή των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

Περισσότερα

Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗ FRAPORT AE ΜΕ ΡΗΤΡΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ!!

ΑΛΕΞΗΣ Π. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

 ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝ.ΥΠ.Ε.Κ.Κ.

 

20/4/2017

 

ΜΕ ΡΗΤΡΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗ FRAPORT AE!!

 

ΜΕ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1953 Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ!!

 

 

Η Γερμανία μάς επέβαλε:

α)ρήτρα εθνικού νομίσματος για τη μεταφορά κεφαλαίων,

β)την υπαγωγή της επένδυσης στο αποικιοκρατικό Νομοθετικό Διάταγμα 2687/1953 (καταρτίστηκε από την αμερικανική κυβέρνηση και παραδόθηκε έτοιμο σε υπουργικό κλιμάκιο του Παπάγου στην Πρεσβεία μας στην Ουάσιγκτον),

γ)την εξαίρεση των αεροδρομίων από κάθε αναγκαστική απαλλοτρίωση υπέρ του κράτους,

δ)την ελεύθερη και χωρίς περιορισμούς μεταφορά κεφαλαίων και

ε)την αποζημίωση της FRAPORT AE σε περίπτωση χρήσης των αεροδρομίων μας σε καιρό πολέμου!!

 

 

Παραμονές του Πάσχα η κυβέρνηση εξέδωσε το υπ’αριθ. 28/7-4-2017 Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Α 51), με το οποίο η χώρα μας παραχώρησε την εκμετάλλευση των περιφερειακών αεροδρομίων στην εταιρεία «FRAPORT Περιφερειακά Αεροδρόμια της Ελλάδος Β Ανώνυμη Εταιρεία» βάσει των όρων του αποικιοκρατικού Νομοθετικού Διατάγματος 2687/1953 της εμφυλιοπολεμικής εποχής.

Το Νομοθετικό Διάταγμα 2687/1953, με τίτλο «Περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού», καταρτίστηκε εξ ολοκλήρου από την αμερικανική κυβέρνηση και παραδόθηκε σε υπουργικό κλιμάκιο της κυβέρνησης Παπάγου στο κτίριο της Ελληνικής Πρεσβείας μας στην Ουάσιγκτον στις 31-10-1953!!

Οι προβλέψεις του Π.Δ. 28/2017 υπερβαίνουν σε αποικιοκρατικού τύπου προνόμια ακόμη και το άνω Νομοθετικό Διάταγμα! Δεν είναι μόνο το καθεστώς απόλυτης κυριαρχίας στα αεροδρόμια και τις λειτουργίες τους που παραχωρούνται (κάτι που τα καθιστά «άβατο» για τις ελληνικές αρχές), αλλά και οι απίθανες προβλέψεις για την εξασφάλιση εξαγωγής των δανειακών (ως επί το πλείστον) κεφαλαίων που η εταιρεία θα εισαγάγει.

Μεταξύ των πολλών απίστευτων προνομίων που περιγράφονται στο άρθρο 5 του Π.Δ., περιλαμβάνεται και η πρόνοια αποζημίωσης της εταιρείας βάσει της σύμβασης παραχώρησης «σε κάθε περίπτωση κατάργησης του νομίσματος αυτού στο ξένο νόμισμα που χρησιμοποιεί η εταιρεία…»!! Δηλαδή η εταιρεία του Γερμανικού Δημοσίου διαχέει και τη νομισματική αβεβαιότητα επιβάλλοντας μέτρα για την τυχόν έξοδο της Ελλάδας από την ΟΝΕ και την αλλαγή του νομίσματός μας!!

Εξάλλου, σε άλλο σημείο του ίδιου άρθρου 5 διαβάζουμε ότι «η εταιρεία δικαιούται να εισάγει, διατηρεί ή εξάγει από την ελληνική επικράτεια οποιοδήποτε ξένο ή εθνικό νόμισμα και να ανοίγει, διατηρεί και λειτουργεί (ήτοι να καταθέτει, αναλαμβάνει κ.λπ.), χωρίς περιορισμό, τραπεζικούς και άλλους λογαριασμούς στην ελληνική επικράτεια σε ξένο ή εθνικό  νόμισμα.»!!

Παρακάτω στο ίδιο άρθρο αναγράφεται ότι «… Λόγω οποιασδήποτε επιβολής άλλου νομίσματος που θα αντικαταστήσει το νόμισμα εισαγωγής των κεφαλαίων (ευρώ), το άρθρο 1 παρ. 2 του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος και υποχρεωτικών μετατροπών από το νόμισμα αυτό σε άλλο επιβαλλόμενο νόμισμα, για την πληρωμή των ποσών αυτών, θα λαμβάνεται υπόψη η αντίστοιχη επίσημη ισοτιμία όπως ανακοινώνεται από την Τράπεζα της Ελλάδος»!!

Το πιο ανατριχιαστικό σημείο του Π.Δ. 28/2017 είναι η ρύθμιση που αναφέρεται στην υποχρέωση της χώρας μας να καταβάλει υψηλή αποζημίωση σε περίπτωση που, λόγω εθνικής ανάγκης (εμπόλεμη κατάσταση), χρησιμοποιήσει τα εκχωρημένα στη FRAPORT AE ελληνικά αεροδρόμια!!

Συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 3 του Π.Δ. (άρθρο 11 του αποικιοκρατικού Ν.Δ. 2687/1953):

«α) όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και οι μετοχές των μετόχων της εταιρείας εξαιρούνται πάσης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης και

β) (…) όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας εξαιρούνται της επίταξης με την εξαίρεση επίταξης σε περίπτωση εμπόλεμης κατάστασης για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και για όσο χρονικό διάστημα αυτή διαρκεί.

Στην περίπτωση αυτή η FRAPORT δικαιούται εύλογη αποζημίωση σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 11 παρ. 2 του ΝΔ 2687/1953»!!

Μαζί με τα άλλα σκληρά αποικιοκρατικά μέτρα που περιγράφονται στο Π.Δ., υπάρχει και η επίλυση των τυχόν διαφορών μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της εταιρείας αποκλειστικά από τρεις (3) διαιτητές, με διαδικασία οριζόμενη σύμφωνα με τους κανόνες διαιτησίας του 2012 του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (άρθρο 9), η εξαίρεση από αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, η παντελής έλλειψη οποιουδήποτε κρατικού ελέγχου κ.λπ.. Αποκλείεται δηλαδή κάθε αρμοδιότητα της Ελληνικής Δικαιοσύνης!!

Το εξόχως …διαφωτιστικό για το καθεστώς που έχει επιβληθεί στην πατρίδα μας Π.Δ. πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ενόψει του Πάσχα. Και φαίνεται ότι η έκδοσή του ήταν καθοριστική για την έκβαση του Eurogroup της Μάλτας που επανέφερε τις «διαπραγματεύσεις» στο προσκήνιο.

Ασφαλώς είναι και απορίας άξιον το ότι οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις αποσιώπησαν την αναβίωση του πρωτοφανούς αυτού αποικιοκρατικού καθεστώτος εν έτει 2017, που μόνο άσχημα σήματα εκπέμπει για την αξιοπρέπεια της Ελληνικής Πολιτείας και την ουσιαστική ανάκαμψη της οικονομίας!

Γιατί όλοι αντιλαμβάνονται ότι ο κάθε επίδοξος μελλοντικός επενδυτής, βλέποντας αφενός μεν τους κινδύνους που περιγράφονται στο Π.Δ. και αφετέρου την εξασφάλιση της δημόσιας γερμανικής εταιρείας έναντι αυτών των κινδύνων, θα θελήσει κι αυτός να απολαύσει τους ίδιους όρους. Οπότε η χώρα θα μεταβληθεί σε δευτερεύουσα, συμπληρωματική και υπηρετική οικονομία και κοινωνία, ακόμη και αν ποτέ καταργούνταν οι εκατοντάδες εφαρμοστικοί νόμοι των Μνημονίων και οι χιλιάδες κανονιστικές και εκτελεστικές πράξεις της Διοίκησης που έχουν εκδοθεί βάσει αυτών!!

Η τακτική τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για …περήφανη διαπραγμάτευση κάνει θαύματα!

Ιδού το πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα και το Νομοθετικό Διάταγμα του 1953!

ΠΔ 28-2017

ΝΔ 2687-1953

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

 

 

Περισσότερα